Başka milletin erkeklerine bakıyorum da şükrediyorum bu memlekette yaşadığımız için. Ne kadar ayı da desek, seslenirken dayı da desek koynu en sıcak duyguları ve sevgisi en vıcık vıcık erkekler bizimkiler gibi geliyor bana. Kokusuna, tadına hasta olmuşum ben bizimkilerin. Hani düşünüyorum da başka bir ülkede olsam koynuna girdiğim erkeğin boynuna dayayıp burnumu ruhuma kadar çekmek istemezdim herhalde kokusunu. Bizim erkeklerimizde ne var bilmiyorum... Aslında boşalana kadar kainatın en mülayim varlığı olan erkeklerimiz boşalınca kaçıp gitmek için can atan korkanlara dönüşüp beni sinir etse de, kimi zaman cehaletiyle beni dellendirse de o bıyığı, o bağrındaki kılları görünce içim gidiyor, buzlarım eriyor, sanki gizli bir el ruhumun üzerindeki kıyafetleri bir bir çıkarıyor beni çırılçıplak bırakıyor. Tadı başka, sesi başka, kokusu başka, sevgisi öfkesi başka, okşayışı başka, her şeyi bir başka bizimkilerin. Düşünsene... Temiz kösele ayakkabıları, kumaş pantolonu, göbeğinin altında kalan kemeri, pantolonun içine attığı gömleği, kıllı kolları, düğmelerini açık bıraktığı için görünen boynu, elindeki tesbihi, kelleşmiş kafası, kır saçları, hem masum hem haşin bakabilen gözleri, ağzındaki küfürü, güçlü görünüşü ve güçlü görünüşünün altındaki yoksul çocukluğu. Hepsini biliyorum. Hepinizi çok seviyorum alçak gönüllü koca yürekli erkeklerimiz. İyi ki varsınız. İyi ki bizimsiniz. Not: Homofobikler hariç.
prguitarman
stormborns
