Sadece kendimi kimseye anlatamayacak kadar yorgunum

Bilinmez diyarları gezmiş gibi bir hâl var üzerimde

Susuyorum konuşursam can yakacağım biliyorum

Yük etmiyorum arkamdan konuşulan lafları

Dert etmiyorum artık çoğu şeyi

Taşıyorum bazen engin denizler misali

İnanmıyorum çoğu kişinin tatlı sözlerine

Üzülmüyorum benim için fedakârlık yapmadıklarına

Kabul edemiyorum ikinci bir kişi olmayı

Hayatımın merkezi "sen"diyenlerin ama başka tenlerde uyananları aldırmıyorum

Kimse kötü değil aslında kötü olmamızı birileri sağlıyor hep

Vuruyorlar en hassas noktalarından

Doğru bir adım atınca da seni suçluyorlar

Kanıtlaman için zorluyorlar seni birşeyleri

Hayır

Yapmayacağım bunu okuyan kişi sen de yapma

Bırak

Neye inanmak istiyorlarsa ona inansınlar

Dün yoklardı bugün varlar

Bırak

Yarın da olmasınlar

Şüphesiz Zaman İçinde Akıl Terazimde Çok Yanlışım Oldu

Lakin Hiç Bir Zaman ,Bazıları Gibi Vicdan Terazimin Hafif Gelen Yerine Yalan Yere Yemin Ağırlıklarını Koymadım

Ve Soruyorum Size Mizan Başında Secdedeki başlar mı

Hayatını sen ele al demek istiyorum. Sen yönlendir. Sen şekillendir. Yoksa senin yerine bir başkası yapar. 💬 Betül Mardin