Bakken zoals oma

Met kerst vieren wij dat het Licht de duisternis verdrijft. Steeds weer opnieuw…

Duisternis is afwezigheid van licht. Dat je altijd licht in je hart mag dragen.

Haat is afwezigheid van liefde. Dat je altijd liefde in je hart mag dragen. Dat is mijn kerstwens voor jou! 

Met een lieve groet,

Alesig

Over 13 dagen is het kerst zegt de adventskalender. Dit jaar lijk ik meer op Scrooge, dan op de vrolijke kerstelfjes. Ons huis is inmiddels wel versierd en de boom staat mooi een kerstboom te zijn in de hoek. De kerststal is uitgestald en het kindje Jezus, zoals gebruikelijk in afwachting van het moment waarop het verplaatst wordt van de kast naar de stal. Maar echt goed in de stemming komen lijkt me maar niet te lukken. Misschien is het ook vlaag van nostalgie wat me overvalt. Of het ligt aan mijn volle agenda. ‘Ik benut elk minuut van de dag ten volle’, is mijn nieuwe lijfspreuk. Het zal wel weer goed komen. Het kerstgevoel zal ook dit jaar weer zijn weg vinden naar mijn hart. Ik denk dat ik er bewust tijd voor moet maken. Nieuwe recepten opzoeken, een kerstmenu bedenken en kerstmuziek afspelen. Het zal vast wel goed komen met dat kerstgevoel. Wat in elk geval helpt is het heerlijke recept voor kruidige kip uit de tajine dat ik met jullie ga delen vandaag. 

De specerijen die ik in dit recept gebruik laten het huis heerlijk lekker geuren. De pruimen en wortels geven het tajine gerecht een zoete ondertoon. Het resultaat is een prachtig Oosters gerecht met volle smaken. Ik kan me zo voorstellen, dat voordat Maria en Jozef hun lange reis van Galilea naar Bethlehem gingen maken een stevige maaltijd nodig was. Misschien hebben ze wel een stevige maaltijd als deze tot zich genomen. Of dat dan gemaakt zou zijn in een tajine? Wie weet? 

[yumprint-recipe id=’235′]

 Genieten maar!

Vandaag keek ik naar mijn berichtengeschiedenis en zag tot mijn schrik, dat het laatste recept dat ik heb gepost al drie maanden oud is. Ja, het klopt wel. We hebben hier in huize Bakken Zoals Oma een roerige drie maanden achter de rug. Wat begon met een prachtige vakantie op mijn mooie geboorte-eiland Aruba in de maand juli, eindigde in een verdrietige augustusmaand. In één maand tijd verloren we mijn schoonvader en een oom. Dat zij in vrede mogen rusten…

Toen begon september. De eerste maand na de vakantie, was het weer terug naar school, veel te doen op het werk en al met al volle dagen met zinnige en aangename bezigheden. Daar bovenop ben ik vorige week begonnen aan een opleiding, die de komende 8 maanden gaat duren. Erg leuk, maar het vraagt soms om prioriteiten stellen. Een nieuw recept posten zat er echt even niet in. Drukke periodes zoals deze betekent voor mij in de keuken ook snel en eenvoudig, maar voedzaam en lekker. Dit recept voor burito’s met gesmolten kaas uit de oven is precies dat.

This slideshow requires JavaScript.

Met simpele ingrediënten, een goede combinatie van vers, ingeblikt en kant- en klaar zorgen ervoor, dat deze burito’s met gesmolten kaas, een mooie maaltijd vormen op een drukke dag. Binnen 30 minuten heb je een heerlijk gerecht op tafel, dat goed vult en jou en je gezin ook nog eens voorziet van de broodnodige vitaminen. De gesmolten kaas, geeft het net dat klein beetje extra. Je kunt als je meer tijd hebt ervoor kiezen om zelf de tortillaplaten te maken en zelf guacamole te maken. 

[yumprint-recipe id=’239′]

Genieten maar!

Mijn keuken staat inmiddels vrij vol met allerlei kookgerei en apparatuur. Mijn crockpot gebruik ik niet zo heel vaak, maar als ik het dan weer op het aanrecht zet, dan ben ik steeds weer erg blij dat ik hem heb. Op vrij eenvoudige wijze, kan je een heerlijke maaltijd op tafel toveren. Het ideale van een crockpot is, dat je er niet veel tijd aan hoeft te besteden. Het eten kookt zichzelf wel gaar. Dan kan je je tijd besteden aan andere dingen.

