Chris Evans said that Marvel tried to persuade him to return multiple times, and he only agreed when he was told about Robert Downey Jr.'s return:
— When we finished work on Endgame in 2018, Lou and Kevin invited me to dinner and said, "We'd like to keep making movies with Steve Rogers as Nomad." They showed me their idea, but for some reason, it just didn't feel right to me at the time.
Over eight years, I must have heard at least a dozen different ideas. They were all great, but none of them felt truly right.
And then my team called me and said there were rumors that Downey was in talks with Marvel. And that's when I thought: "Now this feels right."
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality✓ Free Actions
Free to watch • No registration required • HD streaming
- Okej, nie mam już pomysłów. - Wanda opadła ciężko na kanapę. - Nie wiem co by mogło na ciebie zadziałać.
- Jestem trudnym przypadkiem. - westchnęłam.
- To najdelikatniejsze określenie, jakie słyszałem w tym tygodniu. - siedzący naprzeciwko Tony uniósł kubek z kawą. - Kobieta umarła, wróciła do życia, przyciąga Avengersów jak magnes i przypadkiem otwiera portale do ludzi zamiast miejsc. „Trudny przypadek" brzmi wręcz optymistycznie.
- Dziękuję za wsparcie.
- Od tego tu jestem.
Oparłam głowę o oparcie fotela i przymknęłam oczy. Minęło kilka godzin od mojej rozmowy z Nyks. Kilka godzin odkąd dowiedziałam się, że bogini nocy jest moją matką. Kilka godzin odkąd usłyszałam imię, które podobno nosiłam przed Melisandre.
Eris.
Nadal nie wiedziałam, co o tym wszystkim myśleć. Część mnie chciała uznać to za kolejne szaleństwo związane z Sanktuarium. Problem polegał na tym, że czułam, iż to prawda.
Przez następne kilka godzin próbowaliśmy znaleźć choć jeden punkt zaczepienia.
Strange przyniósł z biblioteki kolejne księgi. Stare pergaminy, mapy magicznych szlaków i zapiski pozostawione przez ludzi, którzy przez stulecia trafiali do Sanktuarium. Każda kolejna teoria kończyła się jednak dokładnie tak samo.
Nijak.
Thor uparcie twierdził, że skoro jestem boginią, to "na pewno istnieje jakaś heroiczna próba", która obudzi moją moc. Problem polegał na tym, że żadnemu z nas nie udało się ustalić, na czym taka próba miałaby polegać.
Tony próbował podejść do wszystkiego naukowo.
- Gdybyśmy mieli choć jeden wykres, jeden odczyt energii albo cokolwiek...
- Tony. - Wanda spojrzała na niego z pobłażliwym uśmiechem. - Rozmawiamy o córce bogini nocy posiadającej pierwotny kamień stworzony przez Chaos.
- Wiem. Ale mój mózg odmawia przyjęcia, że odpowiedź brzmi: "poczuj siebie".
- Bo właśnie tak brzmi.
- Nienawidzę magii.
- To wzajemne. - mruknął Strange.
Westchnęłam. Im dłużej o tym rozmawialiśmy, tym bardziej miałam wrażenie, że kręcimy się w kółko. Nie potrafiłam zaakceptować tego, co usłyszałam od Nyks. Nie potrafiłam tego odrzucić. Byłam zawieszona gdzieś pomiędzy. W końcu podniosłam się z fotela.
- Chyba potrzebuję chwili przerwy.
- Dobry pomysł. - przyznała Wanda. - Od kilku godzin wszyscy próbujemy rozwiązać problem, którego nawet nie rozumiemy.
Kiwnęłam głową.
- Obudźcie mnie, jeśli wydarzy się coś ważnego.
Tony uniósł brew.
- W Sanktuarium? Przecież tutaj nigdy nic się nie... - spojrzał na Thora. - Dobra. Cofam.
●●●
Nie pamiętałam nawet chwili, w której zasnęłam. Byłam po prostu zmęczona. Nie tyle fizycznie, co wszystkim, co wydarzyło się od mojego przebudzenia. Tym razem sny nie przyszły. Była tylko przyjemna ciemność. I cisza.
- Mel!
Czyjś głos przebił się przez sen.
- Mel!
Poczułam czyjąś dłoń na ramieniu. Otworzyłam gwałtownie oczy. Nade mną pochylała się Wanda, która oddychała szybko, a jej twarz była wyjątkowo bardzo poważna.
Natychmiast usiadłam.
- Co się stało?
- Mamy problem.
To jedno zdanie wystarczyło, żebym całkowicie oprzytomniała.
- Jaki?
- W Nowym Jorku doszło do kolejnego ataku.
Serce zabiło mi szybciej.
- Kolejna kreatura Ereba?
- Nie. - Wanda pokręciła głową. - To człowiek.
- Człowiek?
- Przynajmniej wygląda jak człowiek.
Wstałam z łóżka.
- Kto to jest?
Wanda zawahała się przez ułamek sekundy.
- Przedstawia się jako Tanatos.
Zamarłam. To imię coś we mnie poruszyło. Nie wspomnienie. Instynkt. Jakby moja magia rozpoznała je szybciej niż mój umysł.
- Twierdzi... - Wanda przełknęła ślinę. - ...że jest bogiem.
Przez chwilę nie powiedziałam nic.
- I czego chce?
Wanda spojrzała mi prosto w oczy.
- Ciebie. - potem dodała jeszcze ciszej - Powiedział, że jeśli córka Nyks sama do niego nie przyjdzie... zamieni całe miasto w cmentarz.
Momentalnie wybiegłam z pokoju i skierowałam się do salonu gdzie włączony był telewizor.
●●●
ʙᴜᴄᴋʏ ʙᴀʀɴᴇꜱ
- Macie ostatnią szansę. - powiedział spokojnie mężczyzna stojący kilka metrów przede mną.
