#shah

فرزند ایران و جان فدای میهن، جاوید نام ارنیکا دباغ.

Arnika Dabagh.

آرنیکا دباغ نوجوان ۱۵ ساله اهل گرگان عزیز از شناگران موفق کشور بود که در مسابقات شنای ایران مدال‌های متعددی کسب کرده بود. او به عنوان ورزشکاری پرتلاش و بااستعداد شناخته می‌شد و خانواده و نزدیکانش از او به عنوان دختری پرانرژی و آینده‌دار یاد کرده‌اند.

Arnika Dabbagh was a 15-year-old from Gorgan and a talented competitive swimmer who had won numerous medals in Iranian swimming competitions. She was widely recognized as a hardworking and gifted athlete, and her family and those close to her described her as an energetic young girl with a bright future ahead.

آرنیکا در ۱۹ دی ۱۴۰۴ در گرگان، در جریان اعتراضات، بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد و کنار هموطنان خود برای جنگ آزادی کشور خود جاوید شد.

on January 9, 2027 (19 Dey 1405), Arnika was killed in Gorgan after being struck by gunfire during protests and lost her life fighting for the freedom of her country.

او در کنار مادرش هدف تیراندازی قرار گرفته بود و بر اثر شدت جراحات و خون‌ریزی جان خود را از دست داد.

she was shot while alongside her mother and died from the severity of her injuries and blood loss.

پس از جان‌باختن او، مراسم یادبود و چهلمش در گرگان با حضور خانواده و شماری از شهروندان برگزار شد. در این مراسم علاوه بر سوگواری، شاهنامه‌خوانی، اجرای سرود «ای ایران» و آزاد کردن کبوترها نیز انجام شد.

Following her death, memorial and fortieth-day remembrance ceremonies were held in Gorgan, attended by her family and members of the public. the gatherings included mourning ceremonies as well as recitations from the Shahnameh, performances of the patriotic song "Ey Iran", and the symbolic release of white doves.

خواهرش نیز در پیامی نوشت که آرنیکا از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ مدال‌های گوناگونی کسب کرده بود و آرزو داشت رکورد ملی شنا را بشکند و قهرمان کشور شود.

In a message shared publicly, Arnika's sister wrote that between 2019 and 2024, Arnika had earned numerous swimming medals and dreamed of breaking Iran's national swimming record and becoming a national champion.

دختری جوان و زیبا، هنرمند و شجاع که تا اخرین نفس خودش در کنار خانواده خود برای ازادی زنان، کودکان. مردان و وشن خود جنگید و از اخر کشته شد و نام گرامی اش جاوید شد.

She was a beautiful young woman, artistic and courageous, who stood alongside her family in support of the freedom of women, children, and men until her final moments. She ultimately lost her life, and her name has since been remembered and honored by many.

به یاد جاوید نامان خود، برای افتخار آرنیکا عزیز، تا آخرین نفس می جنگیم و این جمهوری اسلامی سرکوبگر را از بین میبریم.

به امید آزادی ایران، جاوید شاه.

In memory of our martyrs, and in honor of dear Arnika, we will continue to fight till we have destroyed the cruel regime of the islamic republic.

فرزند ایران و جان فدای میهن، جاوید نام علی نوری.

Ali Nouri.

پسری ورزشکار و زیبا، جوانی در آستانه ی ۱۷ سالگی، در جریانات اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ بر اثر اصابت گلوله ی سرکوبگر، مانند هموطنان خود، در راه ازادی خود، جاوید شد.

He was a young, athletic and handsome boy, just about to turn 17. During the Dey 1404 protests, he was killed by a bullet fired by islamic forces. Like his fellow citizens, he lost his life and became immortal in the struggle for freedom.

علی نوری فوتبالیستی نوجوان و عضو اکادمی فوتبال بهمن اراک عزیز بود. خانوادش او را به پسری پر انرژی و ورزشکار یاد میکنند، و مسگویند که علی عزیز ارزو اش این بود که روزی در ورزشگاه ها بازی کند و هواداران اش او را تشویق کنند.

