Konwencjonalne podpaski i tampony, choć powszechnie stosowane, mogą zawierać substancje chemiczne, które mają niekorzystny wpływ na zdrowie kobiet i środowisko. Główne składniki tych produktów, takie jak celuloza drzewna i bawełna, są przetwarzane w sposób, który naraża użytkowniczki na kontakt z toksycznymi związkami. Proces wybielania chlorem, stosowany w celu uzyskania śnieżnobiałego koloru, prowadzi do powstawania dioksyn – związków chemicznych o działaniu rakotwórczym i toksycznym. Dioksyny wpływają nie tylko na zdrowie ludzkie, osłabiając układ odpornościowy i zwiększając ryzyko nowotworów układu limfatycznego, ale także na środowisko, ponieważ są trwałe i nie ulegają rozkładowi.

Masmi podpaski

Problem zaczyna się już na etapie uprawy bawełny, która jest podstawowym surowcem w produkcji wielu artykułów menstruacyjnych. Konwencjonalne uprawy bawełny wymagają dużej ilości pestycydów, herbicydów i nawozów chemicznych. Te substancje chemiczne nie tylko szkodzą glebie i ekosystemom, ale także przenikają do ciała kobiety podczas używania produktów menstruacyjnych. Delikatna błona śluzowa pochwy i okolic intymnych jest wyjątkowo podatna na wchłanianie chemikaliów, które bezpośrednio przedostają się do krwiobiegu. Badania potwierdziły, że niektóre toksyny zawarte w konwencjonalnych podpaskach i tamponach mogą negatywnie wpływać na zdrowie użytkowniczek, prowadząc do zaburzeń hormonalnych, podrażnień, a nawet przewlekłych problemów zdrowotnych.

Z uwagi na to, że środki higieny menstruacyjnej są używane regularnie przez większość życia kobiet, kumulacja tych toksycznych substancji w organizmie może stanowić poważne zagrożenie. Co więcej, odpady generowane przez konwencjonalne podpaski i tampony, w tym plastikowe warstwy ochronne i opakowania, dodatkowo obciążają środowisko, rozkładając się przez setki lat i uwalniając mikroplastiki do wód i gleb.

W obliczu tych zagrożeń coraz więcej kobiet poszukuje alternatyw, takich jak organiczne produkty menstruacyjne, które są wolne od chemikaliów, pestycydów i procesów wybielania chlorem. Ekologiczne podpaski, tampony, kubeczki menstruacyjne czy wielorazowa bielizna menstruacyjna oferują bezpieczniejsze i bardziej przyjazne dla środowiska rozwiązania. Wybór takich produktów to krok nie tylko w kierunku ochrony własnego zdrowia, ale także dbałości o planetę.

Zespół Szoku Toksycznego (TSS) – Czym jest i jak go unikać?

Zespół Szoku Toksycznego (TSS, ang. Toxic Shock Syndrome) to rzadka, ale poważna choroba bakteryjna wywoływana przez toksynę TSST-1, produkowaną przez bakterie gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus). Najczęściej dotyka kobiet stosujących tampony, szczególnie podczas menstruacji. Zrozumienie tego schorzenia, jego objawów i metod zapobiegania może pomóc w minimalizowaniu ryzyka i ochronie zdrowia.

Jak powstaje TSS?

TSS pojawia się, gdy bakteria gronkowca złocistego wytwarza toksynę TSST-1, która dostaje się do krwiobiegu. Kobiety podczas menstruacji są szczególnie narażone, ponieważ:

Obniżona odporność organizmu: W trakcie miesiączki organizm jest bardziej podatny na infekcje.

Pożywka dla bakterii: Krew w tamponie stwarza idealne warunki do namnażania się gronkowca złocistego.

Choć zespół szoku toksycznego nie dotyczy wyłącznie kobiet (może wystąpić także u mężczyzn, dzieci czy osób z infekcjami lub ranami), to przypadki związane z menstruacją stanowią znaczną część zgłoszeń.

Objawy TSS

Objawy mogą rozwijać się nagle i szybko. Należą do nich:

Wysoka gorączka (powyżej 39°C),

Bóle mięśni i stawów,

Wymioty, biegunka,

Zawroty głowy, problemy z orientacją,

Zaburzenia pracy nerek i wątroby,

Bóle gardła, pieczenie skóry,

Łuszczenie się skóry (np. na dłoniach i stopach).