Był wysoki. Zdecydowanie wyższy ode mnie. Miał nienaturalnie bladą skórę, niemal popielatą, jakby od wieków nie widział światła słońca. Długie, czarne włosy opadały swobodnie na ramiona, a ciemny płaszcz poruszał się mimo całkowitego braku wiatru.
Najbardziej niepokoiły jednak jego oczy. Nie miały źrenic. Były całkowicie czarne.
Nie wyglądał jak człowiek. Ale też nie przypominał żadnego z potworów, z którymi walczyliśmy przez ostatnie miesiące. Tamte kierowały się instynktem. Ryczały, rozrywały wszystko na swojej drodze i zostawiały po sobie jedynie zniszczenie.
Ten... Był spokojny. Zbyt spokojny.
- Powtórzę tylko raz. - odezwał się ponownie. - Gdzie jest Eris?
Sam wymienił ze mną krótkie spojrzenie.
- Nie znamy żadnej Eris. - odpowiedział chłodno.
Mężczyzna westchnął z wyraźnym rozczarowaniem.
- Kłamstwo jest bardzo ludzkim odruchem.
- A grożenie ludziom też należy do twoich hobby?
Na jego twarzy pojawił się ledwie zauważalny uśmiech.
- Nie grożę. - zrobił krok. Asfalt pod jego stopą zaczął ciemnieć. Pękał, jakby obumierał. - Uprzedzam.
Sam powoli rozłożył skrzydła.
- Okej... zdecydowanie wolę te głupie potwory. - stwierdził.
- Ja też. Tamte przynajmniej nie mówiły. - przyznałem.
Mężczyzna przechylił lekko głowę.
- Jestem Tanatos. - wypowiedział swoje imię z absolutnym spokojem, jakby oczekiwał, że samo jego brzmienie wystarczy, by wszyscy padli na kolana.
- Rodzice byli fanami mitologii? - uniosłem brew.
Przez krótką chwilę patrzył na mnie bez słowa.
- To wy, ludzie, stworzyliście mitologię z własnej niewiedzy. - odparł lodowatym tonem. - Ja nie noszę imienia boga. Ja nim jestem.
Kącik moich ust drgnął.
- Jasne. A ja jestem Święty Mikołaj.
W jego czarnych oczach nie pojawiła się nawet iskra rozbawienia.
- Jesteś jedynie ludzkim pomiotem, który nie rozpoznaje istoty stojącej przed nim.
- Wiesz... wszyscy, którzy przedstawiają się jako bogowie, zwykle kończą skuci kajdankami albo na terapii.
Tanatos nawet nie mrugnął.
- Skoro odrzucacie możliwość rozmowy...
Uniósł dłoń. Powietrze momentalnie zgęstniało, a ja nagle poczułem potężny nacisk, jakby niewidzialna siła uderzyła we mnie z każdej strony jednocześnie. Asfalt pękł pod moimi stopami.
- Buck! - krzyknął Sam.
Ruszył pierwszy. Rozłożył skrzydła i wystrzelił w stronę Tanatosa z tarczą uniesioną do ciosu. Tanatos spojrzał na niego z wyraźnym znużeniem.
- Jesteś zbyt wolny.
Nie wykonał nawet pełnego ruchu tylko lekko poruszył nadgarstkiem. Sam został odrzucony w bok, jakby uderzył w rozpędzony pociąg. Przeleciał kilkanaście metrów i z hukiem przebił ścianę pobliskiego budynku.
- Sam!
Rzuciłem się naprzód. Metalowa pięść przecięła powietrze dokładnie tam, gdzie przed chwilą stał, ale on zniknął.
- Za tobą.
Odwróciłem się instynktownie. Jego otwarta dłoń uderzyła mnie w klatkę piersiową. Nie bolało. Przynajmniej przez ułamek sekundy. Potem poczułem, jak całe moje ciało odrywa się od ziemi. Wbiłem się plecami w zaparkowany samochód, zgniatając go niemal do połowy. Metal zaskrzypiał, a w moich uszach zadźwięczało.
- To właśnie są obrońcy tego świata? Żałosne. Jesteście zbyt słabi, by zatrzymać choćby cień prawdziwego boga.
Nagle powietrze za jego plecami rozdarł niski, głuchy pomruk, a przestrzeń pękła.
Głos Morgan wyrwał mnie z zamyślenia. Odwróciłem się gwałtownie w stronę wejścia do garażu. Jedenastoletnia Morgan Stark stała kilka kroków ode mnie, trzymając w dłoniach coś, czego nigdy nie powinna była znaleźć - rękawicę. Metaliczna powierzchnia odbijała światło warsztatu, a ja momentalnie poczułem ciężar wspomnień zaciskający się wokół klatki piersiowej. Powinienem był dawno się jej pozbyć.
- Ta rękawica miała uratować świat. - odpowiedziałem cicho.
Morgan zmarszczyła lekko brwi i spojrzała na mnie z dziecięcą powagą.
- Nie uratowała?
Zaśmiałem się pod nosem, ale bez cienia rozbawienia. Oczywiście, że zadała to pytanie. Morgan zawsze chciała wiedzieć wszystko.
- Nie zdążyła. - powiedziałem po chwili. - Zrobiła to ciocia Mel.
Na moment zapadła cisza.
- Ciocia Mel była fajna. - stwierdziła w końcu, jakby mówiła o czymś absolutnie oczywistym. Poczułem ukłucie bólu.
Tak. Była.
Morgan przesunęła palcami po powierzchni rękawicy, po czym spojrzała na mnie ponownie.
- Skoro uratowała świat i jej nie ma... - zaczęła powoli. - To gdybyś ty go uratował... też byś zniknął?
Pytanie uderzyło mocniej niż powinno. Przez chwilę nie potrafiłem odpowiedzieć. Bo dzieci nie rozumieją wojny, ale doskonale rozumieją stratę.
- Niestety... raczej tak by się to skończyło. - przyznałem w końcu cicho. - Ale ciocia Mel wzięła ten ciężar na siebie. Dzięki niej nie musimy się już tym martwić.
