#robbie basho

όπου έπρεπε να πάμε σε δύο διαφορετικά γκισέ, εκείνος στα «Εμβάσματα», εγώ στα «Γραμματόσημα», και ήδη εκείνος ο πρώτος χωρισμός ήτανε τόσο επώδυνος

*

ότι εδώ, σ' αυτή την περιοχή που είμαι εγώ, ο πόνος καταπραΰνεται, μεταξύ του 6 και του 9 της Ούνγκαργκάσε, ότι οι ατυχίες μειώνονται, ο καρκίνος και ο όγκος, το άσθμα και το έμφραγμα, οι πυρετοί, οι μολύνσεις κι οι κλονισμοί, ακόμα κι οι πονοκέφαλοι κι η ευαισθησία στην αλλαγή του καιρού έχουν εξασθενίσει, κι εγώ αναρωτιέμαι μήπως είναι καθήκον μου να ενημερώσω τους επιστήμονες γι' αυτό το απλό φάρμακο [...] εδώ και η νευρικότητα που σε κάνει να τρέμεις, η υπερένταση, που απλώνεται πάνω απ' αυτή την πόλη, και πιθανότατα παντού, καταλαγιάζει σχεδόν και η σχιζοθυμία, το σχιζοειδές αυτού του κόσμου, η παρανοϊκή, διαστελλόμενη σχισμή του, ανεπαίσθητα κλείνει

*

και πώς θα μπορούσε αυτή η λέξη, που ήδη σήμερα σημαίνει το μέλλον, να είναι άλλη από Ίβαν

*

κι επίσης μόνο μυστικά κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον μες στα μάτια, γιατί με τα βλέμματά του ο Ίβαν πρέπει πρώτα να ξεπλύνει απ' τα μάτια μου τις εικόνες που 'χουνε καταγραφεί στον αμφιβληστροειδή χιτώνα μου πριν απ' τον ερχομό του

*

αλλά επειδή ο Ίβαν αρχίζει να με θεραπεύει, μπορεί να μην είναι πια εντελώς άσχημα πάνω στη γη

*

αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ, θα κρατήσει πολύ ακόμα, μια ολόκληρη ταινία, η οποία δεν έχει παιχτεί ποτέ αλλά στην οποία εγώ βλέπω τώρα το ένα θαύμα μετά το άλλο, επειδή έχει τον τίτλο ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΒΙΕΝΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΒΑΝ, επειδή έχει τον τίτλο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΒΑΝ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ, ΒΙΕΝΝΗ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ κι αυτές οι συναρπαστικές ακολουθίες εικόνων, που μου φέρνουν ίλιγγο, δεν σταματούν επίσης, όταν φρενάρει απότομα τ ' αυτοκίνητο, όταν απ' το ανοιχτό παράθυρο μπαίνουνε ζεστά κύματα αέρα με τη δυσωδία βενζίνης, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, ευτυχισμένη λέγεται, πρέπει να λέγεται ευτυχισμένη, γιατί ολόκληρη η Ρίνγκστράσε συνοδεύεται από μια μουσική, με πιάνουν τα γέλια, επειδή τ' αυτοκίνητο κλωτσάει όταν ξεκινάμε, επειδή δεν φοβάμαι καθόλου σήμερα και δεν θέλω να βγω απ' τ' αυτοκίνητο στο επόμενο φανάρι, επειδή θα 'θελα να συνεχίσω για ώρες ακόμα να πηγαίνω με τ' αυτοκίνητο, να σιγοτραγουδάω, να μ'ακούω βέβαια εγώ, αλλά όχι ο Ίβαν, επειδή η μουσική είναι πιο δυνατά

Aupres de ma blonde

Είμαι

Τι είσαι

Είμαι

Τι

Είμ' ευτυχισμένη

Qu'il fait bon

Λες κάτι;

Δεν είπα τίποτα

Fait bon, fait bon

Θα σ'το πω αργότερα

Τι θες αργότερα;

Ποτέ δεν θα σ' το πω

Qu'il fait bon

Τότε άντε πες το

Είναι πάρα πολύ δυνατά, δεν μπορώ πιο δυνατά

Τι θες να πεις;

Δεν μπορώ να το πω ακόμα πιο δυνατά

Qu'il fait bon dormir

Άντε λέγε, πρέπει να το πεις σήμερα

Qu'il fait bon, fait bon

Ότι αναστήθηκα

Επειδή έβγαλα τον χειμώνα

Επειδή είμαι λοιπόν τόσο ευτυχισμένη

Επειδή βλέπω ήδη το Δημοτικό πάρκο

Fait bon, fait bon

Επειδή ο Ίβαν ξαναγεννήθηκε

Επειδή ο Ίβαν κι εγώ

Qu'il fait bon dormir!

*

ο Ίβαν ρωτάει: Να σβήσω το φως;

Όχι, άφησε ένα αναμμένο, σε παρακαλώ, άφησε ένα φως!

Θα σου σβήσω όμως κάποια στιγμή όλα τα φώτα, κοιμήσου επιτέλους, ευτύχησε.

Today's Song of the Day is "Green River Suite" by Robbie Basho, released in 1978 as the first track from his album Visions of the Country. You can find the Song of the Day on bandcamp and YouTube.

The genre of today's Song of the Day is American primitive guitar, which is a particular kind of fingerstyle guitar developed by by John Fahey in the late 50s. You can hear in it a distinct folk twang, but American primitive guitar breaks away from more traditional folk with its incredibly sparse instrumentation. Most American primitive songs are exclusively guitar, while some will incorporate vocals and/or piano. I have yet to find an American primitive guitar song with more than these three elements. The term "primitive" is by analogy with French primitive art, supposedly meaning "untutored." I cannot imagine that doing this is good for your fingers.

"Green River Suite" is an exceptionally empty song. The only extant sonic elements are Basho's exceptional acoustic guitar and his haunting, vibrating voice. Basho's vocal contributions are sparse but reverberate throughout the song like an echo in a great canyon. "Green River Suite" is a song you have to prepare for listening to. If you just sit there at your computer with your headphones and all the bright lights and distractions in your face, I can't imagine you'll have a good time with this song. Like most American primitive guitar, it's best enjoyed outdoors. Personally, this song found its way into my Song of the Day list after I was inspired to listen to it while watching a particularly beautiful crimson sunset soaring over a mountain. I think I won't forget that scene for the rest of my life.

Robbie Basho, born Daniel R. Robinson, Jr., was another pioneer of the American primitive guitar genre right next to John Fahey, but his life was cut short at age 45 in 1986. Going into writing this, I was very confident that he would be from Wyoming, or at least be noted to have lived there, given that in the Song of the Day he literally sings "My home is Wyoming," and I still do think he lived there because why the fuck would you write that if you didn't live there, but apparently he was born in Baltimore and died in Berkeley. Apparently he got manslaughtered by a chiropractor. I'm not fucking joking. Don't go to the chiropractor.

I really hope you guys love this song as much as I do. There's nobody quite like Robbie Basho out there.