UWAGA: Jeśli wystąpią te objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. TSS to stan wymagający pilnej interwencji medycznej!

Masmi tampony

Kto jest najbardziej narażony?

Choć TSS to choroba rzadka, statystyki pokazują, że 50% przypadków dotyczy kobiet w wieku 15–25 lat, stosujących tampony. Warto jednak pamiętać, że ryzyko istnieje także u osób:

Z osłabioną odpornością,

Po zabiegach chirurgicznych,

Z ranami lub infekcjami skórnymi.

Jak zapobiegać TSS?

Odpowiednie stosowanie tamponów:

Wybieraj tampony o najmniejszej chłonności, odpowiadającej intensywności krwawienia.

Regularnie zmieniaj tampony (co 4–6 godzin).

Unikaj stosowania tamponów na noc – w tym czasie warto używać podpasek.

Higiena intymna:

Przed aplikacją tamponu zawsze dokładnie umyj ręce.

Unikaj stosowania tamponów, jeśli masz jakiekolwiek infekcje intymne.

Alternatywy dla tamponów:

Rozważ korzystanie z podpasek lub kubeczków menstruacyjnych, które mogą być mniej ryzykowne pod kątem TSS.

Utrzymuj odporność organizmu:

Dbaj o zdrową dietę, odpowiednią ilość snu i unikanie stresu.

Zwracaj uwagę na objawy:

Jeśli odczuwasz którekolwiek z objawów TSS, nawet jeśli są łagodne, skonsultuj się z lekarzem.

Czy TSS można wyleczyć?

Zespół Szoku Toksycznego wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Leczenie obejmuje:

Podanie antybiotyków zwalczających gronkowca,

Leczenie objawowe (np. nawadnianie organizmu, kontrola pracy nerek).

Szybka interwencja zwiększa szanse na pełne wyleczenie i minimalizuje ryzyko powikłań.

Zespół Szoku Toksycznego to poważne, choć rzadkie schorzenie, które można w dużej mierze uniknąć poprzez odpowiednią higienę i ostrożność w stosowaniu produktów higienicznych. Kobiety stosujące tampony powinny być szczególnie świadome potencjalnego ryzyka i znać zasady ich bezpiecznego używania. Edukacja i profilaktyka to klucz do ochrony zdrowia.

Zdrowie Twoje i Twoich bliskich jest w Twoich rękach – dbaj o nie świadomie!

Jak bezpiecznie stosować środki higieny intymnej?

Higiena intymna jest kluczowym elementem zdrowia każdej kobiety. Nieodpowiednie stosowanie produktów higienicznych może prowadzić do podrażnień, infekcji, a nawet poważniejszych schorzeń, takich jak Zespół Szoku Toksycznego (TSS). Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i wybór odpowiednich produktów.

Zasady bezpiecznego stosowania tamponów

Regularna wymiana:

Tampony należy wymieniać co 3-4 godziny, aby zapobiec rozwojowi bakterii.

Nie używaj tamponów na noc – wybierz wtedy podpaski.

Higiena przed aplikacją:

Przed włożeniem tamponu dokładnie umyj ręce, aby uniknąć przenoszenia drobnoustrojów.

Unikaj stosowania przy infekcjach:

Jeśli występują jakiekolwiek objawy infekcji intymnej (świąd, pieczenie, nieprawidłowa wydzielina), tamponów należy unikać, ponieważ mogą pogorszyć sytuację.

Nie stosuj w szczególnych sytuacjach:

Przy używaniu wkładki wewnątrzmacicznej.

Podczas leczenia dopochwowego lekami.

Alternatywa dla tamponów – podpaski

W sytuacjach, gdy tampony nie są zalecane, lepszym wyborem są podpaski, które:

Pozwalają na naturalne wypływanie krwi z pochwy, zmniejszając ryzyko namnażania się bakterii.

Są mniej inwazyjne i nie zakłócają naturalnego środowiska pochwy.

Wybór produktów higienicznych – dlaczego warto postawić na organiczne rozwiązania?