Morgan zmarszczyła brwi i zapatrzyła się gdzieś w bok, intensywnie nad czymś myśląc. Ten wyraz twarzy znałem aż za dobrze. Dokładnie tak samo wyglądałem, gdy wpadałem na wyjątkowo zły pomysł.
- Ciocia wróci, kiedy znowu będzie potrzebna. - oznajmiła nagle.
Poczułem, jak coś zaciska mi się w żołądku.
- Co?
- Powiedziała mi to w nocy. - Morgan wzruszyła ramionami, jakby mówiła o czymś kompletnie normalnym. Odłożyła rękawicę na stół, po czym odwróciła się gwałtownie, a ciemne włosy zatańczyły za jej plecami. - Idę na dwór!
I już jej nie było. Zostałem sam pośród cichego szumu maszyn i migających hologramów. Przez dłuższą chwilę patrzyłem w miejsce, w którym przed sekundą stała. Potem prychnąłem pod nosem i pokręciłem głową z niedowierzaniem. Mel nie żyła od trzech lat. Trzech pieprzonych lat.
Morgan po prostu miała dziwne sny. Pewnie przez nadmiar cukru i oglądanie starych nagrań Avengersów przed snem. Tak. To musiało być tylko to. Mimo wszystko mimowolnie spojrzałem na rękawicę leżącą na stole. W tej samej chwili po garażu przemknął lodowaty podmuch wiatru, od którego aż przeszedł mnie dreszcz.
- Nad czym myślisz?
Drgnąłem gwałtownie. Pepper Potts stała kilka kroków ode mnie z kubkiem herbaty w dłoniach. Przysięgam, nawet nie słyszałem, kiedy weszła.
- Wszystko w porządku?
- Tak, tylko... - urwałem. Przez moment zastanawiałem się, czy w ogóle powinienem o tym wspominać. Ukrywanie rzeczy przed Pepper nigdy nie kończyło się dobrze, ale z drugiej strony...
To był tylko sen dziecka. Prawda?
- Tony? - spojrzała na mnie uważniej. - Znam ten wyraz twarzy.
Westchnąłem ciężko i potarłem dłonią kark.
- Morgan śniła się Mel. - powiedziałem w końcu. - Podobno powiedziała jej, że wróci, kiedy znowu będzie potrzebna.
Na twarzy Pepper pojawił się cień niepokoju, choć szybko próbowała go ukryć.
- To tylko sen. - odpowiedziała łagodnie. - Morgan tęskni za nią tak samo jak my.
Skinąłem głową. Powinno mi to wystarczyć, a jednak coś w środku nadal nie dawało mi spokoju. Pepper postawiła kubek na stole i podeszła bliżej.
- Tony, spójrz na mnie.
Podniosłem wzrok.
- Mel nie żyje. - powiedziała cicho, ale stanowczo. - Widzieliśmy to. Byliśmy na jej pogrzebie.
Tak. Widzieliśmy. Ja trzymałem jej ciało w ramionach. Powinienem być ostatnią osobą na świecie, która dopuszczałaby do siebie choć cień nadziei.
- Bucky układał jej ciało w trumnie. - dodała Pepper Potts ciszej. - Wierz mi, gdyby cokolwiek miało wskazywać, że... nie wiem... że istnieje choć cień szansy... zauważyłby to.
Oparłem dłonie o stół i spuściłem wzrok. Pepper miała rację. Oczywiście, że miała.
- Morgan jest dzieckiem z ogromną wyobraźnią. - kontynuowała łagodnie. - Wystarczy, że czymś zainteresuje się dłużej niż pół godziny i od razu ma tysiąc historii w głowie. Zwłaszcza po tym, jak ostatnio oglądała stare nagrania z Avengersami.
- Tak... masz rację. Nie wiem, czemu w ogóle pomyślałem...
- Bo się obwiniasz, Tony. - weszła mi w słowo. - Od trzech lat nie założyłeś zbroi, bo uważasz, że już nie podołasz. - powiedziała spokojnie. - Naprawdę myślisz, że tego nie widać?
Zaśmiałem się krótko pod nosem, gorzko.
- To ja miałem się poświęcić, Pepper. Nastawiłem się na to.
Słowa zawisły między nami ciężkie jak ołów.
- W chwili, kiedy miałem zabrać Kamienie Thanosowi, wiedziałem, jak to się skończy. Byłem gotowy. Pogodziłem się z tym.
Przełknąłem ślinę i odwróciłem wzrok.
- A potem ona po prostu... mnie wyprzedziła.
W garażu zapadła cisza. Nie taka zwyczajna. Ta gorsza. Pełna rzeczy, których nie mówi się na głos.
- Tony... - Pepper zrobiła krok w moją stronę.
- Powinna dalej żyć. - przerwałem jej ostrzej, niż zamierzałem. - Miała przed sobą całe życie. Do cholery, była lepszym człowiekiem ode mnie.
- Nie mów tak.
- To prawda.
Spojrzałem na rękawicę leżącą na stole. Metal nadal wyglądał jak coś, co nie powinno istnieć w żadnym normalnym świecie - jak wyrwany fragment końca wszystkiego, co znaliśmy. Jak ślad po wyborze, którego nigdy nie powinienem był dopuścić.
- Każdego dnia budzę się z myślą, że to ja powinienem wtedy umrzeć. I wiem, że ze względu na ciebie i Morgan powinno być to dla mnie szczęściem, że żyję, ale.. nie jest. Nie w pełni. Zginęła młoda kobieta, która planowała wspólne życie z Barnesem, którego kochała. Jak mam się cieszyć, jeśli gdzieś obok ktoś nadal przez to cierpi?
W garażu zrobiło się jeszcze ciszej. Systemy pracowały gdzieś w tle, ale brzmiały jakby były za ścianą świata. Pepper nie odpowiedziała od razu. I to było najgorsze, bo Pepper zawsze miała odpowiedzi. W końcu zrobiła krok bliżej. Powoli, ostrożnie - jakby podchodziła do czegoś, co może się rozsypać od dotyku.
