Bir 5 yıl sonra sessizce yürüyüş yaparken yanımda seni görüyorum

Şu kafada olan herkesin kafasına tüküriyim teşekkürler

büyümek çoğu yetişkinin aptal olduğunu farketmektir

benim sadece akademik kaygılarım var siz beni üzemezsiniz

OIdum oIası içimde biri, tüm gücüyIe hiçbir şey oImamaya çaIışıyor.

Ufacık bir sevinçle nasıl havalara uçup minicik bir düşünceyle kendimi nasıl yerden yere vurduğumu anlatamıyorum. Herkesten nasıl kaçmaya çalıştığımı, zaman ve mekandan nasıl koptuğumu, koskoca evrende kendime nasıl yer bulamadığımı anlatacak söz bulamıyorum. İyi bir insan olmak için nasıl tüm ruhumla uğraştığımı ama tüm dünyanın yükünü, suçlarını ve yanlışlarını sırtlanmışçasına her sabah kendimi yataktan çekip çıkardığımı da anlatamıyorum. Kendimi neden hiçbir güzelliğe değer görmediğimi de. Bu buz gibi yalnızlık ve kor gibi korkuyu tarif edemiyorum.