#romainrolland

https://www.deviantart.com/patolozka/art/Crowley-and-Aziraphale-789720731?ga_submit_new=10%3A1552672609

#romainrolland https://www.instagram.com/p/BxD2kUsBd-M/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1rbwoonttfldj

"Diskusi tidak mungkin dilakukan dengan seseorang yang mengaku sudah memiliki kebenaran." Romain Rolland (1866 - 1944) pernah bilang gitu pas dia hidup. #romainrolland #diskusi #kebenaran #universitasprimagraha #primagraha #kampusmasadepangemilang #forummahasiswagemilang #upg #upgserang #masadepangemilang #trimasda #stisiptrimasda (at Stadion Maulana Yusuf Sㅌяㅂлg) https://www.instagram.com/p/CiIByPPrl2E/?igshid=NGJjMDIxMWI=

« Si la musique nous est si chère, c'est qu'elle est la parole la plus profonde de l'âme, le cri harmonieux de sa joie et de sa douleur. » Romain Rolland Artiste, écrivain (1866 - 1944) #citation #musique #mardimood #supertramp #romainrolland #music #musicplease #thoughtoftheday (à Bordeaux, France) https://www.instagram.com/p/CajSLrBKfnR/?utm_medium=tumblr

ロマン・ロラン （Romain Rolland, 1866年1月29日 - 1944年12月30日） なぜ戦いがあり、なぜ苦しみがあるのか？　なぜ死がある？　なぜ生がある？　なぜ？　なぜか？･･････（ロマン・ロラン） ─────────────────────── #ロマンロラン #RomainRolland #文学 #Literature #哲学 #philosophy #小説 #novel #小説家 #novelist #詩 #poem #詩人 #poet #読書 #read #reading #write #writing #本 #book #books #bookstagram https://www.instagram.com/p/CJc0bdnLsfg/?igshid=1wky6xiw4j1c9

ロマン・ロラン （Romain Rolland, 1866年1月29日 - 1944年12月30日） ーーあなたは、まじめに話をさせようたってとても無駄ね。 ーー人生は、まじめなことをまじめに話さなければいけないんだったら、とても生きてはいけないわ。（「魅せられた魂」ロマン・ロラン） ─────────────────────── #ロマンロラン #RomainRolland #文学 #Literature #哲学 #philosophy #小説 #novel #小説家 #novelist #詩 #poem #詩人 #poet #読書 #read #reading #write #writing #本 #book #books #bookstagram https://www.instagram.com/p/B61-F7oHKJS/?igshid=1vbsbk3yoqvgn

