Seni çok aradım ama aramadım.

Sen yine de en çaresiz anında beni aramaya yüzünün olmayacağını hatırla.

Dertten kederden ölsen de sığınılmayacak insanlar varmış. Asla kapısı çalınmaması gereken kişiler varmış. Biraz geç anladım.

Kimseye ihtiyacının olmaması hissi çok sevdiğin bir şarkıdır belki ama seni hep ağlatır. Anlatabildim mi sanmıyorum.

İnsan hiç yeşermeyeceğini bildiği halde anılarını sulamaktan vazgeçmiyor.

Her masada varsınız sorsak bize özelsiniz

Her şeye anlam yüklemeyin isteseydi yapardı. İstemediği için yapmadı, yazmadı, gelmedi bu kadar düz ve basit.

Anlamını yitirmiş şeyler eskisi gibi olsun diye uğraşmayın.

Aslında hakkın var; biraz farklıyız birbirimizden. Sen kapitalist sınırlar çizersin coğrafyamıza, ben seninle sınırlarını parçaladığım bir dünya düşlerim.

sen de bir tek külünü tut şimdi. sonra siktir git. böyle sevme kimseyi.

ikinci sigarayı birinci sigaranın ateşiyle yaktığın zamanlarda hiçbir şeyin hiçbir şeye yetmediğini anlıyorsun. belki anneni çok seviyorsun ama yetmiyor, ölüyor annen. belki aşık oluyorsun o da yetmiyor, ayrılıyorsunuz. belki yoldan geçerken kaldırımdaki bi çiçeği çok seviyorsun ama diyorum ya bazen yetmiyor hiçbir şey, sevgin dahi. o çiçeği de bi adamın içtiği sigarasıyla beraber ezilirken görüyorsun. ne için yaşadığını bilmeden nefes alıyorsun. son paranı az önce tekel bayideki adamın önüne serdin. ayılacağını anladığında içtiğin yeni bir şişe daha. şu an bir çöpün kenarında. bu halinden faydalanıp yapmadığın şey de kalmıyor. bağırıyorsun, yıkıyorsun. yıktığın şey bi çöp bidonu oluyor en fazla, anlıyorsun. daha da nefret ediyorsun. sen böyle değildin belki ama bazen bazı şeyler yetmiyormuş ve böyle olman gerekiyormuş. bunu yetinemediğin her şey için ve yetmeyen şişeler kadar anlıyorsun.

şimdi kimiz bilmiyorum. kiminle uyuruz. kime sarılırız kendimizden kaçıp. içeriz, ben sarhoş olurum. biraz seni unuturum. sonra kim olurum, bilmiyorum. bir sabah uyanırım, sen kesip atılmış bir organ kadar yok olursun içimde.

bütün imkânsızlıkları mümkün kılacak kadar güzelsin. şiirler dökülsün yoluna, utandırdığın şairlerin hatrına.

bir gün sarılmanın kesmediği bir noktaya gelirsek, seni canının en çok yandığı kısımdan öpeceğim.

çok kez yıkıldım hatta bacaklarımda izleri, bileklerimde kesikleri var ama hâlâ ayaktayım.

hafızam cok iyi değil ama nasıl hissettiğimi hic unutmuyorum