Çirkin erkek yoktur az votka vardır.

Hayatım büsbütün uçuruma yuvarlanan bir araba fakat ben radyoda çalan şarkının güzelliğine gülümsüyorum.

Küçücük kalpteki kocaman boşluk. Eksiklik, yalnızlık, bir tebessümle bir gözyaşı. Bir adam bir yara bir iz. Koca bir ömrün tanımı, bir yangından ibaret. Yanarak boğulmak nedir bilir misiniz? Yüreğinin gözlerinden taşmasıdır, gözlerinden düşenin içine akmasıdır. Nefesinin sana yabancı olmasıdır. İçi yangın yeri olan bir insanla tanıştınız mı siz hiç? Anlattı mı size nasıl yandığını, nasıl yakıldığını, acısını, yarasını. Bittiğini söyledi mi size, öldüğünü. Yaşamak nefes almaktan ibaret değildir. Bir kez burkulmuşsa bir insanın içi sevdiğiyle, ölümü tatmıştır o insan. Ve ölüm tek seferlik değildir. Boğazında kalan ukteyle gözlerinin içine her bakışında o adamın bir kez daha ölürsün. Ölürsün de şu lanet beden solumaya devam eder. Onsuz aldığın nefesin haram olduğunu bile bile günahkar olmaya devam edersin. Cehennemde olduğunun farkındasın ama ölmez içindeki umut. Kaderine yazılmayanı kalbine kazımışsın. Yanmadan kurtulamazsın bu yangından. Gözyaşların söndürmez, harlar bu ateşi. Sana arkasını döndüğü an dünya düşman kesilir. Acıtır kanatır da sonuna kadar, sonu gelmez bu yaranın. Yan yan bitmez. Öl öl geçmez..