Zolang je leeft is tijd je meest waardevolle bezit. Elke minuut die verstrijkt is een minuut die je niet meer terug kunt halen. Tijd kan je besteden aan jezelf, aan je gezin, aan je familie en vrienden, aan je werk, je hobbies en overtuigingen. Jij bent de baas over je eigen tijd.

Ik wil mijn tijd gebruiken om liefde te delen en waarde toe te voegen aan de wereld. Ik wil mijn tijd zo waardevol mogelijk besteden. Ik wil liefhebben. Ik wil scheppen en mooie dingen tot stand brengen. Ik probeer dat te doen in alles waarin ik mijn tijd steek. Vaak heel praktisch, met de handen uit mouwen. Tegelijkertijd ben ik een dromer. Ik kan verdwalen in mijn eigen gedachten Het nadeel daarvan is, dat er soms (te) veel ideeën, gedachten en overpeinzingen in mijn hoofd rondzweven dat ik de tijd vergeet. Of misschien bestaat de tijd dan even niet meer… Maar goed. Die combinatie maakt dat ik dagen heb waarop ik de grootste chaoot ben die er bestaat. En op andere momenten heb ik het nodig om die gedachten te structureren en organiseren en dus ook mijn doen en laten.  

Op dat soort momenten van gestructureerde orde haal ik de crockpot tevoorschijn. Ik plan de maaltijd en in de ochtend zet ik alles klaar. Het mooie is, dat ik maar een paar minuten nodig heb om de ingrediënten te verzamelen, snijden en bereiden en vervolgens is het aan de crockpot. Ik hoef er niet meer aan te denken, want als het eten klaar is verspringt het apparaat naar warm en klaar is kees. Ik kan dan doorgaan met luchtkastelen bouwen, recepten bedenken en nadenken over van alles en nog wat, en mijn kip? Die kip uit de crockpot, die brandt niet aan!

[yumprint-recipe id=’233′]

Genieten maar!

De druiligere dagen die we achter de rug hebben deden mij snakken naar comfort food. Ik maakte deze goulash en was niet teleurgesteld. Toen ik begon met deze blog was het mijn doel om recepten te delen die me blij maakten, gezond waren en met zo min mogelijk toevoegingen. Puur en echt eten dus.

Deze goulash is daar een schoolvoorbeeld van. Goulash is ook een internationaal gerecht. Het heeft zijn oorsprong in Hongarije op het platteland, maar ook in Scandinavië, Zuid- en Oost-Europa is goulash een geliefd gerecht.

De eerste vermeldingen van dit gerecht zijn terug te traceren tot aan de 9e eeuw. De goulash is dus een echte klassieker. De herders op het platteland van Hongarije moesten grote afstanden afleggen met hun schapen. De kuddes werden naar alle uithoeken van Europa gedreven voor de handel op veemarkten. Het vlees voor de goulash werd bereid en gedroogd in de zon. De herders verpakten het gedroogde vlees in schapenmagen om mee te nemen voor onderweg. s’Avonds als het tijd was voor het avondmaal haalden de herders het vlees tevoorschijn, voegden er water aan toe en het gedroogde vlees veranderde in een heerlijke voedzame maaltijd. Zo is de goulash ontstaan. Het woord goulash is zelfs een verbastering van het Hongaarse woord voor herder: “gulyás”.

Inmiddels zijn er verschillende goulashvarianten te vinden in Hongarije. Net zoals elke Italiaanse streek zijn eigen pastagerechten kent, zo heeft elke Hongaarse streek zijn eigen goulash. Natuurlijk vind je overal waar je komt dan de beste goulash van het land. In Nederland is goulash ook een geliefd gerecht. Loop in de supermarkt rond en je vind pakjes, zakjes en zelf potten en blikken met goulash. Ik daag je uit om die te laten staan en eens dit recept uit te proberen. Maak dit klassieke recept – old school style!

[yumprint-recipe id=’231′]

Genieten maar!

Het lijkt erop, dat de zomer eraan komt!

We hebben een aantal mooie zonnige dagen achter de rug. Heerlijk! Toen ik van de week kersen in de supermarkt zag liggen, wist ik het zeker. Het is tijd voor zomer en zomerse dingen. Rokjes, vrolijke kleurtjes en mooie zomerse gerechten. Ik word er heel vrolijk van. Ik dacht toen aan het recept voor deze Cherry Pie. Een taart vol met prachtige rode smakelijke kersen is toch echt zomers?