- Tony... - zaczęła miękko. - Ty nie masz obowiązku nosić na sobie wszystkich śmierci świata.
Zaśmiałem się cicho.
- A kto ma, Pepper?
Ponownie nie odpowiedziała od razu. I w tej pauzie coś w powietrzu się zmieniło. Jakby garaż na moment przestał być garażem. Jakby metal, światło i cisza pamiętały imię, którego nie powinno tu już być.
- Nikt. - powiedziała w końcu. - Ale ty szczególnie nie możesz pozwolić, żeby cię to zniszczyło.
Nie ciągnęliśmy dalej tej rozmowy. Pepper zapowiedziała kolację za parę minut i zawołała Morgan aby ta zdążyła umyć ręce przed posiłkiem. Odłożyłem narzędzia i udałem się do jadalni. W ciszy rozłożyliśmy talerze i podaliśmy jedzenie na stół.
Mała Stark nie mając świadomości co we mnie zaszczepiła, usiadła z uśmiechem i zaczęła zajadać kanapki. Ja natomiast czułem skręt w żołądku. Nie mogłem przełknąć ani kęsa. Myślałem i analizowałem, aż finalnie nie wytrzymałem.
- Wyjdę na godzinę. Muszę się przewietrzyć. - oznajmiłem.
- Nie wracaj późno. - odparła Pepper doskonale wiedząc gdzie chcę się udać.
Ubrałem kurtkę i wyszedłem z domu. Wsiadłem do zaparkowanego na podjeździe samochodu i pojechałem w kierunku centrum. Westchnąłem ciężko gdy dojechałem na miejsce. Zdawałem sobie sprawę z ironii tej sytuacji. Gdybym widział to z perspektywy trzeciej osoby pewnie wyśmiałbym to po całości.
Udałem się wąską alejką na sam koniec cmentarza gdzie stał wysoki pomnik Melisandre. Pod nim stał nagrobek z cytatem: „Twoje skrzydła były gotowe, ale nasze serca nie." Usiadłem na ławce tuż naprzeciw i wpatrywałem się w napis.
- Daj mi jakiś znak, jeśli to jest coś więcej niż tylko sen dziecka. - oparłem głowę o dłonie. Czekałem, słuchałem, wypatrywałem.. ale nic się nie wydarzyło. - Jestem idiotą. Pewnie masz tam u góry niezły ubaw.
- To jest nas dwóch, Tony.
Odwróciłem się szybko słysząc znany mi głos. Stephen Strange stał kilka kroków dalej. Ręce miał splecione za plecami, a wzrok... nie był już skierowany na mnie. Tylko na nagrobek.
- Powiedz mi, Tony, jaki znak miałeś na myśli?
- Już żaden. To tylko mój mózg płata mi figle. - mruknąłem. - Wracam do domu.
Wstałem i zrobiłem krok w stronę wyjścia.
- Morgan miała sen o Mel?
Zatrzymałem się. To nie było pytanie rzucone w przestrzeń. To było coś innego. Coś, co nie powinno brzmieć tak spokojnie. Powoli odwróciłem głowę.
- Co powiedziałeś?
Strange nie zmienił pozycji. Nadal stał nieruchomo, jakby cały cmentarz był dla niego tylko jednym z wielu punktów w czasie, które już widział.
- Pytałem, czy Morgan śniła o Melisandre Hill. - powtórzył cicho.
Poczułem, jak coś nieprzyjemnie zaciska mi się w żołądku.
- Skąd ty...?
Nie dokończyłem. Spojrzał na mnie w końcu i w tym spojrzeniu nie było ani ciekawości, ani przypadkowej obserwacji. Była pewność.
- Bo to nie jest pierwszy raz, kiedy ktoś wraca w snach, Tony. - powiedział spokojnie. - I nie pierwszy raz, kiedy takie sny przestają być tylko snami.
Prychnąłem krótko, bardziej z nerwów niż z rozbawienia.
- Przestań. Ona nie żyje. Nie mąć mi bardziej w głowie.
Zrobiłem krok w tył, jakby sama rozmowa zaczynała robić się zbyt ciężka, zbyt nielogiczna, zbyt... niebezpieczna.
Ale Strange nawet nie mrugnął.
- To jak wyjaśnisz świeżą ziemię pod płytą? - zapytał cicho. - Naruszoną. Jakby ktoś otwierał grób niedawno. Nie trzy lata temu.
Cinque anni di silenzio stanno per essere interrotti.
Tony Stark aveva costruito una nuova vita. Una vita tranquilla, lontana dalle battaglie, fatta di famiglia, di Morgan e di giorni in cui il passato sembrava finalmente rimanere tale.
Nel nuovo capitolo Tony dovrà affrontare ciò da cui è scappato per anni: le conseguenze delle sue scelte, i ricordi che ha cercato di dimenticare e una persona che credeva di aver perso per sempre.
🌌 Il passato è tornato.
Ma non tutto ciò che viene ritrovato è facile da affrontare.
📖 Capitolo 3: Scoperte — disponibile ora.
An Archive of Our Own, a project of the Organization for Transformative Works
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality✓ Free Actions
Free to watch • No registration required • HD streaming
Warnings: Nsfw, SMUT, Desperate Tony, begging, stress relief, leg humping, dry humping, touch starved Tony, inappropriate boss/ employee relationship, possessive Tony, unprotected sex, pinv, oral (m! receiving), f!masturbation, no use of y/n, probably ooc Tony but idc
Summary: Your boss Tony Stark hasn’t been the same after the events of New York, and your secret crush urges you to help him relax after endless nights in the lab.
You walk towards the lab immediately noting its state of disarray. Tony has been in there for god knows how long, he hasn’t been the same after New York. He is constantly trying to perfect the suit. You can tell the experience hangs over him, looming behind every corner. It's taken a toll, you can see it clearly as you watch him through the glass door. His messy hair, dark eyebags, fidgety hands – he always needs to be doing something, tinkering or holding anything. A pang of sympathy shoots through you as you watch him drag a hand down his face.
