#xustiza

Alguén pensa na estrela afastada, brillando na noite deserta, como un faro perdido no tempo, como un desexo flotando na marea.

A amargura camiña na súa sombra, pero a vida sobe e persiste, como versos que berran en chamas, como risos que rachan o medo.

Un neno recolle pedriñas do soño, e constrúe un castelo de area, mais o mar rumoréalle ao oído: "Ningún muro resiste as ondas".

Na cela, o eco dun canto, os carafios contan segredos, fóra a noite é tortura, pero unha aperta aínda garda o sangue.

Se alguén atopa a botella, que extraia dela un destino, unha mensaxe de furia e de espera, un consello que rache o esquecemento.

Porque o tempo propón batallas, e a sorte non sabe de prazos, pero hai versos que limpan a ferida, e hai espellos que mostran un home.

#10M72 MESA REDONDA NA UDC E ACTOS O 10-M

Organizado pola Universidade de A Coruña, coa colaboración das A.C. Fuco Buxán e Memoria Histórica Democrática, terá lugar a seguinte Mesa Redonda:

Mércores 9 de Marzo, ás 19 h.

“1972-2022, 50º Aniversario das Mobilizacións Operarias (e Sucesos) de Ferrol”

Salón de Actos da Facultade de Ciencias do Traballo.

Campus de Esteiro. Ferrol.  Entrada libre ata completar aforo.

Un interesante debate sobre aqueles sucesos do 72, nos que os traballadores de BAZÁN e parte da cidadanía, loitando polas melloras laboráis e por conseguir os dereitos democráticos e rematar coa Ditadura,  sufriron a represión policial, resultando asesinados Amador e Daniel, case un cento de feridos e moitos con condenas de cárcere, torturas, detencións, multas, perda do traballo, exilio…

Intervirán:

A min gustaríame viaxar

A min gustaríame viaxar a un mundo que tiña que ser este, un mundo no que non te  discriminan pola túa cor de pel, polos cartos que teñas, polo teu sexo…

Un mundo no que, sendo ti mesmo, ninguén che vai a discriminar e podas vivir tal e como ti queres.

Por desgraza neste o noso planeta criticar é a afección de moitos, poñer ao borde dun precipicio a moita xente.

Parece mentira que o ser humano se apoderase do mundo e sexa, por así decilo, o dono. Creo que un humano non está realmente capacitado para gobernar o mundo, xa que é unha especie moi egoísta, e dicir, só pensa nel.

Agora é cando todos debemos ser comprensivos, nestes momentos tan duros, tan fortes para algúns e isto é unha oportunidade da natureza para mentalizarnos e para que sexamos todos comprensivos e nos tratemos coma iguais, sexas negro, branco, verde….Todos temos os mesmos dereitos e ninguén pode quitárnolos.

Debemos coñecer a realidade, quen fai o ben e quen fai o mal, debemos perdoarnos con todas aquelas persoas coas que nalgún momento tivemos problemas e ata agora non lles falabamos. Este é o teu momento para quitar todas esas inseguridades de ti, para sentirte libre e ben con  todo o mundo. Libérate, aproveita, vive, deixa vivir.

Sempre vai a haber catro que queren fastidiar a vida dos demais, pero mira, son catro, non te deixes levar por eles, xa se cansarán de facer o parvo. O mellor nestas cousas é aprender so e nun so instante vaste dar de conta de que fas ben e que fas mal, quen é o bo e quen é o malo.

Desfruta e non te pares no camiño para xuntarte co egoísmo.

A revolta de marzo debe continuar

O 8 de marzo había un mundo de xente na rúa para reclamar os dereitos das mulleres. Desde unha mirada militante, foi unha mobilización feminista. Pero había outras lecturas, máis transversais: a sociedade enteira precisa dun compromiso coa causa das mulleres, coa causa da igualdade para seguir avanzando en liberdade e fraternidade / sororidade.

Hoxe, unha agresión sexual foi cualificada como…

Homenaxe a Amada García

Un ano máis, o 27 de xaneiro e como cada cabodano, desprazámonos ao Castelo de San Felipe para acompañar aos familiares de Amada García e doutras vítimas da represión franquista, nun acto cívico popular que, desde hai dous anos, é asumido institucionalmente polo Concello de Ferrol.