#princesstatiana

The Royal Hair Challenge 2025 ! ✨💚

81 years since the death of HI&RH Princess of Greece and Denmark Grand Duchess of Russia

Princess Maria of Greece and Denmark (3 March 1876 – 14 December 1940) was a daughter of King George I of Greece and his wife Grand Duchess Olga Constantinovna of Russia. She was a sister of King Constantine I of Greece and a first cousin of Tsar Nicholas II of Russia.

Born as a princess of Greece and Denmark, she was educated in Athens by private tutors. Her father instilled in her a great love for Greece and throughout her life, she remained a fervent patriot. She married Grand Duke George Mikhailovich of Russia, her first cousin once removed, who courted her for five years. The wedding took place in 1900 in Corfu. The couple settled in St. Petersburg and they had two daughters: Princesses Nina (1901 -1974) and Xenia of Russia (1903 -1965).

Princess Maria, known upon her marriage as Grand Duchess Maria Georgievna of Russia, neither got to love her husband nor her adopted country. Longing for her native Greece, she never adapted to life in Russia. Over the years, she became estranged from her husband taking any opportunity to spend time abroad. At the outbreak of World War I, she was vacationing in England with her daughters and chose not to return to Russia. During the conflict, she was a patron of three military hospitals in Harrogate, which she financed generously.

Her husband was trapped in Russia after the revolution and he was shot by the Bolsheviks with several other Romanov relatives in January 1919. In her widowhood, deprived of her Russian income, Princess Maria faced serious financial difficulties. She returned to live in Greece with her daughters in 1920. There, she began a relationship with Admiral Perikles Ioannidis, who had been the commander of the ship that she took at her return to Athens. They were married in 1922. The proclamation of the Second Hellenic Republic in 1924, sent her into exile. The princess returned to live in Britain for a couple of years and she settled in Rome in 1926 with her second husband. She lived in Italy for over a decade until the outbreak of the Greco-Italian War in 1940 forced her to return to her native Greece. She was in poor health and was cared for by her nephew King Paul of Greece and his wife Frederica. She died, as the Greek royal family was about to leave for exile. She left a book of memoirs, published posthumously by her grandchildren with the title A Romanov Diary.

Grand Duchess Maria Georgievna died in her native Athens during the Greco-Italian War (28 October 1940 – 30 April 1941) Her daughter Xenia lived for years in Long Island and was for a time married to millionaire William Leeds, son of Nancy Stewart Worthington Leeds and the stepson of Maria's brother Prince Christopher. She took in for a few months a woman later found to be an impostor, Anna Anderson. Anderson fraudulently claimed to be Grand Duchess Anastasia Nikolaevna of Russia, the youngest daughter of her cousin, Emperor Nicholas II, and was forced to leave Xenia's house at the demand of William Leeds. Grand Duchess George never recognized Anderson.

81 χρόνια από το θάνατο της ΑΑ&ΒΥ Πριγκίπισσας της Ελλάδας και της Μεγάλης Δούκισσας της Δανίας της Ρωσίας

Η πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας και της Δανίας (3 Μαρτίου 1876 – 14 Δεκεμβρίου 1940) ήταν κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της συζύγου του Μεγάλης Δούκισσας Όλγας Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας. Ήταν αδερφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' της Ελλάδας και πρώτη ξαδέρφη του τσάρου Νικολάου Β' της Ρωσίας.

Γεννημένη ως πριγκίπισσα της Ελλάδας και της Δανίας, σπούδασε στην Αθήνα από ιδιωτικούς δασκάλους. Ο πατέρας της της εμφύσησε τη μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα και σε όλη της τη ζωή παρέμεινε ένθερμη πατριώτης. Παντρεύτηκε τον Μέγα Δούκα Γεώργιο Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας, τον πρώτο ξάδερφό της ο οποίος την φλέρταρε για πέντε χρόνια. Ο γάμος έγινε το 1900 στην Κέρκυρα. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη και απέκτησαν δύο κόρες: τις πριγκίπισσες Νίνα (1901 -1974) και την Ξένια της Ρωσίας (1903 -1965).

Η πριγκίπισσα Μαρία, γνωστή από το γάμο της ως Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Γκεοργκίεβνα της Ρωσίας, δεν αγαπούσε ούτε τον σύζυγό της ούτε την υιοθετημένη χώρα της. Λαχταρώντας την πατρίδα της την Ελλάδα, δεν προσαρμόστηκε ποτέ στη ζωή στη Ρωσία. Με τα χρόνια, αποξενώθηκε από τον σύζυγό της με κάθε ευκαιρία να περάσει χρόνο στο εξωτερικό. Στο ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, έκανε διακοπές στην Αγγλία με τις κόρες της και επέλεξε να μην επιστρέψει στη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, ήταν προστάτιδα τριών στρατιωτικών νοσοκομείων στο Χάρογκεϊτ, τα οποία χρηματοδότησε γενναιόδωρα.

Ο σύζυγός της παγιδεύτηκε στη Ρωσία μετά την επανάσταση και πυροβολήθηκε από τους Μπολσεβίκους μαζί με πολλούς άλλους συγγενείς των Ρομανόφ τον Ιανουάριο του 1919. Στη χηρεία της, στερημένη από το ρωσικό εισόδημά της, η πριγκίπισσα Μαρία αντιμετώπισε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Επέστρεψε για να ζήσει στην Ελλάδα με τις κόρες της το 1920. Εκεί ξεκίνησε σχέση με τον ναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν κυβερνήτης του πλοίου που πήρε κατά την επιστροφή της στην Αθήνα. Παντρεύτηκαν το 1922. Η ανακήρυξη της Β' Ελληνικής Δημοκρατίας το 1924 την έστειλε στην εξορία. Η πριγκίπισσα επέστρεψε για να ζήσει στη Βρετανία για μερικά χρόνια και εγκαταστάθηκε στη Ρώμη το 1926 με τον δεύτερο σύζυγό της. Έζησε στην Ιταλία για πάνω από μια δεκαετία μέχρι που το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το 1940 την ανάγκασε να επιστρέψει στην πατρίδα της Ελλάδα. Ήταν σε κακή υγεία και τη φρόντιζαν ο ανιψιός της, βασιλιάς της Ελλάδας, Παύλος και η σύζυγός του Φρειδερίκη. Πέθανε, καθώς η ελληνική βασιλική οικογένεια επρόκειτο να φύγει για εξορία. Άφησε ένα βιβλίο με απομνημονεύματα, που κυκλοφόρησε μετά θάνατον από τα εγγόνια της με τον τίτλο Ένα ημερολόγιο Ρομανόφ.