Enough is enough, he needs help you decide with finalty.
Pushing through the door with purpose you are instantly hit with the smell of oil. Tony lazily glances at you then sighs deeply. He watches your approach in the reflection of the metal in front of him, setting down the tool in his hand to wipe his dirty hands on a rag. You stop just beside the table with arms crossed.
“Mr. Stark-” “Shouldn’t you be home by now?” Tony interrupts, pretending to look for something on the table.
“Shouldn’t you?” you ask with a raised eyebrow.
He glances at you briefly through the corner of his eye.
“I am home,” he responds.
You look around the room incredulously. “Right, love what you’ve done with the place. The industrial lighting is very homey,” you tap the metal plate in front of him to get his attention but fail, “is this a Boccioni?” you ask with a soft smile. Tony doesn’t meet your eye.
“I don’t know if you realized, but every time you clocked in over the last 2 years it was in a building with my name on it. Pretty sure this is my home hun,” he says flatly.
You huff out a laugh and lean a hip against the table. “Seriously though, when was the last time you were out of the lab?”
He sighs dramatically. “I'm not in the mood for a sharing circle, go home for the night,” he orders, still looking at anything but you.
You shake your head lightly while observing him, willing him to look at you. “I’m not leaving, not until you get out of this room,” you gesture to the space around you then to the oil stains that decorate his band tee, “or those clothes.” He finally meets your eye.
A mischievous smirk crosses his lips as he tilts his head to look you up and down. “You'd like that wouldn't you? Was this all a plot to get me naked?”
“Jesus,” you can’t help but smile. At least he is joking, but you know he is just doing it to redirect the conversation. You sigh heavily while looking down at him, “what am I going to do with you?”
“I have a few ideas”
“Oh really? Well, I think you should go shower and actually try to sleep more than 2 hours at a time,” you reply, trying not to imagine what he was insinuating. He only scoffs in return. “Sir, I'm worried about you,” you say seriously, shifting your position so you are sitting on the desk.
He stares at the contraption in front of him leaving your words to linger in the air. “I don't want to sleep,” he states with the most vulnerability you have ever seen from him. You can’t even imagine the horrors he relives every time he closes his eyes. Right now he is wound so tight, either constantly on edge or free falling in darkness. In a fleeting moment where your affection overpowers your sense of professionalism, you reach out and cup his face, thumb caressing his cheek. His eyes shudder closed.
Finally processing the line you just crossed you yank your hand away mortified, but Tony grabs ahold of it before you can retreat too far. He moves his head towards your hand, nuzzling it like a deprived cat.
“Oh my god, Mr. Stark I’m so sorry,” you say frantically trying once again to move your hand away. His grip turns to steel around your wrist, firmly holding it in place. He is so detached that any physical affection must have broken something deep within him. He is lost in his own world, completely unresponsive to your words as he holds your hand to his face just soaking it in.
“This is incredibly unprofessional,” you try once again to convince him, and yourself, but this must prompt Tony to go further as he rests the side of his head on your plush thighs. One hand holding your wrist, the other resting dangerously close to your hip, this is the most at peace he’s looked in months.
“We shouldn't be doing this,” your last ditch attempt to persuade yourself this doesn't feel entirely natural.
“Oh c'mon baby,’ his voice is broken and exasperated.
A shallow breath releases itself from your lungs. As if on instinct you rake your nails through his disheveled hair causing him to scrunch his eyes closed. A gasp leaves his mouth as you reach the tuft of hair on his neck, playing with it lightly before resting your hand on his shoulder feeling the tense muscles below.
“Sir-” “Tony,” his voice is muffled from where he presses against you, “call me Tony.”
You feel a slight thrill at this. He has always been “Sir” or “Mr. Stark”, now he is just Tony. How fitting, this is the most human he has ever looked to you; broken, begging for anything you'll give, pathetic.
“Tony,” your voice is breathless as you try his name on your tongue, his hand on your wrist tightens momentarily as the other grasps your hip. You feel heady, “I’m here to help, how can I do that?”
His face remains unfazed by the HR nightmare occuring, “touch me.” You don’t respond. Suddenly, he pushes away from you and you think he has sobered from the high of physical affection, that he has realized you are his employee and he has an image to uphold as a cocky, emotionless playboy. Instead, he reaches back and tugs his shirt over his head to reveal his defined torso. His chest heaves as he mutters the word that finally breaks you: “please.”
Mr. Stark never bothers with manners, but apparently Tony does. That is why you hold his face between your palms and guide him up to you. That is why you urge him to stand between your legs by wrapping them around his bare waist. That is why you gently kiss him with more love and adoration than anyone should hold for their boss. Because he is no longer a character, he is a real human.
A heavy sigh leaves him as he deflates against you. Resting both hands on the desk beneath you he practically cages you in. You taste bitter coffee on his tongue and feel some tension leave him as you tilt your head, deepening the soft kiss.
One of your hands drags down his front until you meet the waistline of his pants. You turn to look at his profile before softly palming his semi through his sweats. His breath hitches in your ear and you can't help the small smile that tugs on your lips at how reduced the Tony Stark is, all for you.
Trailing your fingers lightly up his growing bulge his hips buck forward chasing contact. But you don’t give in yet, rather you relish in the way he can’t stop his body from following your featherlight touches. After a moment of you watching his eyebrows furrowed and soaking in the moment, Tony decides this isn’t enough.
He grabs your teasing hand and forces it forward harshly, groaning at the sensation. Then he pulls it roughly to his face to nuzzle against it again while shifting slightly to one side to rub his member against your shin. Warmth rushes to your cheeks, never have you experienced this – a man humping your leg like a dog in heat.
“Fuck Tony,” you say breathlessly, he only exhales loudly as he moves to rest his forehead on your shoulder allowing your hand to fall in the process. Your now free hands move on their own feeling the rigid expanse of his back. Tony’s facial hair tickles against your neck as he tilts his head to kiss it hungirly.
