#pelikula

Sayang, sadly di ko napanoud tong movie on release but Im glad the Tiktok Algorithm got me a scene na needed ko talaga for closure.

Limerence is an involuntary, obsessive mental state of intense infatuation with someone, characterized by intrusive thoughts, idealization, and a profound longing for reciprocation, often leading to emotional highs and lows.

Wala lang I honestly didnt know the word exist. Or maybe I did but subconsciously forgot about it. I know infatuation lang but to have an obsessive mental state about it is in another level. I feel like I understand my past myself more after learning the word, Limerence. That is me. All these years of having feelings with people, longing for reciprocation that never comes. I can finally say I was never in Love, it was never Love because it was Limerence. And maybe next time Im having feelings for someone I should reassess if it's really Love or plain Limerence. I don't really wanna feel this way ever again.

Pinanood namin yung Wicked For Good sa IMAX. Plan namin is sa Directors Club lang talaga kaso sold out na pagdating namin. Last full show na lang din ang available sa IMAX so we took our chances kahit medj malapit kami sa screen.

Ganda nung pelikula na "Ulan" starring Nadine Lustre. Light drama 'yung vibe para sa'ken. Tsaka sa tingin ko dependent 'yung pelikula sa music and sound effects, kase halos buong film is may score sa mga dialogue. Ayun. Tapos hindi ko sire kung ano 'yung film ba na 'to is commentary sa kung minsan eh may mga taong doomed to suffer sa pag-ibig? kahit na bukal naman 'yung love na kaya nilang i-offer. Feel ko kase 'yung karakter ni Nadine sa pelikula eh embedded na sa kanya sa pagkabata 'yung pakiramdam ng minamahal, well kita naman mula sa lola n'ya tapos sa kwento tungkol sa kung paano s'ya mahalin ng magulang n'ya. Nasanay s'ya na mahalin kaya siguro gusto n'ya maranasan na s'ya naman 'yung magmahal, pero ayun malas lagi. I think isang magandang allegory 'yung kwento ng kasal ng mga tikbalang; kase tumatama 'yun sa sitwasyon ng bida, na parang bawal kase mangyayareng ulan, na parang bawal kase iiyak lang ulet s'ya. Ganda naman. Hindi ko expected 'yung heavy drama, but I guess sobrang fit nung paano pinakita sa pelikula 'yung story. Magaan lang pero may sakit. Ganon.

Natatawa lang ako kase hindi consistent 'yung pag-edit out ng profanity hahaha ewan ko ba baket nag-decide sila na edit out 'yun. Baka sa branding ni Nadine hahaha.

Ay tapos pala may "Fleabag" moments dito hahaha pinoy version eh noh haha galing ng scene na 'yun 'di ko expect

Solid. Four boys eh noh alam mo agad na maloko. Pero grabe 'yung growth ng characters nila actually. Iniisip ko nga eh tangina? ganito ba talaga lapag maglo-law? wth. Parang matinding mentalidad eh noh? Pero isa sa mga tumatak lang sa'ken like... anong significance ng Frat? I mean gets na na-justify naman in a way sa story na kase nga "brotherhood", tapos kung gusto mo na lumawak koneksyon ganyan. But? ayun ah... nangyayare ba talaga? I mean for sure oo. But I don't think necessary?? Anyway, trip nila 'yan.

Ganda rin nung part na sa last sem prof nila eh. Tangina 'yan 'yung parang villain sa paningin mo pero putek kakampi mo pala. Ganda nung mini monolugue nung prof na ang pinaka-essence is parang bawal ang tanga nga haha dapat perfect kase ang pinaglalaban mo rito is hustisya lalo na sa mga hindi kayang lumaban. Putangina tama!

Well after ko matapos ang pelikula na ‘to eh ang sumagi agad sa isip ko eh eto ang Aldbub film version ng pelikulang Pilipino. hahaha pero hindi in nakakatawa sense ha— the way na edited and ‘yung atake ng film. Wala ganon lang hahaha pandemic era setting kase eh. Pero hanep, galing eh. Baket hindi ko naisip na isulat ‘to eh noh? Tama nga naman eh ‘yung character ni Len is talamak talaga nung pandemic; like bukod sa woke side (na hindi ko binabash ha) eh andun ‘yung emotionally like vulnerable? I think. Parang madali kase nahuhuli ang connection nung mga time na ‘yun, sa internet, kase halos lahat tutok sa phone. Ganda. ‘yan na lang sabihen ko hahah.

Masasabi ko lang eh tangina n’yo tigil-tigilan n’yo umibig ng iba tapos mahal n’yo pa pala ‘yung dati. Masakit ‘yun sa kasalukuyan at niloloko mo lang ang sarili mo. P’wede ba ha? Matuto kayong mahalin n’yo muna ang sarili n’yo. At please lang hindi lang sa romantic love umiikot ang mundo okay? hahah galit amp

But yeah, habang pinapanuod ko ‘tong film na ‘to eh sa isip ko eh “ay puta. alam ko na ‘to eh. alam ko na.” — ayun hindi nga ako nagkamali. Pero grabe ang galing kase ang smooth ng build up ng mga eksena. ‘Yung kung paano pinakita ‘yung masayang kasalukuyan, tapos malalaman mo na tangina may bubog pa. Pakiramdam ko nga eh ganito talaga nangyayare sa mga relasyon eh. Hindi mo pa kase tapos mahalin ‘yung isa eh naghanap ka na agad ng iba. Jusko sakit sa ulo.

Grabe goosebumps pa rin talaga after watching "Birdshot" film by Mikhail Red

I fucking love this film. How an innocent act in the story unfolds everything that's wrong in the system. The symbolism of the Haribon, the girl named Maya, and the justice system— it's fucking cinema!

The Delivery Rider 🧡🙌🏼🔥🤘🏼🥰

Lapit mo na sayo yung tissue, beh. Puso, passion, at husay = obra 🧩