Happy 23rd birthday to HRH Prince Konstantinos Alexios of Greece and Denmark

Prince Constantine Alexios of Greece and Denmark is born 29 October 1998 he is a member of the Greek royal family, the eldest son and second child of Crown Prince Pavlos and Crown Princess Marie-Chantal of Greece.

He is the grandson of Constantine II and Anne-Marie of Denmark, who were the last King and Queen of the Hellenes. He is second in succession line to Greek throne after his father.

Constantine Alexios was born at Weill Cornell Medical Center in New York City. He is the younger brother of Princess Maria-Olympia and older brother of Prince Achileas-Andreas, Prince Odysseas-Kimon, and Prince Aristidis-Stavros.

Constantine Alexios was christened in a Greek Orthodox ceremony at St. Sophia's Cathedral, London, on 15 April 1999. His godparents are Prince Nikolaos of Greece and Denmark; Prince Dimitri of Yugoslavia; Frederik, Crown Prince of Denmark; King Felipe VI of Spain; Prince William, Duke of Cambridge; Victoria, Crown Princess of Sweden; Princess Alexandra zu Fürstenberg; and Doris Robbs. Three of his godparents are prospective monarchs and one is a reigning king

Constantine Alexios, known as 'Tino' and 'Alexios', grew up in London from the age of four, and began his education at Wetherby School in London but later he attended Wellington College where he graduated in 2017. At Wellington he also received military education. In August 2017 he matriculated at Georgetown University. The decision of studying in the United States was announced already a year before the graduation from Wellington College.

Constantine Alexios is also known for his artistic skills both painting and sculpturing very often sculptures inspired by Greek mythology and has more than 100,000 followers on Instagram.

Besides doing art he is also known to be interested in hunting, music and photography.

Constantine Alexios has also, together with his father, been a model for Dior modeling for fashion photographer Nikolai von Bismarck for the book "The Dior Sessions", which was the first book from Dior entirely with focus on men's fashion from Dior Homme. All proceeds from the sale of the book was for the benefit of the Teenage Cancer Trust

Χρόνια Πολλα Στην ΑΒΥ Πρίγκιπα Κωνσταντίνο Αλέξιο για τα 23α γενέθλια του

Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος Αλέξιος της Ελλάδας και της Δανίας γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1998 και είναι μέλος της ελληνικής βασιλικής οικογένειας, πρωτότοκος γιος και δεύτερο παιδί του διαδόχου του θρόνου Παύλου και της Πριγκίπισσας Μαρί-Σαντάλ της Ελλάδας.

Είναι εγγονός του Κωνσταντίνου Β' και της Άννας Μαρίας της Δανίας, που ήταν ο τελευταίος βασιλιάς και βασίλισσα των Ελλήνων. Είναι δεύτερος στη σειρά διαδοχής στον ελληνικό θρόνο μετά τον πατέρα του.

Ο Κωνσταντίνος Αλέξιος γεννήθηκε στο Ιατρικό Κέντρο Weill Cornell στη Νέα Υόρκη. Είναι ο μικρότερος αδερφός της πριγκίπισσας Μαρίας-Ολυμπίας και μεγαλύτερος αδελφός του πρίγκιπα Αχιλλέα-Ανδρέα, του πρίγκιπα Οδυσσέα-Κίμωνα και του πρίγκιπα Αριστείδη-Σταύρου.

Ο Κωνσταντίνος Αλέξιος βαφτίστηκε σε ελληνορθόδοξη τελετή στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνο, στις 15 Απριλίου 1999. Νονοί του είναι ο Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας και της Δανίας. Πρίγκιπας Δημήτρης της Γιουγκοσλαβίας. Φρειδερίκος, διάδοχος της Δανίας· Βασιλιάς Φελίπε ΣΤ' της Ισπανίας· Πρίγκιπας Γουίλιαμ, Δούκας του Κέιμπριτζ. Βικτώρια, Πριγκίπισσα της Σουηδίας. Πριγκίπισσα Alexandra zu Fürstenberg; και η Ντόρις Ρομπς. Τρεις από τους νονούς του είναι υποψήφιοι μονάρχες και ο ένας βασιλιάς εν ενέργεια

Ο Κωνσταντίνος Αλέξιος, γνωστός ως «Τίνο» και «Αλέξιος», μεγάλωσε στο Λονδίνο από την ηλικία των τεσσάρων ετών και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο Wetherby School του Λονδίνου, αλλά αργότερα φοίτησε στο Wellington College από όπου αποφοίτησε το 2017. Στο Wellington έλαβε επίσης στρατιωτική εκπαίδευση. Τον Αύγουστο του 2017 εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο Georgetown. Η απόφαση για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακοινώθηκε ήδη ένα χρόνο πριν την αποφοίτηση από το Wellington College.

Ο Κωνσταντίνος Αλέξιος είναι επίσης γνωστός για τις καλλιτεχνικές του ικανότητες τόσο στη ζωγραφική όσο και στη γλυπτική πολύ συχνά σε γλυπτά εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία και έχει περισσότερους από 100.000 ακόλουθους στο Instagram.

Εκτός από την τέχνη, είναι γνωστό ότι ενδιαφέρεται και για το κυνήγι, τη μουσική και τη φωτογραφία.

PART 1

George (24 December 1845 – 18 March 1913) was King of Hellenes (Greeks) from 30 March 1863 until his assassination in 1913.

Originally a Danish prince, he was born at the Yellow Palace, an 18th-century residence at 18 Amaliegade Street, right next to the Amalieenborg Palace complex in Copenhagen and seemed destined for a career in the Royal Danish Navy.