In de Betuwe begint volgende week (vanaf 15 juni) het kersenseizoen. Jarenlang heb ik op de A15 van Arnhem naar Rotterdam geforensd. Steeds zag ik in de zomer reclameborden langs de snelweg staan met de tekst: “Kersen te koop!”. Het begint zo’n beetje vanaf Tiel. Het leek me altijd wel erg leuk om dat te doen. Maar door gebruik aan tijd of prioriteit heb ik dat eigenlijk nooit gedaan. Best jammer. Gelukkig is er dit jaar weer een kersenseizoen. Dus nieuwe ronde, nieuwe kansen. Voor deze Cherry Pie heb ik kersen uit de winkel gebruikt. Deze kersen komen niet uit de Betuwe, maar uit Turkije of Macedonië waar de kersen al geplukt worden. Dat maakt ze niet minder lekker. 

Het maken van deze taart zal wel wat van je vragen. Het ontpitten van de kersen is de meest tijdrovende klus van allemaal. Maar ik moet zeggen, dat het wel wat heeft om even met een schaal kersen voor je snufferd te zitten en even werk te doen, waar je alleen je handen bij nodig hebt. Noem het mindfullness met kersen of…koken met aandacht. ;-) 

Daarna komt de uitdaging van het maken van een mooi deeg. Dat is niet moeilijk, maar vraagt wel om de juiste voorbereiding. Ik heb in dit recept gebruik gemaakt van shortening. Dat is niet de beste vetsoort die je kunt bedenken. Shortening is een plantaardig vet (afkomstig uit America) met een heel laag watergehalte en dus weinig vocht. Het heeft daardoor een hoger smeltpunt, waardoor het deeg mooier uit de oven komt. Als je boter als alternatief wilt gebruiken, gebruik dan 1 cup boter (i.p.v. 2/3 cup shortening) en zorg ervoor dat boter heel koud is wanneer je het gebruikt. 

[yumprint-recipe id=’227′]

Genieten maar!

Het is vandaag moederdag. Ik wens alle moeders die hier op Bakken Zoals Oma inspiratie komen opdoen, een prachtige dag toe! Dat jullie door je kinderen verwend mogen zijn en worden, met veel knuffels, kusjes en lieve woorden. 

Vanochtend werd ik wakker gemaakt met een heerlijk ontbijt op bed. Dochterlief zei: “Mama, je bent de meest geweldige moeder ter wereld!”. Nou, kijk daar doe je het dan allemaal voor. De cadeautjes die volgden waren ook heel welkom en leuk. Ik kreeg twee boeken en een mooie tajine. Die tajine zullen jullie hier op Bakken Zoals Oma ook gaan zien. Ik moet wel eerst uitvogelen hoe ik ermee moet koken ;-) 

Bij moederdag hoort ook een taart vind ik. Wanneer ik aan mijn kindertijd terugdenk, dan zijn de dagen dat ik samen met mijn zussen en mijn moeder in de keuken stond om eten te bereiden dierbare herinneringen. We maakten Arubaanse pastechi’s, taart en aan het eind van het jaar de traditionele ayaka’s (dit is een soort pastei van maisdeeg gewikkeld in bananenbladeren). Eten en koken verbindt mensen. We waren samen bezig, deelden levensverhalen en moeders vond het heerlijk om zo met haar kinderen aan de slag te zijn. Even snel samen met mijn moeder in de keuken duiken gaat niet. Ze woont aan de andere kant van de wereld. Wel kan ik die traditie eren, door het het mee te geven aan dochterlief. Dus gisteren zijn dochterlief en ik de keuken ingestapt en we hebben samen deze heerlijke aardbeienkwarktaart gemaakt. 

Het recept voor deze aardbeienkwarktaart is uitgebreid, maar de stappen zijn makkelijk uit te voeren. Het mooie aan een kwarktaart is dat je er geen oven voor nodig hebt. En voor deze aardbeienkwarktaart heb je ook geen pakje nodig. De smaken, kleuren en structuur van deze taart zijn puur natuur. De citroensap in combinatie met de aardbeien geven deze taart een heerlijke frisse smaak. Perfect voor een prachtige mooie zomerse moederdag!

[yumprint-recipe id=’225′]

Genieten maar!

