#steenuil

Waar begin je mee, een blog over de natuur?

Is het de verwondering, de nieuwsgierigheid, de zorg voor de staat van natuur of gewoon omdat verhalen verteld moeten worden?

Laten we dan maar met dat laatste beginnen.

Afgelopen zaterdag was in het kader van de Nacht van de Steenuil een avond zoektocht vanuit Damme. Georganiseerd door Natuurpunt (wist je trouwens dat Natuurpunt uitstekende natuurtochten / inspiraties organiseert?). Hoedanook: Damme-avond-steenuil. Klein zaaltje, ze zijn grootse aan het bouwen in Damme, maar dat duurt nog even. Natuurpunt beheert een aantal laag liggende velden meest ten westen van de oude stadsmuren van Damme. Klein zaaltje dat met 20 stoelen al vol stond. Maar tegen het begin van de intro waren er meer dan 40 man/vrouw en een enkele kind. Daarnaast stonden er ook een aantal in de gang. Zeker een goede opkomst, bemoedigind dit, wat met de vele concurrentie van al wat naar je gerieflijke bank gestraald wordt.

Steenuil - klein - vooral levend op erven - voed zich veelal met verrassenderwijs wormen, hoewel ik meen te herinneren dat meikevers hoog op het steenuilen menu stonden. Vliegt niet ver weg. en maakt geluid. Hij moet ook wel dicht bij ons huis leven, maar ben hem/haar nooit tegengekomen.

Hoewel we zeker waren om een steenuil te zien was het nog zekerder dat we er een zouden horen. Dus volgde alle geluiden van de steenuil. Gedurende de intro werd allengs bekender dat het zien een heel misschien zou worden, horen als we geluk hadden.

Maar na 3 kwartier erop uit. We liepen een laantje af, na 500m werden geluiden afgespeeld. Tegenover een oorverdovend stilte. Dan moesten we maar verder, weer 500m, dan weer. We kregen nog een in de verte toeterende bosuil te horen. Maar geen steenuil. Wind nam toe, temperatuur zakkend. Geen paniek, volgende halte toch zeker. Nee ook niet, nog 1 plek om de nu 1 uur durende tocht door het donker. En jawel een steenuil antwoorde uit de duisternis.