#travma

"Ruhsal sıkıntıların kaynağında; anlamsız insanlarla anlamlı ilişkiler yaşama isteği ve çabası yatar."

Travmalarını şaka malzemesi yapan hayatta kalır.

Düşünceler, insanın en sessiz itiraflarıdır. Kimse duymasa da hayat duyar. İçinde büyüttüğün her korku, her karanlık ihtimal, usul usul yolunu bulur sana. Belki bugün, belki aylar sonra… Ama insan, en çok zihninde kurduğu savaşlarda yaralanır.İşte bu yüzden, bir gün kötü düşünceleri kapının dışında bırakmaya karar verdiğinde her şey değişmeye başlar. Bir anda değil elbette. Hiçbir bahar tek bir gecede gelmez. Önce içinde küçücük bir umut yeşerir. Sonra her sabah biraz daha hafif uyanırsın. Her gün, dünkünden biraz daha fazla kendine yaklaşırsın. Ve bir gün aynanın karşısına geçtiğinde, yüzünde aynı çizgiler olsa bile bambaşka birini görürsün. Çünkü değişen yüzün değil, ruhundur.Hata yapmak seni kötü biri yapmaz. Aksine, düştüğün her yer ayağa kalkmayı öğretir sana. Her yanlışın, doğrularına açılan gizli bir kapıdır. Her kırılışın, biraz daha olgunlaştırır kalbini. Acılar insanı eksiltmez; doğru yaşanırsa derinleştirir. Gün gelir, bütün o yaraların seni sen yapan en kıymetli izler olduğunu anlarsın.Bırak seni anlamayanlar olsun. Bırak seni yanlış tanısınlar. Bırak eskisi kadar güzel olmadığını söylesinler, eskiden daha bakımlıydın desinler. Varsın seni eksik sansınlar. Çünkü insanın dışını herkes görür; içindeki savaşları ise yalnızca kendisi bilir.Sen, gecelerce kimseye belli etmeden ağladığın anları biliyorsun. Kalbinin nasıl sessizce parçalandığını, sonra o parçaları tek tek nasıl topladığını da… Vücudundaki her iz, ruhundaki her çatlak, geçmişten kalan sessiz bir yankıdır. Onlardan utanma. Onları sev. Çünkü onlar, hayatta kalabildiğinin kanıtıdır.Eğer o acıları yaşamamış olsaydın, bugün olduğun insan olamazdın. Her dönüşümün bir bedeli vardır. Sen o bedeli gözyaşlarınla, sabrınla, yalnızlığınla çoktan ödedin. Şimdi geriye yalnızca kendinle gurur duymak kalıyor.Seni gerçekten seven biri; en güzel hâlini değil, en gerçek hâlini sever. Bazen yorgun yüzünü, bazen uykusuz gözlerini, bazen de konuşmadan anlattığın sessizliğini… Çünkü sevgi, kusursuzluğu değil, hakikati seçer.İnsanların gölgesinde yaşamaya çalışma. Seni tamamlayacak bir gölgeye de, seni var edecek başka bir varlığa da ihtiyacın yok. Çünkü insan, kendini bulduğu gün eksik olmaktan vazgeçer.Unutma… En uzun yolculuk, kendine doğru attığın ilk adımla başlar. Ve o yolu yürüyebilen insan, sonunda şunu öğrenir: Dünyada en güvenli sığınak, yine kendi kalbidir..

Bir gün boyunca aç kalsam ağzımdan çıkmaz ben açım kelimesi gözlerim kararsa bayılıcak gibi olsam bile duyulmaz ailem olucak insanlar güzel yara açtı