(1st Collage)

Although he was of royal blood (his mother and father were both great-grandchildren of Frederick V of Denmark and great-great-grandchildren of George II of Great Britain) his family was relatively obscure and lived a comparatively normal life by royal standards. In 1853, however, George's father was designated the heir presumptive to the childless Frederick VII of Denmark, and the family became princes and princesses of Denmark.

(2nd and 3rd collage)

George's siblings were Frederick (who succeeded their father as King of Denmark, and whose second son was elected as Haakon VII of Norway in 1905), Alexandra (who became wife of Edward VII of the United Kingdom and the mother of George V), Dagmar (who, as Empress Maria Feodorovna, was consort of Alexander III of Russia and the mother of Nicholas II), Thyra (who married Ernest Augustus, Crown Prince of Hanover) and Valdemar.

George's mother tongue was Danish, with English as a second language. He was also taught French and German.He embarked on a career in the Royal Danish Navy, and enrolled as a naval cadet along with his elder brother Frederick. While Frederick was described as "quiet and extremely well-behaved", George was "lively and full of pranks".

(4th Collage)

He was only 17 years old when he was elected king by the Greek National Assembly, which had deposed the unpopular Otto.

His nomination was both suggested and supported by the Great Powers: the United Kingdom of Great Britain and Ireland, the Second French Empire and the Russian Empire.

Following the overthrow of the Bavarian-born King Otto of Greece in October 1862,the Greek people had rejected Otto's brother and designated successor Luitpold, although they still favored a monarchy rather than a republic. Many Greeks, seeking closer ties to the pre-eminent world power, the United Kingdom, rallied around Prince Alfred, Duke of Edinburgh, second son of Queen Victoria and Prince Albert.British prime minister Lord Palmerston believed that the Greeks were "panting for increase in territory",hoping for a gift of the Ionian Islands, which were then a British protectorate. The London Conference of 1832, however, prohibited any of the Great Powers' ruling families from accepting the crown, and in any event, Queen Victoria was adamantly opposed to the idea. The Greeks nevertheless insisted on holding a plebiscite in which Prince Alfred received over 95% of the 240,000 votes.There were 93 votes for a Republic and six for a Greek.King Otto received one vote.

With Prince Alfred's exclusion, the search began for an alternative candidate. The French favored Henri d'Orléans, duc d'Aumale, while the British proposed Queen Victoria's brother-in-law Ernest II, Duke of Saxe-Coburg and Gotha, her nephew Prince Leiningen, and Archduke Maximilian of Austria, among others. Eventually, the Greeks and Great Powers winnowed their choice to Prince William of Denmark, who had received six votes in the plebiscite.Aged only 17, he was elected King of the Hellenes on 30 March 1863 by the Greek National Assembly under the regnal name of George I

(5 th and 6th Collage )

He married Grand Duchess Olga Constantinovna of Russia in 1867, and became the first monarch of a new Greek dynasty.

George first met Grand Duchess Olga Constantinovna of Russia in 1863, when she was 12 years old, on a visit to the court of Tsar Alexander II between his election to the Greek throne and his arrival in Athens. They met for a second time in April 1867, when George went to the Russian Empire to visit his sister Dagmar, who had married into the Russian imperial family. While George was privately a Lutheran, the Romanovs were Orthodox Christians like the majority of Greeks, and George thought a marriage with a Russian grand duchess would re-assure his subjects on the question of his future children's religion.Olga was just 16 years old when she married George at the Winter Palace in Saint Petersburg on 27 October 1867. After a honeymoon at Tsarskoye Selo, the couple left Russia for Greece on 9 November.

(7th and 8th Collage)

As a wedding gift, the Tsar gave George a group of islands in the Petalioi Gulf, which the family visited on the royal yacht Amphitrite.

(1st picture in 9th Collage)

George later purchased a country estate, Tatoi, north of Athens, and on Corfu he got from the people of Corfu as a gift for Ionian Islands transferred from British to Greek sovereignty a summer villa called Mon Repos former English High Commissioners summer residence.

(2nd picture in 9th Collage)

George developed Tatoi, building roads and planting grapes for making his own wine, Chateau Décélie

(3rd and 4th pictures in 9th Collage)

Over the next twenty years, they had eight children:

Constantine (1868–1923), who married Princess Sophia of Prussia;

George (1869–1957), who married Princess Marie Bonaparte;

Alexandra (1870–1891), who married Grand Duke Paul Alexandrovich of Russia;

Nicholas (1872–1938), who married Grand Duchess Elena Vladimirovna of Russia;

Maria (1876–1940), who married firstly Grand Duke George Mikhailovich of Russia and secondly Admiral Perikles Ioannidis;

Olga (1880), who died aged seven months;

Andrew (1882–1944), who married Princess Alice of Battenberg parents of Philip Duke of Edinburgh Prince consort of Queen Elizabeth II of the UK

Christopher (1888–1940), who married firstly American widow Nancy Stewart Worthington Leeds and secondly Princess Françoise of Orléans.

(10th Collage)

MΕΡΟΣ 1ο

176 χρόνια από τη γέννηση του Α.Μ. Γεωργίου Α΄ των Ελλήνων Πρίγκηπα της Δανίας

Ο Γεώργιος (24 Δεκεμβρίου 1845 – 18 Μαρτίου 1913) ήταν Βασιλιάς των Ελλήνων (Ελλήνων) από τις 30 Μαρτίου 1863 μέχρι τη δολοφονία του το 1913.

Αρχικά Δανός πρίγκιπας, γεννήθηκε στο Κίτρινο Παλάτι, μια κατοικία του 18ου αιώνα στην οδό Amaliegade 18, ακριβώς δίπλα στο συγκρότημα των παλατιών Amalieenborg στην Κοπεγχάγη και φαινόταν προορισμένος για μια καριέρα στο Βασιλικό Ναυτικό της Δανίας.