Skład ma znaczenie! Niestety, wiele konwencjonalnych produktów higienicznych zawiera syntetyczne dodatki, takie jak:

Perfumy,

Celuloza,

Wiskoza,

Dioksyny.

Te substancje mogą:

Podrażniać skórę,

Powodować stany zapalne,

Wywoływać reakcje alergiczne.

Produkty MASMI to przykład bezpiecznych, naturalnych środków higieny intymnej, które:

Wykonane są z 100% organicznej bawełny,

Nie zawierają chemikaliów, które mogą szkodzić skórze,

Są hipoalergiczne i biodegradowalne.

Dzięki licznym certyfikatom (m.in. ICEA, GOTS, FSC, VEGAN), mamy pewność, że są to produkty najwyższej jakości.

Dlaczego wybór naturalnych produktów jest ważny?

Minimalizują ryzyko alergii i podrażnień: Naturalne produkty nie zawierają chemikaliów, które mogą uszkadzać delikatną skórę.

Bezpieczeństwo dla zdrowia: Brak toksycznych składników oznacza mniejsze ryzyko poważnych reakcji, takich jak wstrząs anafilaktyczny czy TSS.

Dbają o środowisko: Produkty biodegradowalne są przyjazne dla planety.

Podsumowanie

Dbając o higienę intymną, pamiętajmy, że wybór odpowiednich produktów to inwestycja w zdrowie i komfort. Zwracajmy uwagę na skład i stosujmy się do zasad bezpieczeństwa. Sięgając po naturalne środki higieny, takie jak produkty MASMI, możemy mieć pewność, że dbamy zarówno o swoje ciało, jak i o środowisko.

Podrażnienia, swędzenie oraz nieprzyjemne upławy to tylko niektóre problemy, które mogą pojawić się podczas stosowania tradycyjnych produktów do higieny intymnej. Czy zastanawiałyście się kiedykolwiek, dlaczego na opakowaniach tych artykułów często brakuje listy składników? Dlaczego mają one tak intensywny zapach, mimo że producenci nie wspominają o zastosowanych substancjach zapachowych? A przede wszystkim, dlaczego w ogóle dodaje się te chemikalia do podpasek i tamponów? Czy chodzi rzeczywiście o zwiększenie komfortu użytkowniczek, czy może kryje się za tym coś innego?

W przeszłości młode dziewczęta nie miały zbyt dużego wyboru, jeśli chodzi o produkty higieniczne używane podczas menstruacji. Do dyspozycji były jedynie podpaski oraz tampony. Wiadomo, że niektóre kobiety preferują podpaski, inne tampony – każda z tych opcji ma swoje zwolenniczki, jak i przeciwniczki.

Obecnie na rynku dominuje kilku dużych producentów oferujących podpaski i tampony. Wiele kobiet sięga właśnie po te popularne marki. Ale czy są one rzeczywiście bezpieczne? Czy możemy używać ich bez żadnych obaw?

Wiele osób uważa, że bawełna używana do produkcji podpasek i tamponów nie może zawierać szkodliwych substancji. Nie jesteście w tym przekonaniu osamotnione – wiele kobiet wierzy, że produkty te są całkowicie bezpieczne, o ile stosowane są prawidłowo. Najczęstszym zagrożeniem, które kojarzy się z ich używaniem, jest Zespół Wstrząsu Toksycznego (TSS). Niestety, to tylko wierzchołek góry lodowej.

Produkcja podpasek i tamponów ma negatywny wpływ nie tylko na zdrowie ludzi, ale również na środowisko. Pestycydy, dioksyny oraz barwniki – to substancje, które znajdują się w popularnych produktach higienicznych. Jak jednak dostają się do tych artykułów?

Głównym źródłem tych zanieczyszczeń jest bawełna, z której produkowane są podpaski i tampony. Ponieważ większość upraw tej rośliny nie jest ekologiczna, producenci nie dbają o unikanie stosowania szkodliwych chemikaliów w procesie jej uprawy. Chociaż bawełna zajmuje jedynie 3% światowych gruntów rolnych, wykorzystuje aż 25% globalnych środków owadobójczych, herbicydów, defoliantów i nawozów sztucznych. Wszystkie te substancje trafiają później do produktów higienicznych, które codziennie stosują kobiety.

