#smutny

-Płacze.

-Kiedy?

-W deszczy.

-Dlaczego?

 PNie wiem który raz piszę post na komputerze, ale sądzę, że jest to mniej niż liczba palców oburącz.

Nawet nie wiem jak mógłbym zacząć ten temat, mało co pamiętam z tamtego okresu. Dokładniej chodzi o naszą relacje. W 2012 roku byłem na kolonii, gdzie poznałem Janka O. w tamtym czasie byłem ultra zazdrosny o jego osobę, z moich późniejszych analiz wynikało to z braku jakikolwiek wcześniejszych relacji z drugą osobą. Wywnioskowałem z tego, że mi się podobał. To takie pomieszanie przyjaźni z miłością. Jawnie mogę uznać, że w wieku tych 11? lub 12 lat się zakochałem, byłem niestety narcystycznym dzieckiem, które w tamtym momencie myślało, że wszystko jest tak jak tylko ja zdecyduje. O żadnych dziwnych szczegółach wspominać nie zamierzam. Po kolonii straciliśmy kontakt, ponieważ bardzo często się kłóciliśmy, ów zainteresowany powiedział mi, że ma focha do końca roku. Po nowym roku napisał. Ja po wyjeździe często o nim myślałem i w sumie płakałem za nim. W tamtym czasie śpiewałem covery i wrzucałem je na platforme Youtube. DRAMAT XD. Dalej mam te nagrania na dysku Microsoftu. Wszyscy wiemy co było dalej, pojawił sie on. Szymon.

2022

Po kilku latach umawiania się z nim, udało się nam spotkać. Pojechałem nawet do Myślenic, żeby się z nim zobaczyć. Czy żałuje? Nie. Spędziliśmy naprawdę super dzień, rozmawialiśmy zarówno o przeszłości, naszej i po rozpadzie znajomości a także o najświeższych sprawach i teoretycznej przyszłości wraz z chęcią odbudowy kontaktu. Janek był jedną z nielicznych osób z którą świetnie się zacząłem dogadywać mimo upływu lat od ostatniego spotkania a zarazem jedyną osobą która starała sie chyba mnie zrozumieć w tamtym momencie. 

Rzeczywistość

Mógłbym się rozpisać co robiliśmy, gdzie byliśmy i niesamowite uczucie gdy mnie przytulił na pożegnanie. Ale wspominanie tego spotkania powoduje u mnie smutek. Wtedy byłem w okropnym stanie psychicznym, uwierzyłem że wrócimy do rozmów, spotkań i będę mógł jeszcze raz z nim spędzać czas. Nigdy więcej się nie spotkaliśmy, następne spotkanie odwołał a terminu innego nie podał i za pewne nie poda. Bardzo boli mnie to, że naprawdę go lubie, jest świetnym gościem i bardzo dobrze mi się z nim rozmawia. Janek nie wiem co o mnie myśli, za każdym razem gdy próbuje chociaż porozmawiać zbywa mnie lub mówi, że nie ma czasu na rozmowe. Gosia mi mówiła, żebym odpuścił bo chłop daje jasne znaki, że nie jest zainteresowany jakąkolwiek znajomością. Mnie najbardziej boli to, że nie mógł tego od razu powiedzieć na spotkaniu. Dlaczego był miły, dlaczego sam mnie przytulił, spędził prawie cały dzień i mówił, że chce mieć ze mną kontakt? Za każdym razem gdy o tym myślę, jest mi bardzo przykro. Uczucie bycia tym winnym wszystkiemu. Czy naprawdę jestem tak złym człowiekiem, że nikt nie chcę ze mną utrzymywać kontakt? 

Nienawidzę życia za to, że te dobre osoby straciłem. Janka, Szymona. Gdybym nie był gejem...

Dom, Nagłowice 

00:06 16.12.2022

Jestem wędrowcem, który biegnie w morzu mgły

Na zewnątrz dobrze, a w środku wszystko drży

Zniknęło słońce i świat nie jest w końcu zły...

Nie wzywaj straży i nie używaj gaśnicy.