(1ο Κολάζ)

Αν και ήταν βασιλικού αίματος (η μητέρα και ο πατέρας του ήταν και τα δύο δισέγγονα του Φρειδερίκου Ε' της Δανίας και τρισέγγονα του Γεωργίου Β' της Μεγάλης Βρετανίας), η οικογένειά του δεν ήταν σχετικά επιφανης και ζούσε μια σχετικά φυσιολογική ζωή για τα βασιλικά πρότυπα. Το 1853, ωστόσο, ο πατέρας του Γεωργιου ορίστηκε ως ο κληρονόμος του άτεκνου Φρειδερίκου Ζ' της Δανίας και η οικογένεια έγινε πρίγκιπες και πριγκίπισσες της Δανίας.

(2ο και 3ο κολάζ)

ήταν σύζυγος του Αλέξανδρου Γ' της Ρωσίας και μητέρα του Νικολάου Β'), η Θύρα (που παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο, διάδοχο του Ανόβερου) και τον Βαλντεμάρ.

Η μητρική γλώσσα του Γιώργου ήταν τα δανικά, με δεύτερη γλώσσα τα αγγλικά. Διδάχτηκε επίσης γαλλικά και γερμανικά. Ξεκίνησε μια καριέρα στο Βασιλικό Ναυτικό της Δανίας και γράφτηκε ως ναυτικός δόκιμος μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκη. Ενώ ο Φρειδερίκος χαρακτηρίστηκε ως «ήσυχος και εξαιρετικά καλοσυντηρημένος», ο Τζορτζ ήταν «ζωηρός και γεμάτος φάρσες».

Ήταν μόλις 17 ετών όταν εξελέγη βασιλιάς από την Ελληνική Εθνοσυνέλευση, η οποία είχε καθαιρέσει τον αντιδημοφιλή Όθωνα.

Η υποψηφιότητά του προτάθηκε και υποστηρίχθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις: το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, τη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία και τη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Μετά την ανατροπή του γεννημένου στη Βαυαρία βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1862, ο ελληνικός λαός είχε απορρίψει τον αδελφό του Όθωνα και είχε ορίσει διάδοχο τον Λούιτπολντ, αν και εξακολουθούσε να ευνοεί μια μοναρχία και όχι μια δημοκρατία. Πολλοί Έλληνες, αναζητώντας στενότερους δεσμούς με την κατεξοχήν παγκόσμια δύναμη, το Ηνωμένο Βασίλειο, συσπειρώθηκαν γύρω από τον πρίγκιπα Άλφρεντ, δούκα του Εδιμβούργου, δεύτερο γιο της βασίλισσας Βικτώριας και του πρίγκιπα Αλβέρτου. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Λόρδος Πάλμερστον πίστευε ότι οι Έλληνες «λαχανιάζουν για αύξηση σε επικράτεια», ελπίζοντας σε δώρο των Ιονίων Νήσων, που τότε ήταν βρετανικό προτεκτοράτο. Η Διάσκεψη του Λονδίνου του 1832, ωστόσο, απαγόρευσε σε οποιαδήποτε από τις κυρίαρχες οικογένειες των Μεγάλων Δυνάμεων να αποδεχθεί το στέμμα, και σε κάθε περίπτωση, η βασίλισσα Βικτώρια ήταν κατηγορηματικά αντίθετη στην ιδέα. Οι Έλληνες, ωστόσο, επέμειναν στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στο οποίο ο πρίγκιπας Άλφρεντ έλαβε πάνω από το 95% των 240.000 ψήφων. Υπήρχαν 93 ψήφοι για μια Δημοκρατία και έξι για έναν Έλληνα. Ο βασιλιάς Όθωνας έλαβε μία ψήφο.

Με τον αποκλεισμό του πρίγκιπα Άλφρεντ ξεκίνησε η αναζήτηση εναλλακτικού υποψηφίου. Οι Γάλλοι ευνόησαν τον Henri d'Orléans, duc d'Aumale, ενώ οι Βρετανοί πρότειναν μεταξύ άλλων τον κουνιάδο της Βασίλισσας Βικτωρίας, Ερνέστο Β', δούκα του Saxe-Coburg και Gotha, τον ανιψιό της πρίγκιπα Leiningen και τον αρχιδούκα Maximilian της Αυστρίας. Τελικά, οι Έλληνες και οι Μεγάλες Δυνάμεις κέρδισαν την επιλογή τους στον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας, ο οποίος είχε λάβει έξι ψήφους στο δημοψήφισμα. Σε ηλικία μόλις 17 ετών, εξελέγη Βασιλιάς των Ελλήνων στις 30 Μαρτίου 1863 από την Ελληνική Εθνοσυνέλευση με το βασιλικό όνομα Γεώργιος Ι

Παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας το 1867 και έγινε ο πρώτος μονάρχης μιας νέας ελληνικής δυναστείας.

Ο Γεώργιος συνάντησε για πρώτη φορά τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας το 1863, όταν ήταν 12 ετών, σε μια επίσκεψη στην αυλή του Τσάρου Αλέξανδρου Β' μεταξύ της εκλογής του στον ελληνικό θρόνο και της άφιξής του στην Αθήνα. Συναντήθηκαν για δεύτερη φορά τον Απρίλιο του 1867, όταν ο Γεώργιος πήγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία για να επισκεφτεί την αδελφή του Ντάγκμαρ, η οποία είχε παντρευτεί τη ρωσική αυτοκρατορική οικογένεια. Ενώ ο Τζορτζ ήταν ιδιωτικά Λουθηρανός, οι Ρομανόφ ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί όπως η πλειονότητα των Ελλήνων, και ο Τζορτζ πίστευε ότι ένας γάμος με μια Ρωσίδα μεγάλη δούκισσα θα επαναβεβαίωνε τους υπηκόους του για το ζήτημα της μελλοντικής θρησκείας των παιδιών του. Η Όλγα ήταν μόλις 16 ετών όταν παντρεύτηκε τον Γιώργο στα Χειμερινά Ανάκτορα στην Αγία Πετρούπολη στις 27 Οκτωβρίου 1867. Μετά από ένα μήνα του μέλιτος στο Tsarskoye Selo, το ζευγάρι έφυγε από τη Ρωσία για την Ελλάδα στις 9 Νοεμβρίου.

