Nursen Yıldırım (via sokaktakiyazar)

(via umutlarimparamparca)

Oruç Aruoba (via sokaktakiyazar)

Benim onu sevmemin nasıl bir mucize olduğunu bilmiyor. Belki de sıradan ve vasıfsız bir şey gibi görüyor bunu. O da haklı. Neredeyse tanıyan herkes sevmiş onu. Farklı boyutlarda elbet. Ama bir şekilde sevmiş. Zaten onu birazcık tanıyan birinin kayıtsız kalması, sıradan biri gibi davranması mümkün değil. Fakat ben ne yapabilirim? Anlatamıyorum. Anlatamamamın sıkıntısı içimdeki telaşı kat be kat artırıyor.. Seni en çok ben seviyorum desem, en başka ben seviyorum ve en başta, herkesten çok, en çok, en.. Ne en? İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır.Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor. Anlatabildiğim kadarını.. Anlatabildiğim kadarıyla ne yapılabilir? Birer çay içilebilir belki. Ali Lidar

yanında sigara içmeyi unuttuğun bi kadına aşık olduğunu düşün. unutuyosun bildiğin. bağımlılığını tedavi eden bi gülüşü var çünkü. onunla konuşmaktan, ya da konuşmaya çabalamaktan, açacak yeni bi muhabbet düşünmekten sigara içmek aklına gelmiyor ki. önce bakışları bir sigara yaprağı gibi seriliyo önüne, ardından gülüşleri tütün olup diziliyor arasına yaprağın, parmak uçları kıvırıyor yaprağı. sesi nikotin etkisi yaratıyor vücudunda. düşün lan düşün. sesini, gözlerini, saçlarını, dişlerini, parmaklarını derin bir nefesle içine çekip akciğerlerini doldurduğunu düşün. sonra o sigaraya hep mahkum kalacağını düşün bittiğini düşün sigaranı yak, yaktıkça bir daha düşün..

“ işler yolunda gitmediğinde, saçlarından öpeceğim ve “ her şey yoluna girecek. ” diyeceğim. bastığım yerlere bas, böylece düşmeyiz. ”