artıkalan

Ama bu herhangi bir duygudan daha fazla bir şeydi. İlk kez mezarlık birdenbire gözünün önünde beliriverdiğinde daha önce yaşamının olayları içinde bir buhar gibi amaçsızca dolanıp duran, ortaya çıkıp belirişiyle yiten şeyi de birdenbire çok güçlü bir biçimde sezmişti. Bu elbette adlandırılması güç bir şeydi. Her şey anlatıldığında kalan şeydi. Dahası ele gelmeyen, yakalandığı anda kaçan bir şeydi. Olaylar değildi, onların içinde de olsa onlara karışmıyordu. Yine de tüm olayların başlatıcısı, onların eşlikçisi, nedeni ve sonucuydu. Ruhun ölmekte olan gövdeyi terk ederken yaşam gücünü kutsamak istercesine son kez ışıması gibi en son anda ortaya çıkabilirdi. En son anda bütün bu dağınıklığa, yaşam denen karmaşa ve çılgınlığa onların asıl nedeni olarak belki de bir düzen verebilecek şeydi.