Ως γαμήλιο δώρο, ο Τσάρος έδωσε στον Γιώργο ένα συγκρότημα νησιών στον κόλπο των Πεταλιών, το οποίο επισκέφτηκε η οικογένεια με το βασιλικό γιοτ Αμφιτρίτη. Ο Γιώργος αργότερα αγόρασε ένα εξοχικό κτήμα, το Τατόι, βόρεια της Αθήνας, και στην Κέρκυρα πήρε από τους Κερκυραίους ως δώρο για τα Επτάνησα, μεταβίβασε από την αγγλική στην ελληνική κυριαρχία μια θερινή βίλα που ονομαζόταν Mon Repos πρώην θερινή κατοικία των Άγγλων Ύπατων Αρμοστειών.

Ο Γιώργος ανέπτυξε το Τατόι, χτίζοντας δρόμους και φυτεύοντας σταφύλια για να φτιάξει το δικό του κρασί, Chateau Décélie

Τα επόμενα είκοσι χρόνια απέκτησαν οκτώ παιδιά:

Κωνσταντίνος (1868–1923), που παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Σοφία της Πρωσίας.

George (1869–1957), που παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη.

Αλεξάνδρα (1870–1891), που παντρεύτηκε τον Μέγα Δούκα Παύλο Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας.

Νικόλαος (1872–1938), ο οποίος παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Έλενα Βλαντιμίροβνα της Ρωσίας.

Μαρία (1876–1940), που παντρεύτηκε πρώτον τον Μέγα Δούκα Γεώργιο Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας και δεύτερον τον ναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη.

Όλγα (1880), που πέθανε σε ηλικία επτά μηνών.

Andrew (1882–1944), ο οποίος παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Αλίκη του Battenberg, γονείς του Φίλιππου Δούκα του Εδιμβούργου, πρίγκιπα συζύγου της βασίλισσας Ελισάβετ Β του Ηνωμένου Βασιλείου

Christopher (1888–1940), ο οποίος παντρεύτηκε πρώτα την Αμερικανίδα χήρα Nancy Stewart Worthington Leeds και δεύτερον την πριγκίπισσα Françoise της Ορλεάνης.

Η βασιλεία του Γεωργίου σχεδόν 50 ετών (η μεγαλύτερη στη σύγχρονη ελληνική ιστορία) χαρακτηρίστηκε από εδαφικά κέρδη καθώς η Ελλάδα εδραίωσε τη θέση της στην Ευρώπη πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Βρετανία παραχώρησε ειρηνικά τα Επτάνησα το 1864, ενώ η Θεσσαλία προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877–1878). Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα επιτυχημένη στις εδαφικές της φιλοδοξίες. ηττήθηκε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο (1897). Κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, αφού τα ελληνικά στρατεύματα είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος της ελληνικής Μακεδονίας, ο Γεώργιος δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σε σύγκριση με τη δική του μακρά θητεία, η βασιλεία των διαδόχων του Κωνσταντίνου Α', Αλεξάνδρου και Γεωργίου Β' αποδείχθηκε σύντομη και ανασφαλής.

Εκτός από τα Επτάνησα, η επέκταση του ελληνικού βασιλείου από το 1863 έως το 1947. Η Θεσσαλία μεταφέρθηκε από την Οθωμανική στην Ελληνική κυριαρχία το 1881 και τα Δώδεκα Νησιά του Αιγαίου μεταφέρθηκαν από τους Ιταλούς στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Παύλου Α' των Ελλήνων εγγονός στον βασιλιά Γεώργιο Α' .

Καθώς πλησίαζε την πεντηκοστή επέτειο από την άνοδό του, ο Βασιλιάς έκανε σχέδια να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Κωνσταντίνου αμέσως μετά τον εορτασμό της χρυσής ιωβηλείας του τον Οκτώβριο του 1913. Όπως έκανε στην Αθήνα, ο Γεώργιος περιηγήθηκε τη Θεσσαλονίκη χωρίς καμία ουσιαστική δύναμη προστασίας . Ενώ βρισκόταν σε μια απογευματινή βόλτα κοντά στον Λευκό Πύργο στις 18 Μαρτίου 1913, πυροβολήθηκε από κοντά στην πλάτη από τον Αλέξανδρο Σχινά, ο οποίος «έλεγε ότι ανήκε σε σοσιαλιστική οργάνωση» και «όταν συνελήφθη δήλωσε ότι είχε σκοτώσει τον βασιλιά. γιατί αρνήθηκε να του δώσει χρήματα». Ο Γιώργος πέθανε ακαριαία, με τη σφαίρα να έχει εισχωρήσει στην καρδιά του. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε οποιοδήποτε πολιτικό κίνητρο για τη δολοφονία, λέγοντας ότι ο Σχινάς ήταν αλκοολικός αλήτης. Ο Σχινάς βασανίστηκε στη φυλακή και έπεσε μέχρι θανάτου από το παράθυρο του αστυνομικού τμήματος έξι εβδομάδες αργότερα.

Η σορός του βασιλιά μεταφέρθηκε στην Αθήνα στην Αμφιτρίτη, συνοδεία στολίσκου πλοίων του πολεμικού ναυτικού. Για τρεις ημέρες το φέρετρο του Βασιλιά, ντυμένο με τη δανική και την ελληνική σημαία, βρισκόταν στον Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό της Αθήνας πριν το σώμα του παραδοθεί σε τάφος στο παλάτι του στο Τατόι.

Τα αδέρφια του Γεωργίου ήταν ο Φρειδερίκος (ο οποίος διαδέχτηκε τον πατέρα τους ως βασιλιάς της Δανίας και του οποίου ο δεύτερος γιος εξελέγη ως Haakon VII της Νορβηγίας το 1905), η Αλεξάνδρα (η οποία έγινε σύζυγος του Εδουάρδου Ζ' του Ηνωμένου Βασιλείου και μητέρα του Γεωργίου Ε'), η Ντάγκμαρ (η οποία, ως αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόροβνα, ήταν σύζυγος του Αλέξανδρου Γ' της Ρωσίας και μητέρα του Νικολάου Β'), η Θύρα (που παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο, διάδοχο του Ανόβερου) και τον Βαλντεμάρ

Η μητρική γλώσσα του Γιώργου ήταν τα δανικά, με δεύτερη γλώσσα τα αγγλικά. Διδάχτηκε επίσης γαλλικά και γερμανικά. Ξεκίνησε μια καριέρα στο Βασιλικό Ναυτικό της Δανίας και γράφτηκε ως ναυτικός δόκιμος μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο. Ενώ ο Φρειδερίκος χαρακτηρίστηκε ως «ήσυχος και εξαιρετικά καλοσυντηρημένος», ο Γεωργιος ήταν «ζωηρός και γεμάτος φάρσες».