Jean-Christophe kardeşin macerası YKY’nin ikinci cildinde devam ediyor. İlk kitabını anlatırken, yazarın bunu on kitaplık bir seri olarak hazırladığını söylemiştim. YKY bunu üç cilde sığdırmış. Birinci cilt ilk dört kitabı içermekle birlikte ikinci cilt, birinci cildin İsyan adlı dördüncü kitabının son bölümüyle başlıyor. Bu yukarıda bahsettiğim buluşma dördüncü kitapta geçiyor. Yaşadığı çağın sanat anlayışına isyan eden Jean-Christophe isyanını dillendirince basmakalıp sanat anlayışlarına yapılan bu saldırıyı kaldıramayanlar tarafından adeta aforoz edilir. Bütün çevresi kendisine sırtını döner, ders verdikleri aileler kendisinden yüz çevirir. Aile, komşu, çevre kendisinden uzaklaşır. Gerçek sanatçılar bazen anlaşılamazlar ve çoğunlukla yalnız kalırlar gibi bir mesajı var Christophe’un bu dönemlerinin. “Christophe için en ezici şey insanların düşmanlığı değildi. Onların şekilden ve muhtevadan yoksun, tutarsız yaradılışlarıydı. Bu dar ve katı kafalı, her yeni düşünceye sırt çeviren yaratıkların direnişine karşı ne kadar uğraşmıştı! Kuvvete karşı çıkabilirdi. Kayayı biçen ve parçalayan küskü ve dinamitti. Ama, hiçbir şekli olmayan, pelte gibi kendisini bırakan, en küçük bir baskı uygulandığında hiçbir iz bırakmayan bir yığına karşı ne yapabilirdi ki?” Bir tek annesiyle birlikte kalakalır. Tam da bu sıralarda başına gelecek bir olay yüzünden de annesinden ve memleketinden ayrılmak zorunda kalır. Böylelikle dördüncü kitap sona erer. Beşinci kitabın adı Panayır. En fazla sıkıldığım bölüm de bu oldu sanırım. Burada dostumuz Jean-Christophe memleketini terk etmiş ve hayallerinde sanatın ve özgür düşüncenin başkenti olarak yaşayan Paris şehrine sığınmıştır. Tefrika halinde yayınlanan ve bu yayın sırasında üne kavuşan eserin bana sıkıcı gelen bu bölümleri o dönemin okuyucuları için oldukça ilginç bulunduğunu düşünüyorum. Bu kitapta Paris’de bir yandan yoksulluk çeken bir yandan da dönemin sanat camialarını dolaşan kahramanımız hayatta kalma mücadelesi vermektedir. Dönemin sanat anlayışını, sanatçılarını, siyasetçilerini Rolland’ın gözünden okuyucuya aktarır romanın kahramanı. Altıncı kitapta Rolland, belki de beşinci kitaptan benim gibi sıkılmış olan okuyucularının gönlünü almak için daha ilgi çekici bir hikâye tasarlamış. Bu hikâye, romanın daha önceki bölümlerinde topu topu üç defa Christophe ile karşılaşmış olan Fransız genç kız Antoniette’in hikâyesi. Bu genç kız, acılarla geçen hayatında birkaç defa bizim kahramanımız ile karşılaşıyor. Jean-Christophe, adını bilmese de, yazılı olan ilk eserini ona atfediyor. Bu 6. kitap, Antoniette, Christophe’den bağımsız bir bölümde genç kızın hikâyesini anlatmış. Bu bölümde yazar, kendisini Nobel’e götüren yeteneğini mükemmel bir şekilde sergiliyor. Yedinci kitap olan Evde ile hikâye yeni bir yöne doğru evriliyor. Beşinci kitapta Christophe’un, yani Fransa’yı tanımakta olan bir Almanın gözüyle anlatılan Fransa oldukça yapmacıklı bir yerdi. Rolland, burada bir kesimi eleştirmiş, yerden yere vurmuştu. Bu yedinci kitapta ise Christophe yeni bir dost ediniyor, Olivier. Olivier bir Fransız aydını olarak dostuna Fransa’nın gerçek aydınlarını, özgür ruhunu tanıtıyor. Bu kitapta, Olivier ile Christophe’un birlikte yaşadıkları apartmanın sakinlerinin anlatıldığı bölüme bayıldım. “Bununla birlikte o yaşlı, şüpheci bilgin, kötümser mühendis, papaz ve anarşistin hepsi, bütün bu gururlu ya da cesareti kırılmış insanlar çalışıyorlardı. Ve çatıdaki işçi şarkı söylüyordu.” Bu kitapta Jean-Christophe’un artık olgunluk çağında olduğunu görüyoruz. Biraz didaktik tavırları da var bu döneminde. Rolland’ın okuyucuya vermek istediği mesajları bir bir aktarıyor böylelikle. “Çocuklara gelince, siz Fransızlar gülünçsünüz bu konuda. Onlara şöyle dolgunca ir gelir sağlayıp hiç üzülmemelerini sağlayıncaya kadar yakalarını bırakmak istemezsiniz. Ne tuhaf! Sizi ilgilendirmez bu. Omları yaşatmanız, hayatı sevdirmeniz ve onu savunma cesareti vermeniz yeter. Alt yanı… Yaşasınlar, ölsünler… Herkesin kaderi bu. Hayattan vazgeçmek mi, hayattaki imkanların peşinden koşmak mı daha iyi?” Jean-Christophe, büyük bir müzik dehası. Kitaplar, bir dehanın olgunlaşma serüvenini anlatıyor. Gençlik dönemlerinde çağının sanat anlayışı ile karşılaştığı zaman buna kendisini kaptırmıyor. Bir dehaya yakışacak şekilde bu anlayışa karşı isyan bayrağını açıyor. Kimseden korkmuyor, fikirlerini beyan etmekten çekinmiyor. Kişiliğinde içten pazarlığa, riyakarlığa yer yok. Sevdiği zaman kalbinin kapılarını sonuna kadar açıyor. Nefret ettiği zamansa nefretini kendine saklamıyor. Gerekirse kanını dökmek istiyor nefretini yönelttiği kimsenin. Düello etmekten bile çekinmiyor. Dünyaya karşı bir duruşu ve bakışı var. Çoğunlukla hayat dolu hatta hayat kaynağı. Tabiatta nasıl bazı yerler kurudur bazı yerlerde pınarlar ve dolayısı ile verimlilik vardır; dehalar da böyledir. Bazı insanlar sıradandır, verimsizdir. Bazı insanlarsa kaynaktır, verimli olmakla birlikte kendi etraflarındakileri de verimli kılarlar en azından mutlu ederler. Jean-Christophe böyle bir insan işte. Romain Rolland’ın Jean Christophe kitabının YKY tarafından basılan ikinci cildi 495 sayfa. Çevirisini Adnan Cemgil yapmış. İsyan adlı kitabın son bölümü, Panayır, Antoinette ve Evde kitaplarını içeriyor. Read the full article

