Dolunay

geceleri kendime katil belledim, yüreğim maktul.

benim mevcudiyetim hâlâ mûsa'nın yardığı denizin ortasında. ne hatice'nin çaresizliği ne de ibrâhim'in. bu başka.

Bu gece; ateşe atılan İbrâhim’in ateşe teslimiyeti gibi, teslim olacağım sana.

Kelimeler ağırdır canımın çiçeği ve kuşlar konuşsalardı, uçamazlardı.

mürekkebim bitse suya yazarım, insana dökmem içimi.

Fazla fedakarlık, fazla vefasızlık getirir.

O kadar büyük kırgınım ki yüzlerce kez sığındığım merhametim bile izin vermiyor bu kez sana gelmeme.

Kaybetme korkum tabi ki var ama çabama rağmen gidersen seni sanki hiç tanımamış gibi silerim. Kimse vazgeçilmez değil sende babamın oğlu değilsin.

gözlerim bulutlu birtanem, içim hâlâ senden umutlu.

Boşuna verilmiş bir savaşın yorgunluğusun.

bunca acı boşa.

sana son mektubumu ayağı kırık bi at getirecek; beni unut, atı da vurman gerekecek.

varlığın kutsal kitaplarda âyet olunası.

Biz birbirimize ait olan iki yangınız. Ben yangının kor ateşi, sense benim içimdeki ince sızı, kıvılcımım.

Üç kere düşsen beş kere kalk ayağa/ İnsanların çivisi küflü/ Çakıldığı yeri de çürütecek cinsten/ Senin tek dostun, seni kaldıran uzuvların.