#siirlerim

Çocukluk gülüşlerimiz vardı bizim,

İki miskete tav oluşlarımız.

Parıldardı çocukken gözlerimiz,

Kalplerimiz heyecan doluydu.

Oysa şu kalbe yumruk kadardır derler,

Kan pompalarmış, durunca ölürmüş çocuklar.

Kalır mı büyüyünce sevinçlerimiz?

Eskisi gibi parıldar mı gözler yaşarırken?

Kalplerimiz pıt pıt atar mı?

Yeni yıl, 

Ve yeni bir başlangıç, 

Ve yeni bir umut, 

Ve yeni bir aşk.

Yeni yıl,

Ve yeni bir yıldız, 

Ve yeni bir ışık, 

Ve yeni bir sevinç.

Yeni yıl, 

Ve yeni bir rüya, 

Ve yeni bir hedef, 

Ve yeni bir mutluluk.

Yeni yıl, 

Ve yeni bir aşk, 

Ve yeni bir sevgi, 

+Eczaneden alırız,dert etme.Yakın zaten buraya.

(Adam kadının yanağından öper o an.)

+napıyorsun?

-ilacımı alıyorum,der adam.

Ve ikisi el ele yürüyüp giderler.

Müziğin penceremi çalıyor

Kıyılara gel kıyılara

Dermanım sen ol deniz

Güller dikene takılı

Bülbül güle takılı

Usul usul doldur odamı

Kıyılara gel kıyılara

dermanım sen ol deniz

Kayıp olmuş güzellikler

Seslerin renklerin içinden

Bilmem hangi dilden

Bilmem hangi yerden

Kıyılara gel kıyılara

Dermanım sen ol deniz

Renklensin dokuduğum kilimler

Dilim yeni bir şarkı söylüyor

Dermanım sen ol deniz

Kıyılara gel kıyılara

kekre bir kapının önündeyim işte böyle çok zaman

âh! üvey heveslerin peşinde muhâcir

derin yamaçlarda seferi bir halkın öksüzüyüm

çıbanlarıma ilişecek gücü bulmak için

yol boyunca izler bıraktım

çarpık çentikler attım sağ kalan yanlarıma

toprakta bir kaç damla erken kan..

yine de kimseye anlatmadım, ilksiniz:

düğümüm karardı da her seferinde

mecbur kaldım öldürdüğümü sevmeye

kekre bir kapının önündeyim işte böyle çok yaz

elbet ben de başka aşkların kılıç artığıyım

ve ilk gecesinde yarılmış bir kuşatma gibiyim hâlâ..

belki çok erkendi gözlerimi dikip konuşmak için

ama beklenir de neden yanıt alınmaz uçurumlardan

neden iltimâs geçilir boynun en önce kırılacak yerlerine

anlamayacak kadar şaşkındım..

yine de kimseye anlatmadım, ilksiniz:

çekilmiş denizler, kapanmış defterlerle geçti de çok yaz

bulunamadı safirden el değmedik yerlerim

kekre bir kapının önündeyim işte böyle çok gün

uzun kandil gecelerinde ağarırken saçlarım

işte böyle çok defa bir sürek avının ortasındayım

bu yüzden pıhtı bir gölgeyle geçerim eriyen kendimden

gözlerinin kökünde birikmiş kibrit suyuyla

yenilmiş bir bozkıra yanmaya giderim..

yine de kimseye sormadım, ilksiniz

beni bir sözün eğrisine bağışlayıp söyler misiniz:

zaman tanıdım da bunca dar zamana

neden toprağın kir sabrına varamadım

Kemal Varol

Ah ile vah arasındaki uçurumunda,

Son bakışında tüm güzellikleri görmek vardı.

Yorgunluğumun çocuksu telaşı vardı.

Süzülen bir kartalın kalp atışında,

Kalpte kalan ukteyi sevmek vardır ya.

Söyleyemediğin kelimelerde ağladığında,

Senin olmayacağını bildiğin bakışlar vardı.

Yükseklerde aradığını alçakda bulmamak da,

Gittiğim yerdeyim, dur demekte vardı.

Hızlanan ritimlere engel olamamakta vardı.

Helâk olmuş gecelerimin kokusunda,

Gitmektense kalmak vardı,

Yâr bellediğim topraklarinda,

Kıyısına yaklaşamadığım dokunuşların vardı.

Uçurumu güzelliğinde görmekte vardı.