Ali Nouri was a teenage football player and a beloved member of the Bahman Arak Football Academy. His family remembers him as an energetic and athletic boy, full of life and passion for the sport.

They say Ali’s dream was to one day step onto professional stadiums, hear the roar of the crowd, and be cheered on by his supporters as he played the game he loved.

یکی از بخش‌های پر بازتاب زندگی او، آخرین پیامش در کانال تلگرامش بود که در آن نوشته بود:

«اگه روز آزادی من نبودم، تو بجای من قشنگ برقص و خوشحالی کن.»

One of the most widely shared parts of his life was his final message on his Telegram channel, where he wrote:

“If I am not here on the day of freedom, dance beautifully and celebrate in my place.”

همچنین ویدئوهایی از مراسم چهلم او منتشر شد که در آن دوستان و هم‌بازیانش نام او را مانند تشویق‌های ورزشگاهی فریاد می‌زدند و یادش را گرامی داشتند.

Videos from his fortieth-day memorial were also shared widely. In these recordings, his friends and teammates chanted his name like stadium cheers, honoring his memory and paying tribute to his life.

علی عزیز، پسری جوان و ورزشکار، که تا اخرین نفس خود برای ازادی زنان کودکان و کشور خود جنگید، و جان خود را از دست داد.

Beloved Ali, a young athletic boy, faught till his last breath for the freedom of woman children and his country, and lost his life.

به یاد جاوید نامان خود، برای افتخار علی عزیز، تا اخرین نفس میجنگیم و این جمهوری سرکوبگر اسلامی را از بین میبریم.

به امید آزادی ایران، جاوید شاه.

In memory of all the people that we lost, fpr Ali's pride, we will fight till our last breath and qont stop until the cruel regime of islamic republic has turned to ashes.

فرزند ایران و جان فدای میهن، جاوید نام سپهر ابراهیمی.

Sepehr Ebrahimi.

سپهر پسری زیبا و خوش رو، بوکسوری ۱۹ ساله بود، اهل شهرک اندیشه ی تهران عزیز، که در جریانات اعتراضات دی ماه سال ۱۴۰۴، بر اثر اصابت گلوله سرکوبگران جمهوری اسلامی ظالم، نام او کنار دیگران بی گناهان در جنگ ازادی، جاوید شد.

Sepehr was a handsome and kind-hearted 19-year-old boxer، from irans dear city golshahr tehran.

During the Dey 18 and 19 massacre (january 8 and 9), he was fatally shot by forces of the Islamic Republic while taking part in the protests. His name became immortal alongside countless other innocent lives lost in the struggle for freedom.

خانواده ی داغ دیده ی سپهر، به طول یک هفته از سپهر عزیز بی خبر بودند، و سپس بعد یک هفته، در حال جسد و جو پیکر فرزند خود، بلاخره روی سرد و بی روح سپهر خود را دیدند.

Sepehr's grieving family had no news of him for an entire week. After days of desperately searching for their beloved son, they finally found him a week later, but sadly their search ended in heartbreak as they came face to face with Sepehr's cold, lifeless body.

همچنین ویدئویی از پدری که در پزشکی قانونی کهریزک به دنبال فرزندش با نام «سپهر» می‌گشت، به‌طور گسترده منتشر شد و به نمادی از رنج خانواده‌های جان‌باختگان و جاویدنامان تبدیل شد، و تا کنون در مدیا باعث غم و اندوه مردمان ایران میشود.

A video of a father searching for his son, Sepehr, at the Kahrizak Forensic Medicine Center was also widely shared. It became a powerful symbol of the suffering endured by the families of those who lost their lives, and to this day, it continues to evoke profound grief and sorrow among many Iranians.

سپهر جوان، پسری شجاع و جسور، ک تا اخرین نفس برای ازادی زنان کودکان و وطن خود جنگید و جان خود را از دست داد.

