İsimsiz

Evet, birşeyler iyi gitmiyor ama en yakınıma bile belli etmemeyi öğrendim. Çünkü birşeyler iyi gitmiyordu ve en yakınım bile gitmişti.

Hayatım boyunca farklı kalıplara sokulmaya calisildim, bu yüzden şimdi kim olduğumu ve nereye ait olduğumu bulmakta zorlanıyorum.

O kadar çok kez kırıldım ve tekrar bir araya getirildim ki olduğumu sandığım kişinin aslında var olmadığını fark ettim

çabaladigim her şeyin enkazında kalıyorum...

hayal kırıklığı, dost kazığı , akademiksel ve gelecek kaygıları...

"Anılar ölümsüzdür. İnsanlar değil"

Bugün benim doğum günüm 17.yasima giriyorum. 16.yasim az önce bana son damgasını vurdu... Bazı insanlar insanın hayatında sadece alması gereken bir ders olabiliyor. İnsanın en yakınım dediği arkadasiyla bile tartışıyor, kalp kırıyor, hayal kırıklığına uğruyor... Belki de insanlara bu kadar anlam yüklememek gerekiyor. Gelip geçici gözüyle bakmak gerekiyor... Neyse tecrübe edinmiş oldum. İnsanın ailesinden başka kimsesi yok arkadaşlik da yalan dolan..

Dibi tek başıma yaşadım bulamadım seni

hiçbir şey yolunda gitmiyor herşey üstüme üstüme geliyor çok başarısız oluyorum Allah'ım nolur yardım et çalışayım ve başarayim

iyi ki varsın babamm

çok kötü hissediyorum çocuklugumun son yillarini gençliğimin en güzel yıllarını böyle geçirdigim için çok şanssızim. Basaramiyorum ne kadar çalışıp cabalasam da basaramiyorum.Deneme netlerim artmıyor. Benden sonra çalışmaya başlayanların bile netleri daha yüksek oluyor. Kendimi yetersiz hissediyorum. Çok korkuyorum gelecegimin kötü olmasından. Gelecekte ay sonu kirayi yetiştirme derdine düşmekten, evlenecegin kişinin para için eline bakmaktan, aileme yük olmaktan, ailemi gururlandıramamaktan, pişmanlıklar yaşamaktan, hayallerimi gerçeklestirememekten, kurduğum hayalleri başkasının gerçekleştirdiğini izlemekten, kendime verdiğim sözleri tutamamaktan ve daha nelerden nelerden... cok korkuyorum. Gelecege dair hayallerim var ama hayallerimin gerçeklesmesinin gün geçtikçe daha da zorlasabiliyor olması beni çok yıpratıyor. Mental olarak çöküşte olduğum, kendimi kötü hissettiğim, başarısızligi dibine kadar tattigim bu dönemde öğreniyorum diplerde olmanın ne demek olduğunu... Kendimi tam olarak kimseye açamıyorum. Aileme, arkadaşlarıma derdimi anlatamıyorum. Çok da kaale almıyorlar zaten. Şunu fark ettim ki benim derdim sadece bana ait. Kimsenin aslında o kadar da umrunda değil. Benim başarısızlığımdan haz alacak insanların farkındayım. Bir an önce bu çöküşte olduğum dönemden kurtulmak istiyorum. Neyse bir iki saat daha ders çalışayım da uyurum. Uyuyabilirsem inşallah...

"Yaşamak, 8 saatlik uykunun hafiflettiği 16 saatlik bir acıdır..."

Ben hep başlayacağım bu sefer olacak diyorum ya baslamiyorum ya da yarım kaliyor ama artık böyle bı saçmalık yok surada sinava sadece 6 ay kalmış hayvan gibi köpek gibi calisicam ben kendime yeterim evet netlerim BK gibi bazı seylere de geç kaldım farkındayim ama zararın neresinden dönersem kârdır bu sene istediğime kavuşacağım bu iş seneye kalmayacak istedigim yerde istediğim üniversiteyi kazanacağım sonra da yurt dışına gidip bol bol gezip kendimi geliştireceğim özgür olacağım ne ailemin ne de bir başkasının eline bakmayacagim kendi parami kendim kazanacağım çalışıp cabalayarak

kendimden nefret ediyorum hicbir ise yaramiyorum bı baltaya sap olamadım hiçbir şey başaramadım başarmayı geçtim baslamadim bile bi işe baslasam da yarım kaldı arkadas falan hepsi yalan sen herkesin yanında olsanda en ufak moralinin bozuldugu kendini kötü hissettigin anda bile kimse senin yaninda olmaz verdiğin değerin yarisini bile alamazsın tam derdini anlatmaya calisacakken bile uyumam lazim uykum geldi derler kimsenin gözünde zerre kadar bile değerin yok o yüzden sen de kimseye değer vermeyeceksin artık onlardan alacağın en büyük intikam çok başarıli olmaktır seni çekemeyen basarini asla cekemez artık insanlara değer vermeyi bırak kendi işine mesleğine kendi hayatina odaklan eminim bu zaten onlari yeterince delirtir

kimseyle yarışmak ilgimi cekmiyor umarım hepiniz kazanırsınız

artık gerçekten hayatımi düzene oturtmam lazım. Yine bir pazar gecesi böyle bir karar aldım ama bu sefer işleme geçirmem lazım. Düzenli olarak çalışmam lazım. Kendi hayatımı yalnız ben kurtarabilirim. İnşallah bi şeyler için geç kalmamisimdir... Kendime güveniyorum o sınava köpek gibi çalışacağım ve sınav sonuçları açıklanınca ailemin benimle gurur duyduğunu göreceğim. Diğerlerinin de kıskançlıktan kızaran o suratini göreceğim. Kendim için ailem için çalışıp çabalayacagim. İnşallah sınavdan çıktığımda bunu okurken olmadı diye ağlayarak okumam. Eğer gerçekten emek veriyorsam emeklerimin karşıligini almak istiyorum. Hak ettiğimi almak istiyorum. Fazlasında gözüm yok.

Nasıl hissettiğimin bir önemi yok. Devam etmek zorundayım...