Dit weekend was ik met dochterlief op stap. Ze is helemaal dol op de gamevloggers op YouTube. Ze kijkt regelmatig filmpjes op internet. Een paar maanden geleden kwam ze helemaal opgewonden naar me toe. Ze had gehoord van een evenement in de Jaarbeurs, waar alle Nederlandse Youtubers aanwezig zouden zijn: De Dutch YouTube Gathering. Ze wilde er dolgraag naar toe. We kochten kaartjes en maandenlang keek ze er naar uit. Dit weekend was het eindelijk zover: DYTG was “on”. Dochterlief was helemaal opgeladen van enthousiasme, omdat ze haar youtube-idolen zou ontmoeten en manlief en ik gingen op weg met een flinke dosis kritische nieuwsgierigheid. Voor dochterlief was het een geweldige happening. De meeste youtubers die ze online volgt kon ze nu in levende lijve ontmoeten. Voor manlief en ik was het vooral met verbazing toekijken.

Ik moet toegeven, dat ik niet zo vreselijk veel van het concept van gamevloggen begreep voor de DYTG. Er is iemand die een spelletje speelt, hij geeft constant commentaar van op zijn eigen spel, filmt het en zet het online. Iemand anders, in mijn geval dochterlief, beleeft er ontzettend veel plezier van ernaar te kijken. Dit weekend was een duikje in de wereld van dochterlief. Het is net als wanneer ik naar een kookprogramma van Jamie Oliver kijk. Of net als wanneer manlief naar voetbal kijkt op tv. Ik begrijp haar interesse voor die vlogs nu wel iets beter.

Het gaf me zelf wat inspiratie. Misschien zou een volgende stap in mijn blogleven kunnen zijn. Van blogger naar vlogger? Wie weet…wat zou jij daarvan vinden?

Op zondag had dochterlief een Meet & Greet met de Squad. De Squad zijn vier jongens met allemaal een eigen YouTubekanaal, die ook vaak samen dingen ondernemen. Dat was het hoogtepunt van haar weekend. Ze staat zelfs met ze op de foto. De Squad verkocht ook eigen t-shirts. Dochterlief loopt nu rond met een t-shirt erop met het woord: SAPPIG. 

Dat deed me denken aan dit recept voor Sesam Sojakip. De marinade is makkelijk te maken en heel erg smaakvol. De dubbele bereiding van de kip, met eerst aanbakken en dan braden in de oven zorgt voor de meest lekkere gemarineerde sappige Sesam Sojakip! SAPPIG!

[yumprint-recipe id=’223′]

Genieten maar!

Met Bakken Zoals Oma ben ik te vinden op de meeste social media. Facebook en Pinterest zijn mijn favorieten.

    Op Facebook heeft mijn pagina van Bakken Zoals Oma inmiddels 535 likers/volgers. 

Dank daarvoor! 

Dat is al een heel dorp! Ik vind het echt geweldig, dat er zoveel mensen zijn die ik mag inspireren met gekook, geschrijf en gefotografeer. Maar om te inspireren moet je zelf ook geïnspireerd raken. Pinterest vind is voor mij als een soort muse. Ik vind plaatjes kijken nou eenmaal erg leuk en ik kan zo dingen makkelijker onthouden. Naast recepten en mooie gerechten, heb ik een grote verzameling pins en borden bij elkaar geklikt in de loop der jaren. Als het me interesseert en het is de moeite waard om eens terug te kijken, dan pin ik het! Ik heb pinborden vol met prachtige historische jurken, geschiedenis, kunst en quotes… Het is een soort naslagwerk van mijn interesses, inspiratiebronnen en ook humor…

Dit recept voor romige pastasalade met spek heb ik ook via Pinterest gevonden. Het recept zag er zo makkelijk en lekker uit, dat ik het moest proberen. 

We zijn hier in huize Bakken Zoals Oma dol op pasta. Elke week staat er wel een pastagerecht bij ons op tafel. We vinden het allemaal lekker én het is snel makkelijk op de drukke weekdagen. Meestal is het spaghetti of macaroni met de klassieke Bolognaise saus. Als het in het weekend lukt, dan zet ik ook graag zelfgemaakte eierpasta op tafel. Deze romige pastasalade met spek sprak me daarom ook aan. Het is net even wat anders. En het is voor drukke dagen een mooi alternatief. De combinatie van kaas, spek en doperwtjes is heerlijk. 

[yumprint-recipe id=’221′]

Genieten maar!