(4ο Κολάζ)

Ήταν μόλις 17 ετών όταν εξελέγη βασιλιάς από την Ελληνική Εθνοσυνέλευση, η οποία είχε καθαιρέσει τον αντιδημοφιλή Όθωνα.

Η υποψηφιότητά του προτάθηκε και υποστηρίχθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις: το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, τη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία και τη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Μετά την ανατροπή του γεννημένου στη Βαυαρία βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1862, ο ελληνικός λαός είχε απορρίψει τον αδελφό του Όθωνα και είχε ορίσει διάδοχο τον Λούιτπολντ, αν και εξακολουθούσε να ευνοεί μια μοναρχία και όχι μια δημοκρατία. Πολλοί Έλληνες, αναζητώντας στενότερους δεσμούς με την κατεξοχήν παγκόσμια δύναμη, το Ηνωμένο Βασίλειο, συσπειρώθηκαν γύρω από τον πρίγκιπα Άλφρεντ, δούκα του Εδιμβούργου, δεύτερο γιο της βασίλισσας Βικτώριας και του πρίγκιπα Αλβέρτου. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Λόρδος Πάλμερστον πίστευε ότι οι Έλληνες «λαχανιάζουν για αύξηση σε επικράτεια», ελπίζοντας σε δώρο των Ιονίων Νήσων, που τότε ήταν βρετανικό προτεκτοράτο. Η Διάσκεψη του Λονδίνου του 1832, ωστόσο, απαγόρευσε σε οποιαδήποτε από τις κυρίαρχες οικογένειες των Μεγάλων Δυνάμεων να αποδεχθεί το στέμμα, και σε κάθε περίπτωση, η βασίλισσα Βικτώρια ήταν κατηγορηματικά αντίθετη στην ιδέα. Οι Έλληνες, ωστόσο, επέμειναν στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στο οποίο ο πρίγκιπας Άλφρεντ έλαβε πάνω από το 95% των 240.000 ψήφων. Υπήρχαν 93 ψήφοι για μη Βασιλευομένη Δημοκρατία και έξι για έναν Έλληνα. Ο βασιλιάς Όθωνας έλαβε μία ψήφο.

Με τον αποκλεισμό του πρίγκιπα Άλφρεντ ξεκίνησε η αναζήτηση εναλλακτικού υποψηφίου. Οι Γάλλοι ευνόησαν τον Henri d'Orléans, duc d'Aumale, ενώ οι Βρετανοί πρότειναν μεταξύ άλλων τον κουνιάδο της Βασίλισσας Βικτωρίας, Ερνέστο Β', δούκα του Saxe-Coburg και Gotha, τον ανιψιό της πρίγκιπα Leiningen και τον αρχιδούκα Μαξιμιλιανο της Αυστρίας. Τελικά, οι Έλληνες και οι Μεγάλες Δυνάμεις κέρδισαν την επιλογή τους στον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας, ο οποίος είχε λάβει έξι ψήφους στο δημοψήφισμα. Σε ηλικία μόλις 17 ετών, εξελέγη Βασιλιάς των Ελλήνων στις 30 Μαρτίου 1863 από την Ελληνική Εθνοσυνέλευση με το βασιλικό όνομα Γεώργιος Ι

(5ο και 6ο Κολάζ)

Παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας το 1867 και έγινε ο πρώτος μονάρχης μιας νέας ελληνικής δυναστείας.

Ο Γεώργιος συνάντησε για πρώτη φορά τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας το 1863, όταν ήταν 12 ετών, σε μια επίσκεψη στην αυλή του Τσάρου Αλέξανδρου Β' μεταξύ της εκλογής του στον ελληνικό θρόνο και της άφιξής του στην Αθήνα. Συναντήθηκαν για δεύτερη φορά τον Απρίλιο του 1867, όταν ο Γεώργιος πήγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία για να επισκεφτεί την αδελφή του Ντάγκμαρ, η οποία είχε παντρευτεί στη ρωσική αυτοκρατορική οικογένεια. Ενώ ο Γεωργιος ήταν ιδιωτικά Λουθηρανός, οι Ρομανόφ ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί όπως η πλειονότητα των Ελλήνων, και ο Γεωργιος πίστευε ότι ένας γάμος με μια Ρωσίδα μεγάλη δούκισσα θα επαναβεβαίωνε τους υπηκόους του για το ζήτημα της μελλοντικής θρησκείας των παιδιών του. Η Όλγα ήταν μόλις 16 ετών όταν παντρεύτηκε τον Γιώργο στα Χειμερινά Ανάκτορα στην Αγία Πετρούπολη στις 27 Οκτωβρίου 1867. Μετά από ένα μήνα του μέλιτος στο Tsarskoye Selo, το ζευγάρι έφυγε από τη Ρωσία για την Ελλάδα στις 9 Νοεμβρίου.

(7ο και 8ο κολάζ)

Ως γαμήλιο δώρο, ο Τσάρος έδωσε στον Γιώργο ένα συγκρότημα νησιών στον κόλπο των Πεταλιών, το οποίο επισκέφτηκε η οικογένεια με το βασιλικό γιοτ Αμφιτρίτη.

(1η εικόνα στο 9ο Κολάζ)

Ο Γιώργος αργότερα αγόρασε ένα εξοχικό κτήμα, το Τατόι, βόρεια της Αθήνας, και στην Κέρκυρα πήρε από τους Κερκυραίους ως δώρο για τα Επτάνησα, μεταβίβασε από την αγγλική στην ελληνική κυριαρχία μια θερινή βίλα που ονομαζόταν Mon Repos πρώην θερινή κατοικία των Άγγλων Ύπατων Αρμοστειών.

