Hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum'

Varsın sandım, sana sığındım. Gerçek sanıp aynadaki yansımama dert yandım. Ne o açıp ağzını tek bir laf etti ne de ben üzgünken sana sarilabildim.

Boşversene! Kimlerin umrundayız sanki. Bugün feci şekilde ölsek yine bizi değil kendilerini düşünür bunlar. 'O hayatımda suradaydi şimdi ben ne yaparım onsuz' der zamanla alışırlar. Bizi değil de bizim hissettirdiklerimizi özlerler. Ölümden dönsek, 'beni nasıl korkuttun' diye kızarlar kanarken ruhumuz. Hep yanındayım derler de yaşarken öldüğümüzü görmek istemezler. Çok mu karamsarım? Üzgünüm tuvalime serpebileceğim canlı renklerime siyah bulaştı. Duymak istediklerinizi söyleyemem çünkü gerçeği kendinizden bile bile gizlersiniz. Sahi siz kimsiniz?

Durma, canım cayır cayır yanıyor söndür yalvarırım durma

Hatırlarım hiç gidemem deyişini

Zor buldum şehrin yolunu,,