kiedy została postawiona na nogi, w jej głowie delikatnie zaszumiało. o dziwo sprawiło to, że czuła jak powoli zaczyna rozumieć, co się wokół niej dzieje. całe szczęście, że miała taki sam talent do ekspresowego trzeźwienia, jak do szybkiego upijania się. świat wydawał się być coraz wyraźniejszy, więc przy mocnym skupieniu mogła lepiej przyjrzeć się mężczyźnie, który wydał się dla niej być rozbawiony całą sytuacją. 

❝ czy daleko? damn.. hold your horses. znamy się jakieś pięć minut, a ty już próbujesz się wepchnąć do mojego mieszkania. ❞ wydała z siebie cichy śmiech i poklepała towarzysza delikatnie po plecach. tym gestem chciała dać mu do zrozumienia, że jej słowa były wypowiedziane w żartobliwym tonie. nadal potykała się o własne nogi, więc objęła chłopaka mocno w pasie. obcasy, które miała na sobie zdecydowanie nie pomagały w utrzymaniu równowagi. 

powolnie, ale jednak - zaczął wracać do niej zdrowy rozsądek. wtedy zdała sobie sprawę jakie szczęście miała, że trafiła akurat na niego. otaczający ich ludzie nie zdawali się przejmować jej losem. pewnie dlatego, że również nie byli w najlepszym stanie. czuła, że jest mu wdzięczna za opiekę, ale wdzięczność zawsze była dla niej trudna do ubrania w słowa. postawiła więc na prosty komunikat, który miała nadzieję, że będzie dosadny. 

ciężko powiedzieć jak to się stało, że dziewczyna znalazła się w pubie, wśród zupełnie obcych jej ludzi. na pewno ona sama nie znała odpowiedzi na to pytanie, przecież jeszcze z godzinę temu była w mieszkaniu swojej znajomej. jedyne, czego była pewna to fakt, że alkohol uderzył jej do głowy zbyt mocno. to był zdecydowanie już ten stan, kiedy człowiek uważa wszystkich wokół siebie za najlepszych przyjaciół. takim sposobem nawiązała kilka cudownych przyjaźni, których zdecydowanie nie będzie pamiętała na drugi dzień. nikogo to chyba nie zdziwiło, że wokół hyomin pojawił się wianuszek mężczyzn, którzy ochoczo stawiali jej drinki. nie mogła przecież odmówić darmowego alkoholu, który nie należał do najtańszych, co dla kobiety miało zdecydowanie duże znaczenie. tak, nawet w stanie nietrzeźwości. 

kiedy w końcu angel zaczęło nudzić śmianie do rozpuku i picie bez ograniczeń, wpadła na świetny pomysł. wydało jej się zabawne wskoczyć na plecy jednego z nieznajomych mężczyzn, który ewidentnie już ledwo stał na nogach. szybko okazało się to być fatalnym pomysłem, bo za chwile dziewczyna wylądowała na podłodze. nagle cały świat dookoła niej zaczął wirować, a przymknięcie oczu pogorszyło tylko ten stan. cóż za zaskoczenie. gdy zaczęła się zastanawiać nad tym, czy lepiej jest wstać, czy dalej leżeć bezwładnie na zimnym, twardym podłożu, usłyszała głos mężczyzny. otworzyła oczy i skierowała wzrok w jego stronę. miała trudność ze skupieniem się na jego twarzy, tak jak i na całym otoczeniu. wszystko wydawało się być rozmazane. 

❝ pomożesz mi czy nie? ❞ wymamrotała, ignorując zupełnie jego słowa. nie była w stanie rozpoznać, czy to głos któregoś z towarzyszących jej wcześniej osób, więc założyła, że mówi do niej sprawca jej upadku.