(2η εικόνα στο 9ο Κολάζ)

Ο Γιώργος ανέπτυξε το Τατόι, χτίζοντας δρόμους και φυτεύοντας σταφύλια για να φτιάξει το δικό του κρασί, Chateau Décélie

(3η και 4η εικόνα στο 9ο κολάζ)

Τα επόμενα είκοσι χρόνια απέκτησαν οκτώ παιδιά:

1)Κωνσταντίνος (1868–1923), που παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Σοφία της Πρωσίας.

2)Γεώργιος (1869–1957), που παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη.

3)Αλεξάνδρα (1870–1891), που παντρεύτηκε τον Μέγα Δούκα Παύλο Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας.

4)Νικόλαος (1872–1938), ο οποίος παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Έλενα Βλαντιμίροβνα της Ρωσίας.

5)Μαρία (1876–1940), που παντρεύτηκε πρώτον τον Μέγα Δούκα Γεώργιο Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας και δεύτερον τον ναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη.

6)Όλγα (1880), που πέθανε σε ηλικία επτά μηνών.

7) Ανδρέας (1882–1944), ο οποίος παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Αλίκη του Battenberg, γονείς του Φίλιππου Δούκα του Εδιμβούργου, πρίγκιπα συζύγου της βασίλισσας Ελισάβετ Β του Ηνωμένου Βασιλείου

8) (1888–1940), ο οποίος παντρεύτηκε πρώτα την Αμερικανίδα χήρα Nancy Stewart Worthington Leeds και δεύτερον την πριγκίπισσα Φρανγκισκη της Ορλεάνης.

(10ο και 11ο κολάζ)

Η βασιλεία του Γεωργίου σχεδόν 50 ετών (η μεγαλύτερη στη σύγχρονη ελληνική ιστορία) χαρακτηρίστηκε από εδαφικά κέρδη καθώς η Ελλάδα εδραίωσε τη θέση της στην Ευρώπη πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Βρετανία παραχώρησε ειρηνικά τα Επτάνησα το 1864, ενώ η Θεσσαλία προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877–1878). Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα επιτυχημένη στις εδαφικές της φιλοδοξίες. ηττήθηκε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο (1897). Κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, αφού τα ελληνικά στρατεύματα είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος της ελληνικής Μακεδονίας.

(12ο Κολάζ)

Σε σύγκριση με τη δική του μακρά θητεία, η βασιλεία των διαδόχων του Κωνσταντίνου Α', Αλεξάνδρου και Γεωργίου Β' αποδείχθηκε σύντομη και ανασφαλής.

Εκτός από τα Επτάνησα, η επέκταση του ελληνικού βασιλείου από το 1863 έως το 1947. Η Θεσσαλία μεταφέρθηκε από την Οθωμανική στην Ελληνική κυριαρχία το 1881 και τα Δώδεκα Νησιά του Αιγαίου μεταφέρθηκαν από τους Ιταλούς στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Παύλου Α' των Ελλήνων εγγονός στον βασιλιά Γεώργιο Α' .

(13ο Κολάζ)

Καθώς πλησίαζε την πεντηκοστή επέτειο από την άνοδό του, ο Βασιλιάς έκανε σχέδια να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Κωνσταντίνου αμέσως μετά τον εορτασμό της χρυσής ιωβηλείας του τον Οκτώβριο του 1913. Όπως έκανε στην Αθήνα, ο Γεώργιος περιηγήθηκε τη Θεσσαλονίκη χωρίς καμία ουσιαστική δύναμη προστασίας . Ενώ ήταν σε μια απογευματινή βόλτα κοντά στον Λευκό Πύργο στις 18 Μαρτίου 1913, πυροβολήθηκε από κοντά στην πλάτη.

(14ο,15ο Κολάζ)

Ο δολοφόνος Αλέξανδρος Σχινάς, που «έλεγαν ότι ανήκε σε σοσιαλιστική οργάνωση» και «όταν συνελήφθη δήλωσε ότι σκότωσε τον Βασιλιά επειδή αρνήθηκε να του δώσει χρήματα».

Ο Γιώργος πέθανε ακαριαία, με τη σφαίρα να έχει εισχωρήσει στην καρδιά του. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε οποιοδήποτε πολιτικό κίνητρο για τη δολοφονία, λέγοντας ότι ο Σχινάς ήταν αλκοολικός αλήτης. Ο Σχινάς βασανίστηκε στη φυλακή και έπεσε μέχρι θανάτου από το παράθυρο του αστυνομικού τμήματος έξι εβδομάδες αργότερα.

(16ο και 17ο κολάζ)

Η σορός του Βασιλιά μεταφέρθηκε στην Αθήνα με την Βασιλική Θαλαμηγό Αμφιτρίτη, συνοδεία στολίσκου πλοίων του λιμενικού.

(18ο Κολάζ)

Επί τρεις ημέρες το φέρετρο του Βασιλιά, ντυμένο με τη δανική και την ελληνική σημαία, βρισκόταν στον Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό της Αθήνας προτού το σώμα του παραδοθεί σε τάφο στο παλάτι του στο Τατόι.

91 years since Princess Sophie of Greece and Denmark weds Prince Christoph of Hesse

On December 15, 1930

Princess Sophie of Greece and Prince Christoph of Hesse were married in Greek Orthodox and Lutheran services at Schloss Kronberg near Frankfurt.  

Prince Christoph Ernst August of Hesse was born on May 14, 1901, the 6th son of Prince Friedrich Karl of Hesse and Princess Margarete of Prussia, the youngest daughter of Emperor Friedrich III and his wife, Princess Victoria, eldest child of the late Queen Victoria.   Christoph has a twin brother, Prince Richard.

Margarete's eldest brother is the former Kaiser Wilhelm II, who has lived in exile in the Netherlands since November 1918.

The new Princess Christoph is only 16 years old.  She is the fourth daughter of Prince Andrew of Greece and Denmark and Princess Alice of Battenberg.  She is a granddaughter of King George of the Hellenes and Grand Duchess Olga of Russia.

