#uniporme

Opisyal nang nagsimula ang pasukan sa aming pakultad.

Sa aking huling subject, napag-usapan kung bakit ipinatutupad ng aming unibersidad ang pagkakaroon at pagsusuot ng uniporme sa kabilang nang karaniwang pagsusuot na lamang ng casual o civilian clothes sa kolehiyo.

Ani ng aking guro, iniiwasan ng unibersidad ang “competition” sa uri/paraan/estilo ng pananamit. Nais umano ng unibersidad na maging prioridad naming mga mag-aaral ang pag-aaral kaysa sa kung ano ang isusuot pagpasok.

Naisip ko, hindi kaya ito ang dahilan kung bakit ‘di tanyag aking unibersidad sa pagiging matatalino ng mga mag-aaral?

Naisip ko kasi, kung bago pumasok ng paaralan ay gagana na ang utak upang isipin kung ano ang dapat o nais na isuot; nakapag-warm-up na ang utak bago pa magsimula ang klase. Ngunit sa kalagayan naming nakatalaga ang isusuot, hindi na ito kailangan pang isipin bago pumasok ng paaralan. Walang warm-up kumbaga.

Sa byahe inaantok pa. Naka-earphones lang at nakikinig sa tugtugin. Walang warm-up. Walang interes sa klase dahil sabak agad sa mabigat na paraan ng “pag-iisp”.

Ideya ko lang naman ito. Walang sapat na ebidensiya. Naisip ko lang kanina.