Continuing to rut against your leg, Tony moves to palm one of your breasts through your shirt. His other hand ventures lower to rest at the bottom of your stomach before quickly moving to cup your covered mound. This forces a gasp from you at the sudden onslaught of sensations – Tony isn't the only one starved of human touch.
His fingers press eagerly into you, massaging both your chest and now wet pussy. His hips shift upwards while his neck tilts further to mouth your jaw.
“Such a pretty girl,” he presses the heel of his palm against you, applying hard pressure to your clit while licking the column of your neck. The hand massaging your breasts moves to fish through the hair at your nape, forcing your head to tilt for better access. “Look what you do to me baby. Needed you so badly,” his breath fans against your sensitive neck, “and you knew that too, so good to me, always know exactly what I need.”
Your thighs squeeze around his hand at the praise, biting your lip at the unyielding pressure he applies to your core while continuing to pleasure himself against you. He rubs his tip against your knee, and you are delighted when he mewls against your neck.
You drag your hands down the slope of his neck, feeling his rapid pulse. “God Tony, you need to calm down,” you say into his ear.
“Can’t,” he murmurs against your cheek, nudging his nose into the side of your face. You bring a hand to the back of his neck petting him comfortingly.
“I want you to,” you reply quietly. He pulls back to assess the sincerity in your eyes before finally giving in with a nod. Pushing down the satisfaction you get from your usually stubborn boss relenting so easily, you focus on the task at hand. Now is not the time to revel in this small victory, now is the time to finally allow yourself to indulge in the fantasies you have tried so hard to suppress. The feelings that have been brewing for so long, the way you unconsciously compare every date to him, the fleeting thoughts of his tinkering hands that flash through your mind late at night. Now is your chance to act.
You push at his shoulders softly, he moves back just enough to allow you the space to stand from the desk before guiding him backwards to sit in the chair. As you kneel you drag the tips of your fingers against his torso softly with your descent. He tenses at the feeling of your palms brushing his thighs soothingly.
“You work so hard Tony, let me help you relax,” you look up at his captivated face through your lashes.
He nods quickly and you reach up to still the harsh movement. Your palm drags down his body again as you kiss him lightly through his sweatpants. His eyes squeeze shut as if resisting the urge to buck up against you forcefully and take what he wants.
Your fingers hook under his waistband and you carefully pull his sweats and boxers down. Your hands find purchase on his bare knees as you take the opportunity to appreciate his now free cock resting against his defined stomach. It twitches beautifully as you blow on it lightly
Your hands push his legs open further and you position yourself comfortably between them. While tucking a strand of hair behind your ear you lean forward to kiss his blushing tip lovingly. The hitch of his breath is music to your ears as he mutters your name encouragingly. You follow the path of a prominent vein with the tip of your tongue all the way from his base to his tip where you give him a series of kitten licks while holding his base with loose fingers. Finally, you flatten your tongue against his cock before swirling it around the head. A guttural moan sounds from his chest as you give into his desires.
Hollowing your cheeks you take him into your mouth, you make sure to coat him generously with your saliva. A hand fists into your hair, keeping it out of your face as the other grasps the armrest with all the pent up energy he is trying not to exert on you. Tony knows this is to help him relax, he is just having a hard time doing so when you look so pretty with his dick in your mouth.
Your lips release his member, a string of drool connecting you to him as you take in his tense form. No, this won't do.
“Relax T,” your voice is gentle as you pepper kisses along his abdomen, stroking him softly as the other hand rubs his thigh reassuringly.
He finally sinks back into the chair as you suck delicately on the head of his leaking cock, your soft hand caressing the length of his now lubricated member. You stay like this for a beat until you decide to grasp him firmer, he smirks down at you. Tony watches with lidded eyes as the hand on his thigh makes its way under your dress pants to graze lightly against your lips, spreading the dampness before rubbing your bulb slowly.
“What a greedy girl, making me feel so good, my girl,” he says, making your hands move a little faster, “all mine.” His head lulls back in pleasure.
You remain at this pace, inserting a finger into your now sopping hole trying to match the speed of your hand around Tony’s cock. Your head moves down to mouth lazily at his balls causing a groan from the man above you. Your thumb rubs against his sensitive tip spreading pre cum as your hand begins to twist around him only adding to his bliss.
Tony’s breathing starts to become laboured, but you don’t move faster to help him finish – you want him to stay this relaxed as long as possible. His hips shift slightly in his seat before shallowly thrusting against the smoothness of your palm. Your arousal grows so you add another finger to stretch your dripping hole.
Balls tighten against your tongue and you know he is close, “shit, honey I can’t hold it much longer.” The fingers in your hair tug lightly in warning as he curses under his breath, then he uses both hands to guide you off his member. You whine in response, “I know baby it felt too good, I don’t want it to end yet.”
Hips moving on their own you begin to grind against your fingers, resting your head against Tony’s thigh as he watches you while regaining his breath. His large, rough hands remain on your head, pushing the hair out of the way and caressing your cheek. Your mouth opens wide as you continue to stroke yourself, pressing against Tony’s slumped form. Tony watches mesmerized as your stomach tightens and soft whimpers free from you.
“Thaaaat’s it, cum for me baby, it’ll make it easier to fuck you,” and that encouragement is what sends you over the edge with a loud cry.
With heavy breaths you rest your forehead against Tony’s thigh, but he grows impatient after a moment so he guides you to stand and tenderly removes your clothing. You stand bare in front of him as he grazes the curve of your waist with the back of his hand. The movement feels so domestic in contrast to the usual professionalism you share during the work day. Hands grip your hips tightly as they drag you down to sit on his lap.
Each knee is positioned beside his hips and you lift up to drag your drenched lips against the length of his member. You both gasp as you reach down to slide his tip across your slit, it catches lightly on the hole and his hands tighten impossibly on your body.
“Don't tease,” his lips brush against the skin of your collarbone and you position his dripping head to breach your entrance. With a strangled moan you sink down on him until your hips meet. You remain completely seated on him for a moment, grinding softly against him to adjust. His teeth sink into the skin where shoulder meets neck and your hands shoot to perch on his shoulders at the new sensation.