Sophie was born in Corfu, Greece on June 26, 1914.  She has three older sisters,  Princess Margarita, Princess Theodora, and Princess Cecile, and a younger brother, Prince Philip.

The bride and groom are both descendants of Queen Victoria.  Christoph is a great-grandson of Victoria and Sophie is a great-great-granddaughter.   Sophie's grandmother,  Victoria, Marchioness of Milford Haven, was the eldest daughter of Princess Alice, Queen Victoria's second daughter and third child, and Grand Duke Ludwig of Hesse and by Rhine.

Sophie was named for her paternal aunt, Queen Sophie of Greece, the consort of King Constantine of the Hellenes.

Neither Queen Sophie, who was Margarete's sister, nor Sophie's mother, Princess Alice, were able to attend the wedding.

Prince Christoph and Princess Sophie became engaged in June.  A joint celebration with Sophie's sister, Cecile, and her fiance, Hereditary Grand Duke Georg Donatus of Hesse and By Rhine, took place at Wolfsgarten.

Sophie's trousseau was made in France.  Her sister Cecile, described Sophie's wedding dress as "too beautiful for words."  The satin gown was "quite simple," according to Cecile.

Sophie's siblings, Theodora, Cecile, and Philip, helped her get dressed for the wedding.   

Prince Friedrich Karl loaned his future daughter-in-law Empress Friedrich's diamond tiara.

(3rd Collage )

The couple was married in two religious services.  A Greek Orthodox service took place in the drawing-room at Kronberg.  Prince Philip carried his sister's train.  This was followed by the Lutheran service at the Schloss' chapel.  Sophie was accompanied to the church by her father, her brother, and her grandmother, Victoria.

91 χρόνια από τότε που η πριγκίπισσα Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Χριστόφορο της Έσσης

Στις 15 Δεκεμβρίου 1930

Η πριγκίπισσα Σοφία της Ελλάδας και ο πρίγκιπας Χριστόφορος της Έσσης παντρεύτηκαν με ελληνορθόδοξες και λουθηρανικές ακολουθίες στο Schloss Kronberg κοντά στη Φρανκφούρτη.

Ο πρίγκιπας Χριστοφορος Ερνέστος Αυγούστος της Έσσης γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1901, ο 6ος γιος του πρίγκιπα Φρειδερίκου Καρολου της Έσσης και της πριγκίπισσας Mαργαριτας της Πρωσίας, της μικρότερης κόρης του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ’ και της συζύγου του, πριγκίπισσας Βικτωριας μεγαλύτερο παιδί της αείμνηστης βασίλισσας Βικτωριας του ΗΒ . Ο Χριστοφορος είχε έναν δίδυμο αδερφό, τον πρίγκιπα Ριχάρδο

Ο μεγαλύτερος αδερφός της Mαργαριτας είναι ο πρώην Καιζερ Γουλιελμος Β’ ο οποίος ζει εξόριστος στην Ολλανδία από τον Νοέμβριο του 1918.

Η νέα πριγκίπισσα Χριστοφορου είναι μόλις 16 ετών. Είναι η τέταρτη κόρη του πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας και της Δανίας και της πριγκίπισσας Αλίκης του Battenberg. Είναι εγγονή του Βασιλιά των Ελλήνων Γεωργίου και της Μεγάλης Δούκισσας Όλγας της Ρωσίας.

Η Σοφία γεννήθηκε στην Κέρκυρα, στην Ελλάδα στις 26 Ιουνίου 1914.  Έιχε τρεις μεγαλύτερες αδερφές, την πριγκίπισσα Μαργαρίτα, την πριγκίπισσα Θεοδώρα και την πριγκίπισσα Κεκιλια και έναν μικρότερο αδερφό, τον πρίγκιπα Φίλιππο μετέπειτα Δούκα του Εδιμβουργου Συζύγου της Βασίλισσας Ελισαβετ Β’ του ΗΒ

Η νύφη και ο γαμπρός είναι και οι δύο απόγονοι της βασίλισσας Βικτώριας. Ο Χριστοφορος είναι δισέγγονος της Βικτώριας και η Σόφια είναι τρισέγγονη. Η γιαγιά της Σοφίας ,  η Βικτόρια, Μαρκησία του Μίλφορντ Χέιβεν, ήταν η μεγαλύτερη κόρη της πριγκίπισσας Αλίκης, δεύτερης κόρης και τρίτου παιδιού της βασίλισσας Βικτώριας, και του Μεγάλου Δούκα Λουδοβίκου της Έσσης και του Ρήνου.

Η Σόφια πήρε το όνομά της από τη θεία της από τον πατέρα της, τη βασίλισσα Σοφία της Ελλάδος, σύζυγο του βασιλιά των Ελλήνων Κωνσταντίνου.

Ούτε η βασίλισσα Σόφια η οποία ήταν αδερφή της Μαργαρίτας, ούτε η μητέρα της Σόφιας , η πριγκίπισσα Αλίκη, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στον γάμο.

Ο πρίγκιπας Χριστοφορος και η πριγκίπισσα Σοφία αρραβωνιάστηκαν τον Ιούνιο. Μια κοινή γιορτή με την αδερφή της Σοφίας Κεκιλιας , και τον αρραβωνιαστικό της, Μέγα Δούκα Γεωργίου Δονατιου της Έσσης και του Ρήνου, πραγματοποιήθηκε στο Wolfsgarten.

Η προίκα της Σοφιας κατασκευάστηκε στη Γαλλία. Η αδερφή της Κεκιλια περιέγραψε το νυφικό της Σοφιας ως «πολύ όμορφο για το περιγράψουν λόγια». Το σατέν φόρεμα ήταν «αρκετά απλό», σύμφωνα με τη Κεκιλια .

Τα αδέρφια της Σοφίας Θεοδωρα Κεκιλια και Φιλιππος τη βοήθησαν να ντυθεί για το γάμο.

Ο πρίγκιπας Φρειδερίκος Κάρολος δάνεισε τη διαμαντένια τιάρα στην μέλλουσα νύφη του, που ανήκε στην Αυτοκράτειρα Φρειδερίκου

(3ο Κολάζ )