#stadiony

Systemy wentylacji pożarowej na stadionach stanowią jeden z najważniejszych elementów infrastruktury bezpieczeństwa w obiektach o dużej kubaturze i wysokim stopniu złożoności funkcjonalnej. Współczesne stadiony nie są już wyłącznie miejscami rozgrywek sportowych – pełnią również funkcje centrów rozrywki, handlu i spotkań społecznych. Z tego względu zapewnienie skutecznej ochrony przeciwpożarowej, w tym właściwego zarządzania dymem i gazami pożarowymi, jest absolutnym priorytetem projektowym i eksploatacyjnym.

W przypadku pożaru największym zagrożeniem dla życia i zdrowia ludzi nie jest sam ogień, lecz dym. Produkty spalania zawierają toksyczne związki chemiczne, ograniczają widoczność i bardzo szybko rozprzestrzeniają się w przestrzeniach zamkniętych. Dlatego systemy wentylacji pożarowej projektuje się przede wszystkim z myślą o kontroli ruchu dymu, utrzymaniu warstw wolnych od zadymienia oraz zapewnieniu warunków umożliwiających bezpieczną ewakuację użytkowników stadionu.

Kluczowym zagadnieniem w projektowaniu tych systemów jest podział stadionu na strefy pożarowe. Strefa pożarowa to wydzielona część obiektu, w której w przypadku wystąpienia pożaru zakłada się ograniczenie jego rozwoju i oddziaływania do określonych granic przez zadany czas. W kontekście stadionów podział na strefy ma szczególne znaczenie ze względu na ich rozległość, zróżnicowaną funkcję poszczególnych przestrzeni oraz dużą liczbę użytkowników.

Podział na strefy pożarowe umożliwia przede wszystkim ograniczenie rozprzestrzeniania się dymu i ognia. Każda strefa wyposażona jest w niezależny system oddymiania, co pozwala na skuteczne zarządzanie sytuacją kryzysową w sposób lokalny, bez konieczności uruchamiania całej infrastruktury obiektu. W praktyce oznacza to, że w przypadku pożaru w jednej części stadionu, pozostałe strefy mogą pozostać wolne od zadymienia, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo ewakuacji.

Na stadionach wyróżnia się różne typy stref pożarowych, zależnie od ich funkcji i charakterystyki. Do najważniejszych należą strefy widowni, strefy komunikacyjne (korytarze, klatki schodowe), strefy komercyjne (punkty gastronomiczne, sklepy), pomieszczenia techniczne oraz strefy VIP. Każda z tych przestrzeni wymaga indywidualnego podejścia projektowego, uwzględniającego m.in. przewidywaną liczbę osób, potencjalne źródła zapłonu oraz warunki ewakuacji.

Szczególną rolę w systemach wentylacji pożarowej odgrywają drogi ewakuacyjne, które muszą być utrzymane w stanie wolnym od dymu przez określony czas. W tym celu stosuje się systemy różnicowania ciśnień, znane również jako systemy nadciśnieniowe. Polegają one na wytworzeniu wyższego ciśnienia w przestrzeniach ewakuacyjnych niż w strefach objętych pożarem, co zapobiega przedostawaniu się dymu do tych obszarów. Rozwiązanie to jest szczególnie istotne w zamkniętych częściach stadionu, takich jak klatki schodowe czy tunele prowadzące na trybuny.

W obrębie poszczególnych stref pożarowych stosuje się różne technologie oddymiania. W przestrzeniach otwartych, takich jak trybuny z zadaszeniem, często wykorzystuje się systemy oddymiania grawitacyjnego, oparte na naturalnym unoszeniu się gorącego dymu ku górze i jego usuwaniu przez klapy dymowe. Z kolei w przestrzeniach zamkniętych dominują systemy mechaniczne, wykorzystujące wentylatory oddymiające, które zapewniają kontrolowany przepływ powietrza i skuteczne usuwanie dymu niezależnie od warunków atmosferycznych.

Projektowanie systemów wentylacji pożarowej w kontekście stref pożarowych wymaga zaawansowanych analiz inżynierskich. Współcześnie powszechnie wykorzystuje się symulacje komputerowe CFD, które pozwalają na modelowanie rozwoju pożaru oraz rozprzestrzeniania się dymu w czasie rzeczywistym. Dzięki nim możliwe jest określenie optymalnej liczby i rozmieszczenia urządzeń oddymiających, a także weryfikacja skuteczności przyjętych rozwiązań w różnych scenariuszach pożarowych.