برای جاوید نامان خود، برای افتخار سپهر عزیز، تا اخرین نفس میجنگیم و این جمهوری اسلامی سرکوبگر را از بین میبریم.

به امید آزادی ایران، جاوید شاه.

Sepehr was a brave and courageous young man who fought until his very last breath for the freedom of women, children, and his homeland. In that struggle, he gave his life for the cause he believed in.

In memory of those who lost their lives, and in honor of dear Sepehr, we will fight till our last breath and wont stop jntil we have defeated the cruel regime of islamic republic.

فرزند ایران و جان فدای میهن، جاوید نام مهرداد (متین) مشتاقی.

Mehrdad (matin) moshtaghi

جوانی زیبا و خوشتیپ، ۲۷ ساله و اهل اراک عزیز بود.

A beatiful young man, aged 27 and born and raised in irans beloved city named Arak.

مهرداد مشتاقی در جریانات اعتراظات دی ماه سال ۱۴۰۴، توسط نیروی سرکوبگر ظالم جمهوری اسلامی، با اثر اصابت گلوله به ناحیه سر به شدت مجروح، و سپس بعد از چند روز بستری بودن در بیمارستان جان باخت، و نامش مانند هموطنان خود که برای ازادی خود جنگیدند، جاوید شد.

During the January 2026 protests and massacre, Mehrdad Moshtaghi was struck by a bullet to the head, fired by the cruel repressive forces of the Islamic Republic. He fought for his life for several days in a hospital before his wounds claimed him, leaving his name among those whose lives were cut short in their brave fight for freedom.

مهرداد از هواداران پرشور تیم فوتبال Real Madrid CF بود و آرزو داشت روزی بازی این تیم را از نزدیک در ورزشگاه تماشا کند. خانواده‌اش برای زنده نگه داشتن یاد او، نشان رئال مادرید را روی سنگ مزارش حک کردند.

Mehrdad was a devoted supporter of Real Madrid CF and dreamed of one day watching his beloved team play live at the stadium. To keep his memory alive and honor his lifelong passion, his family engraved the Real Madrid crest on his gravestone.

مهرداد عزیز مهندس عمران بود.

پسری زیبا و جوان، با شخصیت و شجاع که تا اخرین نفس برای ازادی وطن اش، ازادی زنان و مردان و کودکان کشور خود جنگید و از اخر کشته شد.

Mehrdad was a civil engineer.

A handsome young man of remarkable courage and character, he stood for the freedom of his homeland and the rights of its women, men, and children until his very last breath. He gave his life in that struggle, leaving behind a legacy of bravery that will not be forgotten.

به یاد جاوید نامان خود، برای افتخار مهرداد عزیز، تا اخرین نفس می جنگیم و این جمهوری اسلامی سرکوبگر را از بین میبریم.

به امید ازادی ایران، جاوید شاه.

In memory of our martyrs, and in honor of dear Mehrdad, we will continue to resist until our last breath and fight for the end of this oppressive Islamic Republic.

Anak lelaki bekas Shah merayu kepada negara-negara Barat untuk menyertai perang menentang Iran dan mengkritik keputusan kerajaan Jerman untuk tidak bertemu dengannya semasa lawatannya ke Berlin pada Khamis, menurut laporan Reuters. Reza Pahlavi, yang bapanya digulingkan dalam revolusi yang membawa Ayatollah Ruhollah Khomeini berkuasa pada tahun 1979, menuduh Eropah hanya berdiam diri dan…

IE 11 is not supported. For an optimal experience visit our site on another browser. Now Playing Jen Shah speaks out for first time since prison release 01:28 UP NEXT Most claims in Lively’s lawsuit against Baldoni dismissed 00:28 UConn fans send off men’s basketball team to Final Four 00:37 Arizona girl who went missing 32 years ago found alive 00:24 Pope Leo washes priests’ feet in Holy…