#polisiye

Ellery Queen

Ellery Queen, 1928 yılında Amerikalı dedektif roman yazarları kuzen olan Frederic Dannay (1905-1982) ve Manfred Bennington Lee (1905-1971) tarafından yaratılan bir takma addır. Aynı zamanda, New York'ta yaşayan ve polis müfettişi olan babasına kafa karıştırıcı cinayet vakalarını çözmede yardımcı olan bir gizem yazarı olan ana kurgusal dedektiflerinin de adıdır. 1929'dan 1971'e kadar Dannay ve Lee, Ellery Queen'in bir karakter olarak yer aldığı yaklaşık kırk roman ve öykü derlemesi yazdılar.

Polisiye romanlarının ikonikleşmiş ismi Ellery Queen bir gazetenin polisiye roman yarışması ile ortaya çıktı. Ödül olarak konan para 7.500 dolardı. Yarışmada katılımcıların takma isimle katılmaları ön şartlardan biriydi. Böylece reklam sektöründe çalışan iki kuzen yazar kahramanın da aynı isim taşımasının iyi olacağını düşündüler.

Benimde şahsen yıllarca gerçek bir insan sandığım Ellery Queen iki kuzenin kurgusal karakteri olduğunu öğrenmem beni şaşırtmıştı. Çünkü sadece karakter olarak değil kitaplarda yazar ismi olarak da sadece Ellery Queen yazması beni adam kendini dedektif olarak kurgulamış fikrine götürmüştü. Polisiye ve dedektiflik sevenler için gerçekten çok önemli ve iyi kitapları var..

FUZÛLÎ ÖLÜM

Nefise takılmış maske, beşere zuhur ettiğinde köhne hâneden bir farkı kalmazdı. "Ol"manın ardındaki anlamını kavrama şerefine nail olamamış sefiller, halet-i ruhiyesini hasmından korumak için ördüğü duvarların ardında kalacağından bihaber ederlerdi bu kötülüğü.

Evvela gönül aynasında suretine karşı yabancılığını, fanilerin aynasında edindiği yerde izler. Bir sabinin başını okşamanın verdiği huzura, vaziyetine dair edilecek yakışıksız laflara aldırış etmeden haka yüz sürmenin teslimiyetini, göreceği küçük tebessümün uğruna bir mahluğun peşinde feleğin değirmeninde öğütülmenin elem dolu intizarını... N'eylesin iblise ruhunu satmış sefilan- beşer?

Kurtuluş gördüğü yolun ızdırap yolu olacağını idrak etmeyi son nefesini vereceği an'a mı saklardı?

Yerde kanında boğulan muhtazır iblise, ellerimi sırtımda birleştirmiş vaziyette baktım. "Af dileyeceksin!" Buyurgandı tavrım. " Çaldığın umutlar adına bağışlanmak isteyeceksin ve yanacağını bildiğin halde tek bir damlasına muhtaç olduğun nefes için yalvaracaksın bana!"

Maskenin koruyuculuğu kendisinden önce müteveffa olmuştu. Titrek elleri ağırlığı gitmiş maskeye sığınmak için yüzüne gittiğinde ayağımı kaldırarak göğsüne bastırdım. Asıl sığınması gereken şahıs olduğumu bilmeliydi. Baskıyla inledi. Korkunun emareleri gözbebeklerine sirayet ettiğinde memûl etmenin işe yaramadığını kabullendi.

"Efendim, " dedi kekeleyerek. "bağışlayın."

Göğsüne ayağımla sert bir darbe indirdiğimde kan öksürdü. Dizimi kırarak yüz yüze gelmemizi sağladım. "Her affın kabulü olsaydı, rüşvet görülen selamın değeri olmazdı."

Mazlumun yalvarışına sağır, gösterişin kulu olmuş iblisi ; hakikatle terbiye edecek olan o adamım, Fuzuliyim.

floramaisi

Polisiye Tarihini Değiştiren O Dosya: Roger Ackroyd Cinayeti 🕵️‍♂️📜

Kapalı kapılar ardında bir cinayet, herkesin bir sebebi var... 🕯️🏰 King’s Abbot köyünde Roger Ackroyd’un ölümüyle başlayan bu gizem, sadece bir davanın değil, polisiye edebiyatın en büyük devrimlerinden birinin hikayesidir.

Biliyor muydunuz? 1926 yılında yayımlanan bu eser, polisiye dünyasında büyük bir tartışma yaratmıştı. Agatha Christie, türün yazılı olmayan en büyük kurallarını yıkarak okuyucuyu daha önce hiç görülmemiş bir şekilde ters köşeye yatırmış ve "Polisiye Kraliçesi" unvanını tam burada perçinlemişti. 🏆

Emekliliğin tadını çıkarıp kabak yetiştirmeye çalışan dostumuz Hercule Poirot, bu davanın "ezber bozan" finaline giden yolda kusursuz bir mantık örgüsü kuruyor. Anlatıcının ve olay örgüsünün okuyucuyla girdiği o eşsiz zeka oyunu, bu kitabı polisiye severlerin "okumadan ölmemesi gerekenler" listesinde ilk 3’e yerleştiriyor. ✨📖

📍 Neden Okumalısınız?

* Beklenmedik, şok edici bir final.

* İnsan psikolojisinin karanlık yanları.

* Klasik polisiyenin zirve noktası.

Siz bu dev klasiği okudunuz mu? Finali öğrendiğinizde neler hissettiniz? (Lütfen spoiler vermeyin! 🤫)

"Biz yıldızlarda yaşamak istedik, tanrı bize tabutları uzattı."

Irmak K.

Sonsu...

1. Bölümde adı geçen bir şarkı :)