Wytwarzanie bawełny na potrzeby produkcji podpasek i tamponów stanowi zagrożenie nie tylko dla konsumentów, ale także dla środowiska oraz ludzi pracujących na plantacjach. Uprawa tradycyjnej bawełny może powodować wyjałowienie gleby, zanik różnorodności biologicznej, zanieczyszczenie wód, a nawet prowadzić do pustynnienia terenów uprawnych. Dodatkowo, osoby pracujące na plantacjach oraz lokalne społeczności są narażone na liczne problemy zdrowotne związane z kontaktami z chemikaliami stosowanymi podczas produkcji.

Do produkcji podpasek i tamponów często wykorzystuje się również sztuczny jedwab, który powstaje z celulozy pozyskiwanej z drewna i masy papierowej. Aby nadać jej pożądany, biały kolor, poddaje się ją intensywnemu wybielaniu za pomocą taniego chloru. Niestety, podczas tego procesu uwalniają się dioksyny, czyli toksyczne związki o właściwościach rakotwórczych. Dioksyny mogą osłabiać organizm, prowadzić do bezpłodności oraz powodować trwałe uszkodzenia płodów u zwierząt.

Producenci tłumaczą, że wybielanie chlorem jest niezbędne, ponieważ celulozowa masa ma naturalnie szary odcień. Biel kojarzy się wielu z nas ze sterylnością, dlatego firmy dążą do uzyskania tego efektu w swoich produktach. Jednak warto się zastanowić – skoro ubrania poddawane praniu z użyciem chlorowych wybielaczy niszczą się po kilku praniach, jak takie chlorowane materiały wpływają na nasze ciało, kiedy są stosowane w podpaskach i tamponach? Odpowiedź nasuwa się sama.

Do produkcji podpasek i tamponów wykorzystuje się również polimery, takie jak polietylen i polipropylen, które są rodzajem plastiku. Materiał, z którego wykonana jest gładka siateczka znajdująca się na powierzchni podpasek czy tamponów, to właśnie plastik. Choć ten rodzaj powłoki może zapewniać komfort użytkowania, w połączeniu z krwią staje się idealnym środowiskiem dla rozwoju bakterii, takich jak gronkowiec złocisty czy paciorkowiec. Te mikroorganizmy mogą powodować nieprzyjemny zapach, a także prowadzić do infekcji i alergii. Ponadto, rozwój tych bakterii zwiększa ryzyko wystąpienia Zespołu Wstrząsu Toksycznego (TSS), który stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia.

Glifosat w bawełnie – bezpieczny, a może rakotwórczy?

Nazwa „glifosat” może być dla wielu nieznana, ale z pewnością większość z nas słyszała o Roundupie – popularnym środku chwastobójczym. Roundup, zawierający glifosat jako substancję czynną, produkowany jest przez firmę Monsanto od 1974 roku. To herbicyd nieselektywny, co oznacza, że niszczy wszelką roślinność, a nie tylko wybrane chwasty. Stosowany jest między innymi na plantacjach bawełny. Niestety, glifosat łatwo rozpuszcza się w wodzie i długo utrzymuje w środowisku, co stanowi zagrożenie zarówno dla wód i ich ekosystemów, jak i dla zwierząt hodowlanych.

Temat glifosatu stał się szczególnie głośny w ostatnich latach, zwłaszcza po badaniach przeprowadzonych przez Uniwersytet w La Plata w Argentynie. Okazało się, że glifosat znajduje się nie tylko w produktach rolniczych, ale także w wyrobach higienicznych, takich jak podpaski, tampony, waciki, gaza opatrunkowa i chusteczki higieniczne. W badaniach wykryto obecność glifosatu aż w 85% próbek bawełnianych produktów pochodzących z bawełny GMO. Co więcej, w 62% próbek odkryto kwas aminometylofosfonowy, metabolit glifosatu, który jest aż tysiąc razy bardziej toksyczny od samego glifosatu.

Glifosat jest szczególnie niebezpieczny z powodu swojego szkodliwego wpływu na rozwój organizmów. Badania wykazały, że powoduje wady wrodzone u zarodków żab i kurczaków, takie jak uszkodzenia rdzenia kręgowego, nerek, zahamowanie rozwoju mózgu oraz deformacje czaszki. Producent Roundupu, firma Monsanto, nie zgadza się z wynikami tych badań.

