Basit Vatandaş

Yerde ne kadar hareketsiz yattığını bilmiyordu. Zihni o kadar boştu ki saatlerce duvarın tuğlalarını incelemişti. Muhtemelen kimse çığlıklarını duymamıştı. Kimse o gün burada ne olduğunu bilmeyecekti. O küçük oda da çürüyecek, çığlıklarını geçirmeyen duvarlardan sızan kokudan herkes rahatsız olacak ve bam! Onu şeytanla yatmakla suçlayıp cesetini yakıp küllerini çiğneyeceklerdi. Kaybolacaktı. Sonsuz arafta ruhu huzur bulmayacak ve bir umut onların üstüne saldıracaktı belki. Yaşarken onları öldürürdü. Nefeslerini kesip akan her damla kanla intikamı için zevk şarabı hazırlardı.

Eğer sevdiğimiz kişiler bizden çalınmışsa, onları yaşatmanın tek yolu onları sevmeyi bırakmamaktır. Binalar yanar; insanlar ölür; ancak gerçek aşk, ölümsüzdür.