#scottish shortbread

Picture for reference of a shortbread finger -

I impatiently waited for it to cool enough for me to not completely sear off my taste buds and

Friends.

Folx.

I kept uttering "oh no" with every bite.

I was on discord telling people 'oh no' with every bite.

Because this is the first time I've made Scottish shortbread (I've made pie crusts and short crusts before) as I've tasted the imported Walkers many times before and found them floury, cornstarchy and wanting.

Oh no, fresh baked shortbread is Really Fucking Good. Oh nooooo it's Really Good 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

It was honestly so quick to throw together (highly recommend chilling if you're in the tropics like me) and I used the chilling time to pre-heat my oven, cause I'm the slowest at measuring then assembling. But oh man.

I ate 3 fingers in a row.

You’re right of course. The French are world famous for their patisserie creations and rightly so; here in Paris one is spoiled to death the sheer beauty of artisanal pastries and sweets.

But one thing - actually two things - the French can’t do is the good old fashioned tea time biscuit and a sandwich. I’m sorry but slapping a cold piece of ham and a slice of Emmental cheese inside half a baguette does not constitute a sandwich but a lack of imagination.

Here in Paris I make the pilgrimmage to either Marks & Spencer or Smith & Son to get my stash of British biscuits. Or I have it sent over to me from my parents in a Fortnum & Mason food parcel - my poor mother thinks there are British food shortages in the EU thanks to Brexit.

Could you have chosen an easier question to answer like how to solve the Ukraine crisis or who should be the next James Bond?

This is a tough one.

Hobnob? Chocolate hobnob? Dark chocolate digestive? Plain digestive? Custard cream? Rich tea? Jammie dodger? Bourbon creams? Ginger nut? Garibaldi? Jaffa cakes?

God. Damn. It. So many to choose from.

I’m going to go with Scottish shortbread.

My favourite ones are from Fortnum & Mason, handmade in Edinburgh. Delicious.

Once considered a festive food consumed only on Christmas or on Hogmanay, the Scottish New Year’s Eve, shortbread has evolved into a treat enjoyed year-round - and there are as many variations of it as days in the calendar. Queen Victoria liked hers seasoned with salt; classic shortbread from the town of Goosnargh in Lancashire is flavored with coriander and caraway; shortbread from Pitcaithly, in Scotland, is made with orange peel and almonds; the Scottish baking company Walkers, founded in 1898, has a ginger version of it. Less variation exists in the shape of the cookie (a dreadful bending of the knee to our American cousins).

The dough is often pressed into circular molds with intricate designs, to make it recall the Yule bannock, an ancient, rounded and notched cake said to resemble the sun. Finger shapes are also common, as are the wedges called petticoat tails, reminiscent of bell-shaped crinolines and supposedly favoured by Mary, Queen of Scots.

In the 1980s the European Union threatened to classify it as a “common biscuit” in order to impose new taxes; the Scottish Association of Master Bakers fought back, claiming that their beloved shortbread belongs to an ancestral line of “flour confectionery”. The Scottish bakers mercifully prevailed.

By the way, McVities Fruit shortcake doesn’t count as shortbread or even a biscuit. Sure it’s soft shortbread but it’s drenched in obscene amounts of sugar, which helps to mask the unhealthy addition of currants somewhat. The fact remains that it's an abomination that fruit is involved. Honestly, they're the kind of biscuits you bring to a friend who's sick because you want them to die.

Anyone who says different should have their teapot confiscated as punishment.

Pod koniec studiów przez ponad rok mieszkałam w stolicy Zjednoczonego Królestwa. 

Uczyłam się języka, chodziłam na fantastyczne koncerty, odwiedzałam galerie, bywałam w klubach i pubach, a żeby na to wszystko mieć i jeszcze trochę przywieźć do Polski sprzątałam domy oraz apartamenty dobrze zarabiających Londyńczyków.

To były czasy nielegalnej pracy rodaków w Wielkiej Brytanii, więc nie oczekiwało się normalnej pracy. Zresztą... to była normalna praca! Żadna uczciwie wykonywana nie hańbi.

Jedna pani, u której sprzątałam, trzymała w szafce plastikowe pojemniki z ciasteczkami. Najwyraźniej lubiła Shortbread firmy Walkers, bo miała je w dużych ilościach, w rozmaitych kształtach, z klasycznymi fingers na czele.

Podjadałam je regularnie, ilekroć przychodziłam wysprzątać u niej kąty. No wiecie, częstowałam się po prostu. Kate regularnie uzupełniała pudełka, wiec chyba się nie złościła. Zresztą byłam fenomenalną sprzątaczką. Dla tak wywoskowanej powierzchni prawie trzech metrów kwadratowych blatu stołu kuchennego i wypucowanych na błysk kranów warto było poświęcić kilka ciastek. 