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC), będąca częścią Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), również przeprowadziła badania nad glifosatem. W 2011 roku opublikowała raport, w którym uznała ten herbicyd za „prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi”. W dodatku, przedstawiciel organizacji HEAL (Koalicja na rzecz Zdrowia i Środowiska) ostrzegł, że glifosat może przyczyniać się do stłuszczeniowego zapalenia wątroby.

Z kolei Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) ocenił glifosat jako bezpieczny i uznał, że nie ma powodów do obaw. Z tego powodu stanowiska w kwestii szkodliwości glifosatu pozostają podzielone.

Wobec kontrowersji, Komisja Europejska zwróciła się do Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) o wydanie ostatecznej opinii na temat glifosatu. Mimo braku jednomyślności wśród państw członkowskich, herbicyd został tymczasowo dopuszczony do użytku do końca 2017 roku. W trakcie tego procesu okazało się również, że część firm, w tym Monsanto, przedstawiła specyfikacje dotyczące glifosatu, które nie były poparte odpowiednimi badaniami toksykologicznymi. Gdyby nie ujawnione nieprawidłowości, Komisja Europejska mogłaby przedłużyć zezwolenie na stosowanie glifosatu na kolejne 15 lat.

MASMI

W marcu tego roku Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) uznała, że choć glifosat jest substancją niebezpieczną dla oczu i może długoterminowo szkodzić życiu morskiemu, brak jest wystarczających dowodów na jego rakotwórczość. Decyzja ta zapadła, mimo że agencja miała czas na badania do końca roku. W międzyczasie, od 25 stycznia, aż 38 europejskich organizacji działających na rzecz ochrony zdrowia i środowiska, w tym Greenpeace, rozpoczęło zbieranie podpisów pod inicjatywą obywatelską mającą na celu zakaz stosowania glifosatu.

Organizacje te domagają się utworzenia specjalnej komisji do zbadania, czy raporty dotyczące szkodliwości glifosatu były manipulowane przez producenta. Inicjatywa ta jest wynikiem tzw. afery Monsanto Papers, która wybuchła po ujawnieniu przez sędziego amerykańskiego sądu federalnego wewnętrznej korespondencji firmy Monsanto. Z tych dokumentów wynikało, że firma zatrudniała ghostwriterów (anonimowych autorów) do napisania raportu naukowego na temat glifosatu, który później został podpisany przez niezależnych naukowców. Te rewelacje wzbudziły poważne wątpliwości co do wiarygodności badań nad bezpieczeństwem tego środka chemicznego.

Szkodliwe substancje zapachowe w podpaskach i tamponach. Po co się je dodaje?

Można by sądzić, że producenci podpasek i tamponów dodają środki zapachowe, aby nadać swoim produktom przyjemny aromat. W rzeczywistości ich celem jest zamaskowanie zapachu chemikaliów użytych w procesie produkcji bawełny. Substancje te, w kontakcie z delikatną błoną śluzową, mogą powodować podrażnienia, odparzenia, alergie, czy uczulenia. Ze względu na to, że błona śluzowa jest półprzepuszczalna, toksyny zawarte w tych produktach łatwo przenikają do organizmu.

Perfumowanie artykułów higienicznych ma jeszcze jedno zadanie – ukrycie zapachu bakterii, które mogą osiadać na nich podczas procesu pakowania. Wbrew powszechnej opinii, podpaski i tampony nie są sterylne, ponieważ nie przechodzą procesu dezynfekcji, co mogłoby negatywnie wpłynąć na ich chłonność.

Największym problemem jest jednak to, że producenci nie są zobowiązani do umieszczania na opakowaniach informacji o pochodzeniu bawełny i substancjach chemicznych użytych w produkcji. Brakuje odpowiednich regulacji prawnych, które wymuszałyby pełną transparentność w tej kwestii. Niestety, nawet gdyby takie przepisy zostały wprowadzone, istnieje ryzyko, że producenci mogliby unikać prawdy, podobnie jak miało to miejsce w przypadku firmy Monsanto.

Eko alternatywa dla tradycyjnych środków do higieny intymnej. Oto przykładowe produkty marki Masmi:

Masmi podpaski klasyczne o anatomicznym kształcie

Masmi Regular tampony bez aplikatora