Percorrer coa lingua
A túa pel.
Era coma voltar á casa
despois dunha longa viaxe.

gracie abrams
I'd rather be in outer space 🛸
almost home
Not today Justin
Game of Thrones Daily
🩵 avery cochrane 🩵
official daine visual archive

❣ Chile in a Photography ❣
Cosmic Funnies
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Keni
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

blake kathryn

titsay
One Nice Bug Per Day

Game Changer & Make Some Noise

roma★
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Lint Roller? I Barely Know Her
sheepfilms
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Kenya
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Jordan

seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from Singapore
seen from Canada
seen from United States

seen from Türkiye
seen from Kenya

seen from France

seen from T1

seen from Vietnam

seen from United States
@allmydoubt
Percorrer coa lingua
A túa pel.
Era coma voltar á casa
despois dunha longa viaxe.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Baleiro
Camiño cara o mar, estou só. O vento seca as bágoas, o tempo trae outras. A lembranza ensordece o chío dos paxaros. Escoito o batir das ondas. A auga ácida en cada fenda quebra as pedras máis duras. Cada vez máis pó, menos rocha. Sigo camiñando, sigo só borráronse as bágoas. tamén elas me deixan. Vexo o mar. eterno, baleiro, escuro, profundo. Xa o sinto frío ardente percorre o meu corpo esgazado. A auga, as fendas e o pó. Todo volve ao seu. Non hai máis camiño. Déixome ir.
6 de decembro: a maior mentira do Estado Español.
A Constitución Española de 1978 foi redactada, en nome de todo o Estado Español, por 7 persoas, todos homes, por suposto, nun proceso cuxa nula transparencia o distancia de calquera estándar democrático.
Desas 7 persoas, 5 eran de dereitas e 4 foran membros, polo tanto criminais, do goberno franquista que cando lles veu ben dixeron ser democrátas.
Dos que restan, un era socialista e o outro dicíase comunista, que non o era porque acabou milatando no PSOE. (A dereita, vaia)
O texto non foi un pacto de convivencia, porque, igual non vos lembrades, pero parte da súa oposición estaba morta nas cunetas e a outra atrofiada tras 40 escuros anos de represión e violencia.
Ese libro foi un pacto entre as elites do poder da dictadura, que viron nel a oportunidade de perpetuar o réxime disfrazado de democracia. Os xuíces que condenaran a moita xente á morte por roxos seguirían no seu posto, os militares tamén e a casta política, por suposto, tamén. Todos eles mantendo os seus privilexios e a súa impunidade. A inmovilidade era absoluta.
E ese falso pacto foi estratéxicamente redactado de xeito ambiguo, de forma que se constituía un tribunal que dependía do poder político (o constitucional) e que podía interpretalo (coma Deus, de xeito incuestionábel) ao gusto da maioría fascista dominante.
Unha vez redactada e revisada pola elite militar, eclesiástica e oligarca que controlaba o país, someteuse a unha votación que dixeron libre. Libre!, pero a outra opción cal era? Que o exército e a parte dura do franquismo volveran tomar o poder pola forza? Unha nova guerra civil?. Evidentemente gañou o si. (Eu mesmo a tería votado de vivir naquel entón). Gañou un si forzado, imposto polo medo e falto de lexitimidade.
A Constitución átanos de forma violenta a aquel réxime corrupto e asasino, continúa e legaliza o xenocidio cultural dos pobos que viven baixo o xugo do Estado Español e non garante os nosos dereitos básicos máis alá do papel (liberdade de expresión, vivenda, traballo, igualdade...), véxase Lei Mordaza, Lei Hipotecaria...
O 6 de Decembro somos moitos os que por dignidade, por memoria e por xustiza non só non festexamos nada, senón que esiximos a morte do Réxime do 78 e de todo o que representa.
Todos os invernos me traen de volta. O magnetismo da escuridade. O atractivo perigoso do frío. Non sei.
As miñas noites seguen sendo túas.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Agora bébome as estrelas que non me quixestes levar a ver.
As noites de verán son baleiras, están desestreladas.
Galicia quedou sen estrelas por non querer velas comigo,
e xa non hai desexos, e xa non hai amores fugaces.
O amor e a paixón
atópanse extintos
no meu mundo de ebriedade.
E xa non hai risadas, e xa non hai apertas
nin miradas; só quedan cervexas baleiradas
para encher con brilo a miña alma apagada.
A miña alma que semella
a santa sen compaña,
vagando en pena polas eternas noites desestreladas.
E mentres o ceo brilaba algún antigo xaneiro,
agora é verán e o ceo xa non brila:
agora bébome as estrelas
que non me quixestes levar a ver.
~Antía Alberte
Pasarán os días de choiva, as películas de medo, as malas rachas. Pasarán as persoas e con elas a hipocrisía, as malas linguas, a toxicidade. Pasarán os días nos que non encontras o sentido a botar os pés fóra da cama e terás que estar disposta a camiñar. Pasarán os medos e con eles o temor a despedirse porque o que sae non fai falla e non hai nada máis bonito que a adrenalina do que está por chegar. E é que a fin de contas calquera despedida é máis un punto e aparte que un punto e final.
Nalgún recuncho da rede.
Saudades de quem te lembra
Saudades traem cada foto, cada image armazenada na minha computadora. Creio que poderia viver delas durante anos esperando o seu regresso.
A felicidade do home em silêncio, aguardando por um possível futuro. A verdade de sentir-se querido e comprendido polo ser amado nom tem preço.
Nos piores e nos melhores momentos, quem quere deve manter a força a esperança.
Um deve ser forte por vários, um deve luitar. Nom pode cair no esquecemento de quem um dia apostou por el.
Até que chegue o dia, aguardando em silêncio a sua volta, o seu regresso. Saudades das suas lembranças.
Réquiem polo camiño que sempre remata no cantil da túa lembranza.
Son.
Non son nin quen quero nin quen espero SER Non son dende que ti, alba dos meus tempos, me roubaras o verbo, dereito da existencia sinxelo pracer da esperanza. Quizais só a túa pegada e un cento de verbos mortos máis. Nunca máis serei

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
A metade de todo o que eu era leváchela como propina.
Sólo te deseo Que tu mierda cobre vida Y te dé un beso; Un beso de ésos Que me dabas cuando naufragaba En tu pecho enfermo de miedo. Toda esa puta electricidad Era una mentira más de lo que fuimos.
De ti só levei un cento de preguntas sen resposta e a condena de verte en cada unha das miñas sombras.
Amemos o tempo que turra de nós e que nos leva. Inda que o ceo está azul e non hai nubes e non chove, sempre é cedo pra o froito que agardamos e non chega. Amemos á rosa porque é breve e ao tempo porque fuxe e non se para, inda que á veira das horas, nas esquiñas, morran as verdades contra o vento i a noite seña un recendo podrecido das frores que chantamos pra salvarnos. Amemos as bocas que mancan ao bicalas, aos pianos que medran e non tocan e ás tardes fermosas que se acaban. Amemos inda que a espranza turre cara abaixo a vencellarnos sempre contra nuncas de campos sen aire e corazóns parados
Carlos Casares. Adícanselle as Letras Galegas no 2017.
E quero bailar ao ritmo do que vive ilusionado e coa voz do silenciado cantar quero con paixón Coa querenza e coa emoción Da que non pretende nada máis que seguir namorada Mentres quede corazón

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Aquelas sábanas co teu cheiro eran toda a droga que precisaba.
E non escribo porque non quero que volvas a min, porque non quero pensarte