Z kolei pewien uroczy staruszek część czasu wyznaczonego na moje sprzątanie wolał przeznaczyć na wspólne wypicie herbaty z mlekiem i posilenie się ciasteczkiem. Punktualnie o 17.00 zapraszał mnie do ładnie nakrytego stołu, z dzbankiem pełnym parującej herbaty i kilkoma maślanymi ciastkami na talerzyku w kwiatki. I choć wówczas nie znosiłam bawarki, grzecznie ją z nim wysączałam, rozmawiając na niezobowiązujące tematy. Ten miły dżentelmen znacznie bardziej potrzebował towarzystwa niż wycierania kurzów spod zdjęć w srebrnych ramkach i drogich bibelotów...

Od tamtego czasu pokochałam Scottish Shortbread miłością bezwarunkową. Najprostsze z prostych, pachnące domem i błogim poczuciem bezpieczeństwa. Kruche, maślane, rozpływające się w ustach...

Po powrocie do kraju wzdychałam do nich tęsknie, a gdy ktoś znajomy wracał z Wielkiej Brytanii, prosiłam go o paczkę tych ciastek. Niezwykle się cieszyłam, gdy w Warszawie powstał Marks & Spencer, bo mogłam co jakiś czas robić sobie słodki prezent. No i żałuję, że zwinął żagle, bo dostęp do nich stał się nieco trudniejszy.

Te szkockie ciastka zrobicie sami w domu, nic prostszego! To tylko trzy składniki: mąka, masło i cukier, w proporcjach: 3:2:1. Żadnego proszku do pieczenia, nawet sody. Mąkę pszenną można w 1/3 zastąpić mąką ryżową lub kukurydzianą. Wypróbowałam wszystkie trzy warianty i najbardziej odpowiadała mi opcja z częścią mąki kukurydzianej (jest najbardziej krucha i lekko żółta).

I nią właśnie dzielę się z Państwem, życząc mamom radosnego Dnia Matki, a pozostałym pamiętania o tych, które dały Wam życie i oddały serce.

Składniki:

200 g mąki pszennej uniwersalnej 100 g mąki kukurydzianej 100 g cukru pudru 1/4 łyżeczki soli 200 g masła

Wykonanie:

Masło powinno być w temperaturze pokojowej (najlepiej wyjąć z lodówki kilka godzin wcześniej).

Rozgrzać piekarnik do 170°C.

W dużej misce połączyć mąki, cukier i sól. Masło pokroić w kostkę, wrzucić do mąki, wymieszać i rozcierać palcami, aż do uzyskania okruchów.

Zlepić całość w kulę, nie zagniatać, bo stanie się zbyt rzadkie, zawinąć w folię kuchenną i włożyć do lodówki na pół godziny.

Po wyjęciu wykleić ciastem niedużą blaszkę (23x23 cm) i wyrównać (idealnie nada się zwykła łyżka obiadowa), aby wszędzie miała jednakową grubość, ok. 1 cm.

Można od razu pokroić ciasto na prostokątne ciasteczka i ponakłuwać je gęsto widelcem, albo zrobić to tuż po upieczeniu. Wyjdzie na jedno, bo wcześniejsze rozdzielanie i nakłuwanie i tak się zleje.

Jeśli ktoś woli, może z tej porcji wylepić dwa kółka i pokroić je na części, jak pizzę. Ten sposób dzielenia nazywa się petticoat tails (lub z francuskiego petits cotés), czyli w wolnym tłumaczeniu kliny.

I’m currently reading Dorothy L. Sayers’ Five Red Herrings, which is set in Galloway, and since it’s too early for whisky, for now I’ll settle for Scottish Shrotbread and tea!

Ingredients (makes 8):

125 grams/4.5 ounces unsalted butter, softened

4 1/2 heaped tablespoons caster sugar

125 grams/4.5 ounces plain flour

6 level tablespoons cornflour (cornstarch)

Preheat oven to 165°C/°F. Butter a 20-cm/7.85-inch round cake pan, and line with baking paper. Set aside.

In a large bowl, combine softened butter and caster sugar, and cream energetically with a wooden spoon until pale yellow and fluffy. Sift in flour and cornflour, and quickly stir into butter mixture until biscuit dough just comes together. Spoon into prepared cake pan, gently pressing with your finger to have an even, rather smooth layer. Chill in the refrigerator, 20 minutes.

Preheat oven to 185°C/355°F.

Remove shortbread dough from the refrigerator, and with a sharp knife, divide (without cutting all the way through), into eight triangles. Prick each triangle with a fork, forming a pattern.

Place cake pan in the middle of the warm oven, and bake shortbread at 180°C/355°F, 35 minutes.

Remove from the oven, and let cool slightly before cutting the triangles. Then, let cool completely.