Gisteren maakte ik een caribische flan pudding. Alles ging goed. Ik keek er vandaag de hele dag naar uit om de pudding vanavond om te keren en het recept met jullie te delen. Toen het eindelijk zo ver was…was het resultaat kwalitatief uitermate teleurstellend. Het bleek het een korrelige brokkelige custard te zijn geworden. Dat was helemaal niks. De smaak was wel goed.  Gisteren ging het ook al mis. Ik maakte van die chocolade lava cakejes. Je weet wel, die met die met vloeibare chocolade in het midden. Precies hetzelfde verhaal. Smaak helemaal in orde, maar niet foolproof. Ze vielen uit elkaar, nog voor ik een foto kon maken. Dat wordt nogmaals opnieuw maken, al moet het 8 keer. De volharder overwint…maar sjonge het lijkt wel of mijn kookmojo zoek is. 

Het komt eens in de zoveel tijd voor, dat dat gebeurt. Mijn kookmojo denkt dan ineens: “Je bekiek ‘t moar”. En hij duikt geruisloos onder. Misschien gaat hij wel op vakantie, want zonder mijn kookmojo lijkt niets te lukken. Misschien is hij dit keer weer eens naar Italië. Dat is toch een land waar ik aan denk, wanneer ik aan heerlijke mooie gerechten denk. Een prachtig land met een verrukkelijke keuken. Het land van prachtige glooiende landschappen, heerlijke gerechten en simpele pure smaken. Toen ik dit zo aan het overdenken was, bedacht ik om vandaag dan maar even niet een ingewikkeld gerecht te posten. Nee, vandaag een simpele, makkelijk te maken kruidenmix.

Kans van slagen? 100%. Kookmojo of niet…

Met een paar simpele handelingen kan je heel snel zelf deze kruidenmix maken. De naam zegt het zelf. Het is simpelweg het mixen van kruiden en specerijen. Simpel, maar mama mia!

Wat een heerlijke geur en smaak geeft deze kruidenmix aan je gerechten. Ik gebruik het om pastasaus op smaak te brengen, om een salade een Italiaanse smaak te geven of om samen met een scheutje olijfolie gekookte spaghetti of fusilli op smaak te brengen. 

Dit soort simpele zelfmaakreceptjes maken mij altijd blij. Met weinig inspanning bereik je uitzonderlijke resultaten. Simpel, snel en makkelijk. 

[yumprint-recipe id=’215′]

Genieten maar!

Een tijdje terug maakte ik op een zaterdagavond deze Amerikaanse Pound Cake. Manlief was met vrienden naar een voetbalwedstrijd in het Gelredome. Dat was meteen een gelegenheid om voor deze taart de groep “testers” uit te breiden. Na de wedstrijd kregen de mannen een stukje taart mee, die vers uit de oven was gekomen. Hoewel het al laat was en er een paar biertjes overheen waren gegaan viel de taart prima in de smaak. Ik kreeg een appje van een van de vrienden: “De vanillesmaak was overheersend, de taart was lekker zoet met een krokant laagje…het ligt tegen het randje van droog aan en erg lekker als midnightsnack!” 

Met zo’n positieve feedback wil je natuurlijk meteen aan de slag. De hoeveelheid suiker en vanille-extract heb ik in het recept iets aangepast, zodat de zoetigheid iets subtieler is geworden. Het betekent wel, dat het een moderne twist is geworden op de klassieke Amerikaanse Pound Cake. 

De poundcake is een naam die is blijven hangen uit vroeger tijden. Vroeger konden de meeste mensen niet lezen en schrijven. Recepten moesten makkelijk te onthouden zijn. Het oorspronkelijke recept voor de poundcake was daarom erg makkelijk. Het bestaat uit een pond cake is een pond boter, een pond suiker, een pond suiker en een pond bloem. Er werd geen bakpoeder aan toegevoegd. Dat bestond simpelweg nog niet. Je kunt je voorstellen, dat je met dat recept een hele grote en machtige taart uit de oven haalde.

Deze Amerikaanse Pound Cake hangt nog steeds tegen het traditionele recept aan, maar dan met iets minder suiker, toevoeging van (een beetje ;-)) vanille-extract en ook bakpoeder. Dat maakt deze taart lekker luchtig. Het is ook een cake die een paar dagen lang lekker vers blijft. 

[yumprint-recipe id=’213′]

Genieten maar!