Jean-Christophe Roman 10 ciltten oluşuyor fakat Yapı Kredi Yayınları bu 10 cildi 3 cilde sığdırarak okuyucuya bir kolaylık sağlamış. Şu an benim elimde ilk 4 cildi içeren birinci kitap bulunuyor. Bunlar sırasıyla, Gün Doğarken, Sabah, İlkgençlik ve İsyan isimlerini taşıyor. İlk olarak bir dergide yayınlamaya başlıyor yazar eserini. Bu ilk cildi içeren 4 bölüm 1903-1906 yılları arasında yayınlanıyor ve yazarına büyük bir ün kazandırarak Nobel edebiyat ödülünün de kapılarını açıyor. Romana gelecek olursak. Roman Jean-Christophe şahsında bir müzik insanının hayatını anlatıyor. Çevirmen Adnan Cemgil'in ifadesi Beethhoven'in hayatından esinlendildiği şeklinde. Jean-Christophe, tıpkı Beethoven gibi, Ren nehri kıyısında bir Alman şehrinde dünyaya gelir. Ailesinde Fransız damarı da vardır. Dedesi ve babası müzisyen olmakla birlikte babasının alkol sorunu ailenin hayatı açısından belirleyici bir rol oynar. Bencil bir kişilik olan baba, çocuklarının hayatlarını çok zorlaştırır. Maddi anlamda her geçen gün geriye gider aile. Birinci kitap olan Gün Doğarken, kahramanın bu çocukluk çağlarını anlatıyor. Çocuğun karşılaştığı, travmatik olmakla birlikte karakterini de belirleyecek bazı olaylar. Bu bölümde dede ve dayının belirleyici rolleri var. Dede, Jean-Michel, müzik camiasında tanınan bir isimdir ve henüz 7,5 yaşındaki torununun ufak tefek besteler yapabildiğini görünce heyecanlanır ve onu herkesle tanıştırır. Kitap bir dergide yayınlandığı için yazarın ara sıra tarihlerle ilgili hataları olmuş, bazı yerlerde 6 geçiyor bazı yerlerde 7,5 ya da 10 bazen de yaşının çok ötesinde sözler söylüyor çocuk. Bunlar göz ardı edilebilir şeyler sanırım. Bir yerde de Jean-Christophe'un çerçilik eden dayısı ona hayatının derslerinden birini verir: "Yazmış olmak için yazdın. Büyük bir müzisyen olayım da beni beğensinler diye bunları uydurdun" diyerek alçakgönüllü olmasını, kibri bırakmasını, sanatı insanlar için değil sanat için yapmasını öğütler ona. "Evdeki müzik, odadaki güneş gibidir. Asıl müzik dışarıda. Tanrı'nın kırlarındadır" diye ekler. İkinci kitap Sabah adını taşıyor. Jean-Christophe on bir yaş civarında burada. Güçlü kuvvetli bir insan olmakla birlikte kendisini hem keşfeden hem de hamisi olan dedesi Jean-Michel ölümle tanıştırıyor onu. "Yüz yaşına dek yaşayacağını söyledikleri zaman, başka ünlü bir ihtiyarın dediği gibi 'Tanrı'nın iyiliklerine sınır koymamak gerek'" diyen dede bir anda vefat ederek hayatın zorlukları ile baş başa bırakıyor torununu. Bu kitapta ölümle birlikte dostluğu da öğrenen küçük Christophe aşkı ve aşağılanmayı da tadıyor. Bir yandan da sürekli olarak evine ekmek taşıma zorluklarını