Fezanın Surları

Artık bulmak da yetmiyor Bulup yaşamak gerek Yaşamak gerek Yaşamak gerek Ölümlü olduğumu biliyorum çok şükür ah çok şükür Fakat bulmak gittikçe güçleşiyor dahası Bulmak yetmiyor

nefes al, ver. yakında bitecek. yakında bitecek. bitecek olan ne? hangisi, nasıl? bitecek, sen sadece buna odaklan. etrafına bak, gökyüzünü incele. yalnız değilsin. yalnız değilsin. yalnız değilim. bunu kendine hatırlat. biriciksin, teksin. unutma. ama ben böyle hissetmiyorum. yok oluyorum, günden güne. görüyor musun? ellerimdeki yaralar tekerrür ediyor. geçtiklerine inanmıştım, dediğini yapmıştım. görüyor musun? kabuk bile bağlayacak halleri yok. yalnız değilsin, buna odaklan. yalnızım. görünmez ve bilinmezim. kimse benim gibi birini sevmeyecek. kimse benim gibi birini hayatına almak istemeyecek. kirliyim ben, paslıyım. iğrenecekler, bakmaya bile lüzum görmeyecekler. nasıl unutabilirim bunları? nasıl unutayım? yalnız değilsin, bunu söylemek ne kadar da basit. bak, kimsesizim. kimsesizim. hayır, etrafına bak. gökyüzünü incele. gökyüzüne bakmak bile açmıyor içimi. nefes al, ver. bitecek. bitmeyecek. kimse beni görmüyor, görmeyecek. salınıp duruyorum, savruluyorum. unutulmaya yüz tutmuşum. kimin umurunda? söyleyeyim, hiç kimsenin. hiç kimsenin. hiç kimse yok. kimsesizim. kimsesizim. doğduğum andan itibar, kimsesizim. bir başıma savruluyorum. sesimi duymuyorlar bile. bana bakmıyorlar. unutulması en kolayım. hayır, yalnız değilsin. buna inanırsan gerçekleşir. yalnız değilsin. nefes al, ver. yalnız değilsin. yalnız değilim.