Wanneer ik mensen vertel over mijn foodblog zie ik een schittering in hun ogen ontstaan. Boven hun hoofden zie ik dan gedachtewolkjes verschijnen met daarin plaatjes van taart, gebraden eend, chocoladedesserts, brood en allerlei andere lekkernijen. Soms zeggen mensen: “Jij staat vast elke avond lang en uitgebreid te kokkerellen.” Meestal glimlach ik wat schaapachtig en zeg dat het wel mee valt.

Er zijn dagen, dat ik na een gedegen voorbereiding de keuken in duik en dat de één na de andere lekkernij de keuken uit komt rollen. Manlief en dochterlief weten mij op dat soort dagen volledig de ruimte te geven. Dat zijn geweldige momenten, waarop ik de tijd neem om nieuwe dingen uit te proberen. Om nieuwe smaken te ontdekken en ook om dingen volledig te verprutsen. Heerlijk vindt ik dat. Lekker aanrommelen in de keuken en mijn creatieve kookmojo zijn gang laten gaan. 

Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik niet elke dag lang in de keuken kan, maar ook niet wil staan.  Op doordeweekse dagen denk ik wel heel bewust na over wat op tafel komt. Alleen ben ik dan niet op zoek naar recepten die mooi op de foto staan en ga ik dan niet experimenteren. Nee, op een doorweekse dag moet het eten vooral snel en makkelijk te maken zijn. Het moet goed smaken en gezond zijn.

Laat dat nu precies de kenmerken zijn van het recept voor deze snelle gehaktcurry, dat ik vandaag met je deel. Geen poeha, maar smakelijk en degelijk. Op een doordeweekse dag, na een lange dag werk en met misschien nog andere dingen te doen die avond, ja…dan is deze snelle gehaktcurry een veel betere optie.

[yumprint-recipe id=’211′]

Genieten maar!

Wanneer je een kookblog hebt, bedenk je de vreemdste dingen om zelf te maken. Wanneer ik op Aruba ben, koop ik altijd witte kaas uit Venezuela. Ik ben er dol op! Van oudsher werd de witte kaas door de fruithandelaren op hun kleine barkjes meegenomen naar de haven van Aruba. De Venozolaanse witte kaas is een verse kaassoort, die vergelijkbaar is met de Griekse Feta-kaas of de Turkse Börek-kaas. De kaas hoort wel wat luchtiger van structuur te zijn. Na een zoektocht op internet vond ik waarempel een recept voor het maken van Venezolaanse kaas.

Voor het maken van kaas heb je stremsel nodig. Stremsel is een combinatie van spijsverteringsenzymen, die gevonden worden in de maag van zoogdieren. Meestal wordt stremsel gewonnen als bijproduct van de kalverslachterij. Ik heb in de schappen van onze beroemde blauwe grootgrutter nog nooit een flesje stremsel zien staan. Maar tot mijn verbazing of tegenwoordig tot mijn geruststelling kon ik het hier bij mij naast de deur vinden bij de Marrokaanse supermarkt. Ik nam een paar pakken volle melk mee naar huis en dacht dat ik dat kaasje wel kon klaren.

Ik volgde het recept tot de letter, maar er gebeurde niks. Na een dag had ik alleen een grote pan met stinkende rottende melk. Er was niks meer te redden. Ik paste het recept op onderdelen aan en ik probeerde het uit met biologische melk. Ook dat lukte voor geen meter. Ik gaf het op. Ik kon niet bedenken wat de reden was dat het niet lukte. Ik brak er mijn hoofd over, maar ik kon niks bedenken. Albert Einstein zei ooit: “Het is waanzin om steeds hetzelfde te doen en ander resultaat te verwachten”. Ik kon niks bedenken dat ik anders kon doen en liet het idee van kaas maken los.

Nu rijd ik elke dag over de Pleyroute in Arnhem naar mijn werk en daar kom ik elke dag langs een zuivelboerderij met een boerderijwinkeltje, Zuivelboederij IJsseloord. Ik was er nog nooit geweest. Een paar weken geleden besloot ik daar langs te gaan. In het boerderijwinkeltje wordt melk, karnemelk, yoghurt en kaas verkocht. Ook hebben ze een uitgebreid assortiment biologische en streekproducten. De zuivelproducten worden ook geleverd in de klassieke glazen flessen zoals de melkboer ze vroeger aan de deur zette. Wat een heerlijke melk verkopen ze daar, het komt bijna direct van de koe. Tegenwoordig rijd ik er elke week naar toe om melk te kopen. Toen ging er een lampje branden. Deze melk komt direct van de koe, is volvet en heel vers. En toen ging er een lampje branden. Wat als ik met deze melk probeer kaas te maken. En ja! Het werkte! En om het heel zeker te weten maakte ik het nog een keer. Het lukte weer! 

