Efendi

“Şu üç günlük dünya” dedikleri; onun geldiği, öptüğü ve gittiği günlerden ibaret midir acaba?

Her şey seninle güzel yolda yürümek bile Olmayacak düşlerin peşinde koşmak bile Her şey seninle güzel bu toprak bu taş bile İçimdeki bu korku gözümdeki bu yaş bile Beklenmedik bir anda ayrılık gelip çatsa Seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana Her şey seninle güzel duyduğum bu ses bile Yalnız içtiğim su değil aldığım nefes bile Her şey seninle güzel bu yağmur bu kar bile Yüzümdeki gözyaşının izleri onlar bile

" Her şeyimi sana borçluyum. Sana rastladığım sıralar yıkıntılıydım. Sen onardın beni. Tuttun elimden kaldırdın. Ben de ekmek gibi öptüm alnıma koydum seni, kutsadım. ”

Tutupta bu şehri ikiye bölesim var… O’nun bana gelemediği, benim de ona gidemediğim yerden…!

Bəlkə yuxu görək bir yerdə? Bəlkə bir yerdə gözlərimizi yumub başa düşək ki, bir yerdə yuxu görə bilməyəcəyik bu dünyada... 

şimdi n'oluyor sen gidiyorsun, yoksun, seni eksiksemeyi  bırakıyorum bir kenara  ellerini bıraktığımı sanma söyle hangi gün bıraktım  seni sevmeyi bıraktım mı bir köpek gibi ölürüm çünkü 

Hasret dediğim şey, Seninle aramızdaki mesafeye değil, Seninle yaramızdaki mesafeye bağlı !

seviyoruz dedik işte  sorma, ne kadar baya çok, aşırı şiddetli, kuvvetli, heybetli ,artı hiddetli. kısaca söylersem, su kadar. uzunca, mississippi kadar. şirince, pisi pisi kadar elimle, gösteriyim mi? nah bak, şu kadar ah, huma kuşu kadar vah, işci maaşı kadar tüh, az mı oldu bu kadar? uzatma işte.. seviyorum dedim, o kadar daha nasıl anlatayım minare arkasına gizlenmiş ay kadar sobelenebilir aşkın. ya sen? tahmini ne zaman bana aşık olursun

Ben sana her baktığımda üzülecek bir şeyler buluyorum kendimde Sabahların sekizlerinde gelen iç sıkıntıları gibi şeyler Belli saatlere kadar kimselerin uyanmaması gibi şeyler Bir şeyler daha söylemek isterdim Ama saçların da zaten başlı başlarına birçok şeyler.

Ayın boynu bükük, neden? Neden bulanık hep suyum? Sevmiyor işte beni, biriniz de anlayın.

Değişmeli düzen, Özleyenler uyumalı, terk edenler kahrolmalı geceleri.

Mənim həyatımda minlərlə “bəlkə” var. Dürüst insanam, Milena. Əsarətin icazə verdiyi qədər dürüstəm. Heç kimdə olmayan bir şey var məndə.  Rahat yaşamağım üçün bir dəqiqə belə mənə çox görülüb. Hər şeyi savaşaraq qazanmağa məcburam. Amma gələcəyimi yox, həm də keçmişimi özüm yaratmaq məcburiyyətindəyəm. Yer sağa dönürsə, bu ritmə uyğunlaşmaq üçün mən də sola dönməliyəm. Palto geyinməyə ərindiyim halda bu dünyanı kürəyimdə necə daşıya bilərəm? İçində olduğum vəziyyəti heç kimə başa sala bilmirəm.  Sən də başa düşməzsən. Özüm də başa düşmürəm… Başqalarına necə başa salım ki?”