da sürdürüyor ve bestelerini yapmaya devam ediyor. Üçüncü kitap, İlk Gençlik. Adından da anlaşılacağı üzere kahramanın ilk gençlik yıllarını anlatıyor. Bu yaşlarda din duygusundan kurtulup daha bir özgürleşerek kişiliğini kurmaya devam ediyor kahraman. Bir yandan sanatını icra ediyor, bir yandan yeni aşklar ve acılar yaşıyor. Toplumla arasının bozulduğu zamanlar da ilk gençlik yıllarına tekabül ediyor. "Her insan, içinde, küçük bir mezarlık gibi sevdiklerini taşır. Yıllar boyunca uyurlar orada... Hiçbir şey tedirgin etmez onları. Nihayet bir gün çukur açılır, ölüler dışarı çıkar, soluk dudaklarıyla sevene, sevilene bir ana karnında uyuyan bir çocuk gibi, anılarını içinde taşıyana gülümserler..." İçten, samimi bir genç. Herkesi kendisi gibi zannediyor üstelik. Bu yüzden çok uğraşıyorlar kendisiyle kötü yürekli insanlar. Bunlar da kişiliğinin yapı taşlarını oluşturuyor bir yerde. İleriki bölümlerde ortaya çıkacak olan karakteri kuruyor. Toplumdaki dedikoduculukla bu yaşlarda tanışıyor. İyi ve kötü kavramları bu yaşta yerine yerleşmeye başlıyor. "Değeri olan bir şeyin en büyük düşmanı, kötü olan şey değil, alışkanlık haline gelen şeydir. Ruhun öldürücü düşmanı, günlerin yıpratışıdır." Bu hazırlıklardan sonra asıl müzik başlıyor. Dördüncü kitap İsyan adını taşıyor. Burada Jean-Christophe'un yavaş yavaş kendisini bağlayan tüm ipleri koparışını görüyoruz. Dogmalar, kalıplar, klasikler, hayranlıklar... hepsini tek tek yıkıyor kendi içinde. Durmadan üreten, durmadan beste yapan bir insan. Kendince, çığır açmaya çalışıyor müzikte. Ezberlenmiş olan şeylere savaş açıyor. Duyarak yazılmamış müzik eserlerini eserden saymıyor ve fikirlerini her yerde söyleyerek fincancı katırlarını da ürkütmüş oluyor. "Yalnız yaratışta sevinç var. Var olan yalnız yaratanlardır. Ötekilerin hepsi, yeryüzünde sürüklenen hayata yabancı gölgelerdir... Hayatta sevinç adına ne varsa yaratma sevincidir. Aşk, deha, eylem..." "Dünya az bir hakikat ve çok yalanla beslenir." Böylelikle isyan bölümünde, bedelini ödemek kaydıyla isyan bayrağını dalgalandırıyor kahramanımız. Eski müzisyenleri, çocukken taptığı putlar olarak ifade ediyor. Onların müziklerini dülger elinden çıkmış gibi görüyor. Başarılı olmak için değil, inancı için, inandığı değerler için çalışmalarını sürdürüyor. Kitabın neredeyse özetini çıkardım. Gelecek bölümleri şimdiden merak etmeye başladım. Bu birinci cilt, iki cilt daha var önümde. Girişte bahsettiğim gibi, Yapı Kredi Yayınlarının bastığı Jean-Christophe kitabının birinci cildi on kitaplık serinin ilk dört kitabını içeriyor. Çevirisi Adanan Cemgil tarafından yapılmış. 497 sayfa. Read the full article