Dus om deze kaas te maken moet je wel even een tripje wagen aan de zuivelboer bij jouw in de buurt. Dat biedt garantie voor een goed resultaat.

[yumprint-recipe id=’209′]

Genieten maar!

Bij het bedenken van recepten voor Bakken Zoals Oma en bij het inkopen probeer ik altijd te kijken of ik meerdere recepten met een bepaald ingrediënt kan maken. Ik vind het zonde om eten of ingrediënten weg te gooien. 

Soms kom ik een recept tegen waar karnemelk voor nodig is en dan probeer ik dat uit, zoals de recepten voor buttermilk biscuits of  karnemelkpannenkoeken die hier ook op de blog staan. Voor die recepten heb je niet heel veel karnemelk nodig. 

Ik vind karnemelk niet zo lekker als drank. Ook manlief en dochterlief zijn er geen fan van. Misschien zou een smoothie van havermout, bessen en karnemelk wel lekker smaken. Dat bedenk ik me meestal te laat.  Ik blijf dan dus zitten met een half pak karnemelk. Het pak karnemelk blijft dan in mijn koelskast staan tot het bijna voetjes krijgt en wegloopt…rechtstreeks naar de prullenbak. Dat is jammer.

Maar met dit recept voor karnemelk brood is dat voorbij. Met de overgebleven karnemelk kan ik dit heerlijke karnemelk brood maken. 

De basisingrediënten voor brood zijn meel, water, gist en een beetje zout. Dat is wel het minimale wat je nodig hebt voor een gerezen. Voor dit karnemelk brood heb je wel wat meer nodig dan dat. Dit karnemelk brood is een wit brood, maar wordt verrijkt door de toevoeging van de eieren en de tarwezemelen. Dat maakt dit brood net iets robuuster van structuur en smaak. De karnemelk geeft het brood een heerlijke diepe smaak. Het is een heerlijk brood. Het is ook makkelijk en (relatief) snel klaar, mede dankzij de gemakken van de moderne apparatuur voor de keuken. Je hoeft niet te kneden!

[yumprint-recipe id=’207′]

Genieten maar!

Het leven bestaat uit ervaringen. Soms zijn het ervaringen die ons overkomen, soms zijn het ervaringen die gevolgen zijn van onze keuzes en soms moeten we ervaringen aan ons voorbij laten gaan. Dat laatste heb ik de afgelopen week moeten doen. Laatst ben ik door de dirigente van ons kerkkoor uitgenodigd om een keer te gaan kijken bij het Wereldvrouwenkoor Arnhem. Mijn vader zegt altijd iedereen met een stem kan zingen, maar een Etta James of Tania Kross zal ik nooit worden. Desondanks kan ik wel een klein nootje meezingen. Ik ging kijken en een keer meezingen. Wat een leuke groep leuke en lieve dames zingen mee in het koor. Ik was heel enthousiast en wilde me bij het koor aansluiten. Elke week op woendagavond repeteren, naast gezin, koken en bloggen, vrijwilligerswerk in de kerk en mijn “daytime”-job, dat kon ik helaas niet inpassen. Het was een moeilijke keuze en vind het nog steeds erg jammer. Wie weet lukt het over een tijdje wel. Het wereldvrouwenkoor zingt liedjes uit verschillende culturen en bij optredens gaan de dames gekleed in klederdracht uit hun land van afkomst. Prachtig. Het is een mooi voorbeeld van hoe mensen met verschillende achtergronden en culturen bij elkaar komen om samen iets positiefs te doen zoals zingen en zo elkaar en anderen inspireren en verrijken. Ik blijf het Wereldvrouwenkoor volgen en een warm hart toedragen. Dit recept voor de crema catalana draag ik dan ook op aan het Wereldvrouwenkoor Arnhem.

