şakaya vuruyorsun olmuyor, acısıyla yaşanmıyor, süründürüyor ama öldürmüyor. bambaşka bi sızı.

bir kere yalnızlığa düştün mü bir daha yanında kimseyi istemek istemiyorsun.

ihtimal dahi vermediğimiz şeylere nasıl da katlanmak zorunda bıraktı bu hayat bizi. beni göğsünde uyutmadı, senin saçlarını okşatmadı.

şiir, şairin dünyaya sığmayışıysa yazdığım bütün şiirler kalbinedir.

"sana sarılıp yatsam çocukluğumdayım."

nedenlerin kolu kırık omzu çıkık.

bazı duyguların rengi olmaz, o yüzden karanlıkta kalırız.

yüzüne bakınca görüyorum her parçandan bir bütün ay.

yanar tutuşurum adınla, ellerinde sönerim.

yanında dikildiğim dağ üzerime göçtü, dalgalar yurdumdan kopardı boğdu, yemyeşil ormanda kayboldum. bana bi' el uzat.

bir bantla sarılmaz böyle büyük yaralar.

sanki yanlış yerlere bağlaçlar koymuşuz, yanlış zarfları kuşla uçurmuşuz.

dil susar, göze söyletir. ihtimal yine beklenir.

aslında hiç gitmeni istemedim, sen giderken ses de etmedim. böyle bir yıkımı hiç görmemiştim daha önce.

çalar durur şarkılar, duyabildiğim tek ses senin sesin.