Istotnym elementem jest również integracja systemów wentylacji pożarowej ze strefowym systemem sygnalizacji pożaru. Detektory dymu i temperatury przypisane są do konkretnych stref, co umożliwia szybkie zlokalizowanie zagrożenia i uruchomienie odpowiednich procedur. W momencie wykrycia pożaru system automatycznie aktywuje urządzenia oddymiające w danej strefie, jednocześnie zabezpieczając pozostałe części obiektu przed zadymieniem.

W praktyce niezwykle ważne jest także odpowiednie zaprojektowanie przegród oddzielających strefy pożarowe. Ściany, stropy i drzwi przeciwpożarowe muszą charakteryzować się określoną odpornością ogniową, co zapewnia ich integralność przez wymagany czas. Dodatkowo stosuje się klapy przeciwpożarowe w kanałach wentylacyjnych, które automatycznie zamykają się w przypadku wykrycia pożaru, zapobiegając przenoszeniu dymu pomiędzy strefami.

Nie można pominąć kwestii niezawodności systemów. W kontekście stref pożarowych szczególnie istotne jest, aby każda strefa posiadała niezależne źródła zasilania oraz redundantne układy sterowania. Dzięki temu awaria jednego elementu nie wpływa na funkcjonowanie całego systemu. W praktyce stosuje się zasilanie awaryjne w postaci agregatów prądotwórczych oraz systemów UPS, które zapewniają ciągłość działania nawet w ekstremalnych warunkach.

Eksploatacja systemów wentylacji pożarowej wymaga regularnych przeglądów i testów, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania w podziale na strefy. Każda strefa powinna być okresowo sprawdzana pod kątem skuteczności oddymiania, działania klap oraz poprawności współpracy z systemem sygnalizacji pożaru. Tylko w ten sposób można mieć pewność, że system zadziała zgodnie z założeniami w sytuacji rzeczywistego zagrożenia.

W ostatnich latach obserwuje się dynamiczny rozwój technologii w zakresie wentylacji pożarowej. Coraz częściej stosuje się inteligentne systemy sterowania, które analizują dane z czujników w czasie rzeczywistym i dostosowują działanie instalacji do aktualnych warunków. W kontekście stref pożarowych oznacza to możliwość dynamicznego zarządzania przepływem powietrza pomiędzy strefami oraz optymalizacji procesu oddymiania.

Euro 2020 - coraz bliżej!

Już w czerwcu będziemy świadkami niesamowitego widowiska jakim jest turniej o Mistrzostwo Europy w Piłce Nożnej, tak zwane euro 2020. Co szalenie ciekawe, turniej ten, po raz pierwszy raz w historii odbędzie się w tak dużej liczbie miast - gospodarzy, które znajdują się w 12 różnych państwach! Znaczy to, iż stadiony na euro 2020 rozmieszczone są w 12 różnych lokalizacjach. Sprawdźmy w jakich.

Stadiony na euro 2020 - co o nich wiemy?

Na stadionach Ekstraklasy coraz większą popularnością cieszą się sektory rodzinne

yt

Sektory rodzinne na swoich stadionach wydzieliła już większość klubów Ekstraklasy. Można w nich w przyjaznej, rodzinnej atmosferze oglądać mecze. Dodatkowo, w specjalnych strefach obowiązują promocyjne ceny, często są również przygotowywane dodatkowe atrakcje dla najmłodszych. Na piłkarskie emocje stawia też coraz więcej pań, które chętnie przychodzą na stadiony, by dopingować swoje ulubione…

#Ekstraklasa spodziewa się kolejnego wzrostu frekwencji

#Ekstraklasa spodziewa się kolejnego wzrostu frekwencji. Ubiegły sezon 2015/2016 był dla zarządzającej ligą piłki nożnej spółki Ekstraklasa rekordowy. Stadiony odwiedziło w sumie 2,69 mln kibiców, o prawie 10 proc. więcej niż podczas poprzednich rozgrywek.

(more…)

W całej Europie mecze poprzedzają minuty ciszy dla ofiar zamachów w Paryżu. Na prawie wszystkich stadionach - zwłaszcza na Wembley, gdzie Anglia podjęła Francję - to piękne, podnoszące na duchu sceny. Ale w Turcji było inaczej. Fani gwizdali przez cały ten czas i śpiewali “Allahu Akbar”, czyli “Bóg jest wielki”. To już drugi taki przypadek w ostatnich dniach. Przed barażem o wejście do Euro 2016 kibice z Bośni i Hercegowiny wygwizdali minutę ciszy podczas meczu rozgrywanego w Irlandii. Przez brytyjskie media zostali nazwani “klaunami”, a w kraju pisano, że przynieśli wstyd całej Bośni.

Gdyby sytuacja miała miejsce* w Polsce to skończyłoby się zakazami stadionowymi, karami finansowymi lub/też najbliższymi meczami bez udziału kibiców?!