#polskitumblr

Koń ma cztery nogi, a też się potknie.

Gdzie koni brakuje, tam osłów używają.

Łyse źrebię łysym koniem będzie.

Konia kują a żaba nogę nadstawia.

Koń gospodarza pijaka wie o każdej karczmie.

And my personal fave:

zwitkaczmy odrobinkę.

Jak długo można w świecie złym

kretyńskim być motylkiem?

@p-aperflower-s

Pinterest : pap3rfl0w3rs

Nigdy nie zapomnę tamtego lata. Był upalny, pełen burz, długich nocy, wielu gwiazd. Wpadliśmy się na siebie. Byliśmy młodzi, nie myśleliśmy o jutrze, docenialiśmy wolne chwile, noce, w tle leciał Myslovitz. “W deszczu maleńkich żółtych kwiatów, w spokoju przy sobie, nie czując czasu.’’ Nie miało się problemów, za to dużo marzeń, planów nieposzarpanych przez czas. Wystarczyła tylko wzajemna obecność. To było jak sen. A sny nigdy się nie powtarzają. Jednak z pewnego powodu to się skończyło. Może wpadliśmy na siebie zbyt wcześnie? Może Twoje serce było ze młode, zbyt żwawe by zatrzymać się w mych dłoniach. Może wpadliśmy na siebie zbyt późno?  Może moje dłonie były zbyt szorstkie. Może inna miała ładniejsze. Może nam się to jeszcze powtórzy. Może to była jedyna okazja. Może. Zbyt dużo ‘’może’’.