#tibok2018

Liwanag

Kay liwanag ng buwan

Kay ningning ng bituin

Kay lamig ng simoy ng hangin

Dilim

Malalim na ang gabi

Pinag-iisa ang mga labi

Habang ang mga puso'y nagtatabi

Liwanag

Ang nasa dulo ng akto

Hinahayaan ang galaw kung san dadako

Iindayog ng ritmo ng galaw ng haplos ko

Dilim

Sa dilim ng paligid

Nasanay ang ating bisig

Sa paglalambing, sa pagsisid.

Liwanag

Wala ng mas liliwanag

Sa 'yong ngiti'y naaaninag

Ang nalalapit na pagkatinag

Sa dilim.

Pinapatulan ang sarili

Sa pananabik sa pagkandili

Ng apoy na nananatili

Sa liwanag

Magliliwanag

Ang pagkabasag

Ng pader na madawag.

Sa dilim

Ipagpapatuloy ang pagkimkim

Ng nagpupuyos na mga damdamin

Naghihintay ibulalas ng walang panimdim

Sa liwanag

Ng kadiliman

Mananabik sa pagnamnam

Ayan ka nanaman,

Sa pakikipagkwentuhan

Ng matagalan

Ng may kabuluhan

Sa isang nilalang

Na alam mo namang

Noon pa man

Maaari mong magustuhan.

Ayan ka nanaman.

Ayan ka nanaman.

Isasangkalan

Ang tulog mong kailangan

Para ang antok kinabukasan

Ay mapuksa kundi man malabanan

Ayan ka nanaman

Maging ang baga nakasalalay

Para sa ilang minutong makasabay

Sa pagkunsumo ng usok na lumalatay

Sa baga mo

Alam mong masama sayo

Tulad na lang nito

Ang patuloy mo na pag-damgo

Sa isang tinitingalang tao

Na alam mo naman ang totoo

Paano pang ngingiti ng wagas

Kung alam na mundo ay hindi patas.

At sa pighati ay wala din namang takas

At susukating paulit-ulit ang iyong tatas.

Paano pa magmamahal ng lubos

Kung mawawalang saysay ang mga kilos

Dahil ang tulad ko ay sadyang nalalaos

Sa tibay ng pader, damdami'y di makatagos.

Paano kang aawitan ng pagsuyo

Kung puso mo'y patuloy na ilalayo

Kundi hinahayaan na magkakilala tayo

Paano pang ang kwento natin ay hahayo

Paano ba akong makalilikha

Ng isang magandang obra o tula

Kung tuwing lalapitan ka'y mawawala

“Bawal ang Diktador Dito”