Aşık olduk kaybettik genede sevdik...

Tonyukuk yazıtı, ikinci taş, batı yüzü, altıncı satır:

Polat: Öyle çok sevdim ki onsuz yaşadığım her anı eksik yasadim, öyle çok sevdim ki onu yaşatabilmek için kendimi öldürdüm. Bi gün yanından kacip gittim, ne oldugunu anlamasına fırsat vermeden. Iki satir bi not bile yazmadan kacıp gittim. Geride bırakdığım sadece yokluğum oldu, bana duyduğu aşkın acısı oldu. Aradan zaman gecti, merak ettim beni unuttu mu diye. En sonunda bi gün dayanamadım mesafeleri aşıp yanına vardım.

Elif: Ne yaptı?

Polat: Kendimi göstermedim, yalnızca izledim.

Elif: Ne gördün?

Polat: Başı bi erkeğin omzunda beni ona anlattığını gördüm.

Elif: Sen ne yaptın?

Polat: Kıskandım… ama yanındaki adamı değil, anlattığı beni kıskandım.

Elif: Sen deli misin?

Polat: Sen akıllı mısın?

- Esas sorum şu: Ölmeseydim, yaşasaydım sivilde benimle kahve içer miydin?

- İçerdim.

- Gerçekten mi?

- Gerçekten.

- Çirkin olsam bile mi ?

Aşık olduk kaybettik genede sevdik...

Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim hep sen!

Kırgız atım yağız olsa,

Yol gösteren yıldız olsa.

Bahtiyarlık bir kız olsa,

Silâh çekip alamam mı?