Lifting softly you still just before his tip, then sink back down slowly. Tony’s muscular arms, the ones you shamefully admired as he would hammer away at his suit, wrap around your torso pulling your chest flush against his. Your hardened nipples find friction against his pecs as you begin to bounce.
“Please baby, feels so good, need it so bad,” Tony whines in your ears that feel entirely too warm, his hips beginning to meet yours as you move harder, “yeah c'mon hunny.”
Tony fills you so well it is almost overwhelming. He grows desperate, any calm you had managed to instill in him before gone completely as he drives upward, your breasts rippling with the movement. You meet him with a fervor of your own while kissing him passionately. Tongues tangling, shattered gasps, whispered praises, both of you fight to make the other feel pleasurable. The whole scene is desperate.
The chair beneath you squeaks as your knees dig painfully into the material. Callused hands roam wildy against your body leaving goosebumps in their trail. One large hand reaches up to cradle the back of your head, holding your foreheads together strongly. His lidded eyes that once looked so drained now show passion behind them. His blown pupils decorated by puffy eyebags, a reminder of why you started this exchange, stare down at where you meet, mesmerized by the squelching noises your pussy makes as it squeezes around him. A tough thumb brushes against your sensitive clit making you arch against him. This allows him to reach a new angle, one that forces his angry tip to push bluntly against that delicious spot inside you.
The rest of his large hand stretches to hold the length of your waist as his thumb strokes you eagerly, his index extending to your ribs. The movement has you squirming against him, digging your nails into the muscle of his shoulders as you drop yourself down on him harder, ignoring the growing pain in your thighs from the effort.
Tony’s mouth, usually so quick witted, now drops in a silence. A deep flush decorates his cheeks from the exertion of his movement, as well as his valiant effort trying so hard to hold off his building orgasm until you finish.
“Say your mine,” he demands breathlessly, your foreheads still pressed together.
“Yes Tony, I’ve always been yours,” your speech is littered with shallow breaths.
“I’ve looked into some of those guys you’ve gone out with, should’ve come to me sooner. I could’ve made you feel so good honey,” he mumbles mindlessly, his thumb pressing down harder on your nub.
“God, it's always been you, only ever you,” he throws his head back with a moan that sounds like it has been ripped from deep within him, “no one else can make me feel this good, you are doing so well Tony.” Your head finds a spot leaning against his shoulder and neck, kissing the thin skin there adoringly.
His thrusts grow sloppy and he does everything he can to tighten that knot in your stomach.
“M’so close,” you babble. He shifts uncontrollably under you and his head is thrown forward so his mouth can drag across your neck. You move to rake your nails through his hair and he whimpers against your ear at the feeling.
You clench down and pulse uncontrollably around his cock forced inside you. A fresh wave of wetness spills from you and Tony can’t bear the slick slide your soft walls against him as he forces you down onto his cock. He cums with a deep whine against your skin.
Both of your pants fill the otherwise quiet room, your racing heartbeat filling your ears as your spotted vision comes back. Your soft hand rubs his back as you slump against each other's sweaty bodies and he holds you close. His softening member is still stuffed inside your tired hole.
You brush your nose along the length of the slumped neck resting against you until you reach his ear, “you better sleep well after that.”
He smiles into the skin of your shoulder before nodding lightly, “baby I may not wake up again.”
Some of the words he said during the heat of the moment finally process in your foggy mind, “did you really research those dates I had?”
The vibration of his hum sends a wave of chills through your nude body. “Had JARVIS look into ‘em, cant have my girl getting whisked away from me,” his voice is exhausted as he speaks into the skin of your shoulder.
No words come from you, you only look down at him with a soft smile adorning your flushed face.
My Girl
The pet name reverberates through your empty head. Perhaps he felt just as drawn to you over these past two years.
Hi!! I come to you again 'cus I feel like there's a shortage of tony stark fics out there (I've read them all). Here's how it goes
Reader is baking in the kitchen, and Tony joins her. Then they eventually get into a flour fight- reader gets chased to the bedroom, and they make love? It's stupidly soft smut 'cus I can't seem to get enough of soft tony
Flour
Tony Stark x Wife! Reader • NSFW
Main Masterlist | Robert Downey Jr Masterlist | Tony Stark Masterlist | Hank Palmer Masterlist | Nathan Gardner Masterlist
A/N: @ninihunt keep the request coming I love them hehe (I was writing too much angst)
Content Warnings: This story contains explicit sexual content, including soft smut scenes with sensual touching, kissing, and intercourse between consenting adults. It features playful teasing, light flour play, and family elements in a wholesome context. Reader discretion is advised for NSFW material.
Taglist is open? (Tagging my favourites/regulars for now)
You stand in the sunlit kitchen of your home, the air thick with the warm, sweet aroma of vanilla and chocolate as you mix the batter for Maria's first birthday cake. Your one-year-old daughter was born on the same day as Tony's late mother, a bittersweet coincidence that makes this celebration even more special. The counters are dusted with flour, and you've already baked a batch of cookies to tide everyone over until the cake is ready. Humming softly, you whisk the ingredients, your mind drifting to the joy of the day ahead.
A soft creak from the hallway pulls your attention. Tony emerges, his hair tousled from sleep, wearing nothing but those low-hanging grey sweatpants that hug his hips just right. They cling to his thighs and accentuate the firm curve of his ass in a way that always sends a secret thrill through you. He pauses in the doorway, inhaling deeply, a mischievous grin spreading across his face.
"Well, well," he drawls, his voice husky from sleep, "I smelled something nice wafting through the house. Woke me right up."
You glance over your shoulder, stirring the bowl with a smile. "It's the cookies, Tony. Fresh out of the oven. Help yourself."
