#taciz

Sadece iki yaşında bir bebek, üvey babası tarafından, dilim varmıyor söylemeye ama, t@ciz, ist!smar, şiddet görüyor ve beyin kanaması ile iç kanama nedeniyle ölüyor.

Narin, birkaç gün sonra okulu vardı ama okula değil toprağın altına girdi. Neden? Birilerinin günahları yüzünden.

En küçüğü 2, en büyüğü 14 yaşında 4 kız babası tarafından vurularak öldürüldü. Bebeğin ağzında kanlı emzik vardı ve kanlar içinde yerde yatıyordu, beşikte yatması gerekirken.

Bu ne demek biliyor musunuz? Kıyamet bizim insanlığımızda kopuyor demek. Kıyamet, o taşlaşmış kalplerin ve yok olan beyinlerin katlettiği hayatlar için kopuyor.

Attığım her adım çığlık gibi yankılanıyor kulağımda. Ben artık güvenilir sokaklar ve kadınların özgürce yaşamalarını, haklarını istediği gibi her yerde kullanmalarını istiyorum.

Kadınların ve genç kız olarak bizlerin korkakça değil de daha cesur adım atmalarını istiyorum. Biz vahşileşmiş ve akıl sağlığını yitirmiş erkeklerin arasında nefes almak istemiyoruz. Ailelerin evlatlarına sahip çıkmadığı bu devirde yaşamayı istemiyorum. Adaletin olmadığı bu ülkede hakkımı sonuna kadar kullanamam çünkü yasa diye bir şey yok. Çünkü yasalar uygulanmıyor çünkü yasalar çürüdü. Ve bizler bu akılların içinde büyümeyi bekliyoruz.

Öncelikle aşkın bu yaşadıkların ile bir ilgisi yok. İnsan sevdiğine zarar vermez. Aşkı hayatından çıkarmana gerek yok.

İkinci konuya gelirsek, ne yazıkki bir çok kadın var senin gibi tecavüze uğradığının farkında olmayan. Aşkım sevgilim dedikleri insanların onlara zarar verdiğini fark etmeyen bir çok kadın var. Tecavüz olayının sadece bir yabancı tarafında yapılabileceğini düşünen kadınlar var. Hele ki tacizi sevgili olmanın parçası sanan binlerce kız var.

Kanun derki; Evli bir çift yatakta çıplak dahi olsa, kadın istemiyorum dediğinde, adam zorla sahip olursa, aralarında resmi nikah olsa bile, tecavüz sayılır.

Ne yazık ki bir çok kadın, sevgililerinin onlara uyguladı, şiddet, cinsel istismar, duygusal zorbalık, baskı ve sindirilme gibi bir çok farklı şiddete maruz kalıyor. Bir çoğu bu yaşadıklarını ilişkinin bir gereği sanıyor.

Sende o insanlardan birisin. Ama ne senin nede o diğer kadınların bir suçu yok. Toplum olarak erkek yapınca aferim, kız yapınca ayıp dediğimiz çağlarda yaşıyoruz hala. Özellikle anneler kızlarını sürekli, sus konuşma, ses çıkarma diye baskılıyorlar (istisnalar az) erkek çocukları sürekli çapkınlıklarını anlatıp babalarından aferim alıyorlar. Kızlarımızı kendilerini savunacak şekilde yetiştirmiyoruz. Sende öyle yetiştirilmedin. Sandın ki erkek yapar özür diler ve kadın affeder. Çünkü sana böyle öğretildi.

Sen şimdi gerçeği öğrendin. Bırak ölmek istemeyi, ayağa kalk, hayatına çeki düzen ver. Yaşadıklarını unutma, hayat ve düzen kur. Akıllı bilgili kız çocukları yetiştir. Senin yaşadıklarını yaşayan herkes ölürse, kim kızlarımıza doğru yolu gösterecek. Kim onlara hayır demeyi öğretecek. Televizyonlarda çıkıp kadın haklarını savunan erkekler mi? Meydanı onlara bırakmayın. Ölmek senin için kolay yol ama yaşayıp doğru olanı yapmalısın.

Siz ölürsniz kim iyi anne olacak.