Ah be olm sana anlatmak istedigim o kadar cok sey var ki aslinda oyle seyler oldu ki bilmedigin ki sanirim asla bilemeyeceksin beni yanlis anlamani istemiyorum sana gercekten cok deger veriyorum ne yaparsam hayatima kim girerse girsin senin yerin hep ayri neden oldugunu bilmiyorum eski sevgilim gibi degil de benden bi parca gibisin her ne kadar artik sevmiyorum desem de yalniz kaldigimda gelen olsak, olabilsek ne kadar guzel olabilirdi dusuncesini atamiyorum kafamdan hayatimin her kosesine sinmissin ve cikaramiyorum donem donem senden kopuyorum aklimla kalbimle ama her kirginligimda tekrar sana donuyo yonum yollarimin sonu hep sana cikiyo sanki ve o kadar yorucu sana seni seviyorum diyemem belki diyemiyorum da ama sana olan zaafima engel olamiyorum umarim sevdiginle mutlu olursun ve benim asla kuramayacagim mutlu yuvayi zamani gelince kurarsiniz umarim bunlarin hicbirini gormezsin neden yaziyorum bilmiyorum sadece o kadar doldum ki bogulacak gibiyim artik ve etrafimda beni anlayacak kimsenin olmamasi her seyden daha da yorucu

Ne eksik ne fazla, bok gibi hissediyorum

Icim bir miktar buruk fakat halledicem

Oturdum kosemde beni farketmeni bekliyorum.

Ariyorum aradigin neyse