But he doesn't head for the cookies. Instead, he strutted towards you, a confident smirk playing on his lips. The sweatpants shift with each step, drawing your eyes downward despite yourself. He stops just behind you, close enough that you feel the heat radiating from his body. His hands settle lightly on your waist, and then his lips brush the side of your neck in a slow, deliberate kiss.
You shiver as he nuzzles closer, inhaling deeply. "Mmm, no," he murmurs against your skin, his breath warm and teasing. "It's not the cookies. It's you, my love. You smell so good—sweet and irresistible."
Heat floods your cheeks, a deep blush blooming as his kisses trail up to your earlobe. Your spoon pauses mid-stir, the batter forgotten for a moment. "Tony," you protest weakly, though your voice comes out breathier than intended. "Stop it. I'm baking Maria's cake. We have a party to prepare for."
He chuckles low in his throat, the sound vibrating against you, and instead of pulling away, he presses another kiss just below your jaw, his hands sliding up your sides. "Can't help it," he whispers. "You make it too tempting."
Your resolve crumbles a little, and you set the bowl down, turning in his arms. Flour dusts your hands from earlier, but in the heat of the moment, you forget all about it. Cupping his face, you pull him down for a proper kiss, your lips meeting his in a soft, lingering press. He responds eagerly, his mouth warm and insistent, tongue flicking out to taste you.
Tony's eyes sparkle with delight as he breaks the kiss, noticing the white streak of flour now smeared across his cheek. "Oh, you sneaky thing," he says, his grin widening. Before you can apologize, he dips his hand into the open flour bag on the counter and tosses a handful at you, the powder exploding in a soft cloud that dusts your shirt and hair.
You gasp, laughing as you retaliate, smearing more across his chest. What starts as playful turns heated quickly—Tony grabs your waist, lifting you effortlessly onto the nearby couch in the adjacent living area. He follows, his body covering yours as he kisses you deeply, hands roaming under your shirt to caress your bare skin. His sweatpants do little to hide the growing hardness pressing against your thigh, and you arch into him, fingers tangling in his hair.
His mouth moves to your neck again, sucking gently as one hand cups your breast through your bra, thumb circling your nipple until it hardens. You moan softly, legs parting to let him settle between them, the friction building as he grinds against you. "God, I want you," he breathes, nipping at your collarbone.
Just as his fingers tug at the waistband of your pants, a sharp cry echoes from the baby monitor on the counter. Maria's awake and not happy about it.
Tony groans, resting his forehead against your shoulder. "Looks like she's on her mother's side," he mutters with a rueful smile. "Doesn't want to share her daddy with anyone else."
You laugh breathlessly, pushing him off gently. He rolls to the side, watching you with heated eyes as you straighten your clothes. Leaning in, he steals a quick, firm kiss. "We're not done, baby," he promises, voice low and full of intent. "Not by a long shot."
The party later that afternoon is a whirlwind of laughter, colorful decorations, and tiny hands grabbing at cake slices. Maria, dressed in a frilly pink outfit, giggles through her first taste of frosting, her chubby cheeks smeared with chocolate. Tony's the perfect doting dad, scooping her up for photos and making everyone chuckle with his over-the-top jokes. But throughout, his eyes keep finding yours, a silent promise simmering beneath the surface.
By evening, after the guests have gone and Maria is tucked into her crib, fast asleep with her favorite stuffed arc reactor clutched in her tiny fist, you tackle the cleanup. Balloons sag in corners, wrapping paper litters the floor, and the kitchen counters bear the remnants of the feast. You're wiping down the table when strong arms wrap around you from behind, Tony's chest pressing warm against your back.
"We had something planned," he whispers, his lips brushing your ear. His hands splay across your stomach, pulling you closer, and you feel the familiar outline of him hardening against your ass through those damn sweatpants—he must have changed back into them just to torment you.
Chills race down your spine, a delicious shiver that pools heat low in your belly. But you decide to play, twisting in his hold with a teasing smile. "Do we?" you murmur, eyes sparkling. "I'm too tired."
His brows shoot up, surprise turning to predatory amusement. You slip from his grip, darting away with a laugh as he lunges to catch you. "You don't look tired to me you tease." he calls, chasing you down the hall toward the bedroom. Your heart pounds with excitement, the thrill of the game making your skin tingle.
You make it to the bedroom door, but he catches you just inside, spinning you around and backing you against the wall. His body pins yours, hands framing your face as he kisses you fiercely. "Oh, baby," he growls between kisses, voice rough with desire, "you don't know what you've unleashed."
Clothes come off in a hurried tangle—your shirt first, then his sweatpants sliding down to reveal his thick cock, already hard and curving toward his stomach. You wrap your hand around him, stroking slowly as he groans into your mouth, his fingers working your pants free. He lifts you again, carrying you to the bed and laying you down gently, his eyes dark with affection and hunger.
Tony settles over you, kissing a trail from your lips to your breasts, taking one nipple into his mouth and sucking softly, his tongue swirling until you whimper. His hand slips between your thighs, fingers finding your wet folds and circling your clit with just the right pressure. "So ready for me," he murmurs, sliding one finger inside you, then two, pumping slowly as you rock against his hand.
"Tony, please," you breathe, nails digging into his shoulders. He positions himself, the tip of his cock nudging your entrance before he pushes in, inch by inch, filling you completely. You both moan at the stretch, the perfect fit that always feels like coming home.
He starts with slow, deep thrusts, his hips rolling in a rhythm that's sensual and unhurried, savoring every slide in and out. Your legs wrap around his waist, pulling him closer as he kisses you tenderly, whispering how much he loves you between breaths. The pace builds gradually, his cock hitting that spot inside you that makes stars burst behind your eyelids.
You come first, clenching around him with a gasp, waves of pleasure rippling through you. Tony follows soon after, burying himself deep as he spills inside you, his body shuddering. He collapses gently atop you, both of you panting, wrapped in each other's arms.
As your heartbeats slow, he presses a soft kiss to your forehead. "Sweetheart, you make such a great mom," he says softly, kissing your forehead
You smile, content and sated, knowing this is just one perfect moment in a lifetime of them.
