just another idiot

I'm almost 21 and paralyzed by fear. Staring at the ceiling for answers that may never come. Is this life or will I ever be happy.

dankje

ik keek jou aan ,wachtend op jou ogen jij gunde mij een blik terug, zag je wat ik dacht en keerde je daarom je blik of was ik je niet waardig dat je dacht want ik dacht aan meer dan deze nacht aan jaren te komen en gaan aan kinderen, en warme knuffels kleuren te kiezen en meubels… aan alles wat ik niet “zou mogen” je was de vrouw van mijn dromen of bent dat nu in ieder geval, want voor ik je zag bewegen op de dansvloer wist ik niet waar ik naar op zoek was maar nu heb je me verplicht om te zoeken naar iemand die ongelooflijk veel op je lijkt en hetzelfde teweeg brengt, dat ik gedwongen ben het bij jou en niemand anders te treffen Ik weiger mij neer te leggen bij deze predicaat en mijn ogen simpelweg te sluiten om weer te stoten op de ongezonde perfectie dat ik van je heb gemaakt;

She's the kind that's optimistic, while i'll take it all down and we love to argue, but it's all forgotten when i wear her like a crown. and she always tells me she loves me, and it's hard for me to believe when she tells me she'll stay, and I know everybody leaves she's first to wake up , and i'm last to sleep first to say i'm sorry and last to tap deep she takes care of me , wakes up bakes sup the nights have never been this short, we have been living on love and liquor alone and the small amount of sunlight through the blinds have never lightened my darker sides, 'her sweater is still in arms reach , her boots at the door, the next morning she'll be gone and this time for sure. ' And although she shows no sign , and tells me she won't. I can't shake this feeling off that she's ready to bolt, like a colt 911, into the snowy winterweather the moment she pulls on that sweater and her dark dark boots is the moment i will give up, on growing old