De crema catalana is een dessert die zijn oorsprong vindt in de Spaanse kooktraditie. Van oudsher werd dit dessert altijd geserveerd op 19 maart, de dag van Sint Jozef. Het wordt wel gezien als de voorloper van vele custardrecepten, zoals de crème brûlee, de flan of quesio (vooral door de Spanjaarden zelf overigens ;-))

Een echte crema catalana herken je aan de toevoeging van citroenrasp en kaneel als smaakmakers. Natuurlijk zijn er ook allerlei andere varianten bedacht in de loop der tijd. Maar dit is de basis, simpel, puur en dus zelfs een beetje heilig.

[yumprint-recipe id=’205′]

Genieten maar!

De laatste dagen zijn zo somber en nattig hier in Nederland. Het is ook erg koud geweest. Mijn meest recente Happy Hour-cocktail voor romeinse wijn Mulsum, bracht me in Italiaanse sferen. Ik moest denken aan de mooie vakantie die we afgelopen zomer mochten beleven in de prachtige ruige Italiaanse provincie Umbrië.

We verbleven in de boomgaard van een olijfboer, die op zijn terrein een paar appartementen had gebouwd. Vanaf de veranda hadden we uitzicht op het prachtige Assisi, geboortestad van mijn patroonheilige Clara. Het bezoek aan de Basiliek van Clara in Assisi en het klooster van San Damiano net buiten de stadspoorten was voor mij een mini-bedevaart. Clara was de dochter van een rijke edelman. Ze zou uitgehuwelijkt worden en vlak voor haar bruiloft rende ze weg en besloot zij zich aan te sluiten bij Sint Franciscus. Dat betekende voor Clara een belofte van armoede en afscheid van de wereld. Ze bracht de rest van haar leven in gebed en eenvoud door in het klooster San Damiano. De stad Assisi bracht zo twee mensen voort die op een bijzondere wijze in eenvoud en simpliciteit hun leven toewijdden aan God.

Die eenvoud en simpliciteit is kenmerkend voor Umbrië. De natuur, de mensen, het eten…het is puur en simpel.

Dat is deze salade ook. Deze champignonsalade kregen wij op de eerste avond van ons verblijf in agriturismo Il Sambro voorgeschoteld in het restaurant. De ingrediënten zijn puur en de bereiding voor deze salade simpel. In simpliciteit en eenvoud schuilt verheffing. Maak deze champignonsalade eens en proef de rustieke smaakcombinatie van het Umbrië van Clara en Franciscus.

[yumprint-recipe id=’178′]

Genieten maar!

Ik ben opgegroeid in de Katholieke traditie. Dan ontkom je er niet aan om kennis te maken invloeden uit het oude Rome. Als klein meisje was ik gefascineerd door de Latijnse woorden die tijdens hoogmissen werden uitgesproken bij het Credo, Agnus Dei en af toe zong het koor Gregoriaanse liederen. Helaas heb ik nooit echt Latijn geleerd. Later toen ik rechten ging studeren kwam daar het oude Rome weer tot leven. Veel rechtsbeginselen stammen nog uit de tijd van het vervlogen Rome.

Toen ik dit simpele wijndrankje ontdekte, dat ook al in de tijd van de romeinen werd gedronken, was mijn interesse gewekt. In de oudheid was het lastig om voedsel en drank lang te bewaren. Om de bittere smaak van wijn te verdoezelen mengden de romeinen wijn met honing. Dat klinkt niet gek dacht ik. De verassing was groot toen ik de eerste slok van dit mengseltje tot mij nam. Het was fris, zoet en heerlijk. Het inspireerde me om op zoek te gaan naar wat Latijnse woorden om met jullie te delen.

Benevole lector, In vino veritas. Ubi vino, ibi cantus. Sine dubio, vinum et musica laetificant cor. Gaudeamus igitur, iuvenus dum sumus, Bono laetificanitur! Ad Fundum!

(vertaling) Welwillende lezer, De waarheid is in de wijn. Waar wijn is is gezang. Ongetwijfeld, wijn en muziek verblijden het hart. Laat ons dan vrolijk wezen, zolang we jong zijn. Proost! Tot de bodem! 

[yumprint-recipe id=’203′]

Fijn Weekend!

Het Etiketje: Geniet, maar drink met mate! 100 % BOB, 0 % op! NIX onder 18!

Bonus Track:

Bij zo’n eeuwenoud Romeins drankje hoort natuurlijk ook muziek uit die tijd. Op YouTube zijn veel filmpjes te vinden van mensen die de oude Romeinse muziek opnieuw tot leven brengen. In de Bonus Track vandaag een oude aan Oud Rome op de lier.