#pasakit

Palaging taka ‘bat ang mga mata? Ay patuloy na lumilingon sa kahapong lipas na..

Minsan ikaw sa aki’y nagpakilala. Nag alok ng pagkakaibigan na ni isa sa atin walang nag akalang ito ay lalala pa.

 “Palagi k aba dito?” Tanong mo sa akin.

Sinagot ng ngiti na wariy nakikiliti.

 Kinilala mo ako, pinag-aralan ang kilos ko

Inalam mo lahat ng ayaw ko at gusto

Inalagaan at pina-alalahanan mo ako

Minahal mo ako sa paraang hindi nagawa ng kahit sino.

 Ngunit ako ay takot magkamali, sapagkat ikaw sa iba ay naka-tali

Sinabi mo man sa akin iiwan mo na siya, ngunit ako ay naunahan ng pangamba

Gustuhin ko mang itago ka at ipagdamot sa mundo

Hindi ako ganon.. Hindi ako ganon mahal ko.

 Oo, tama ang iyong narinig.

Ikaw ay minsan ko na ring inibig.

Di ko man nasabi, di ko man napakita

Di mo alam nang ika’y nilisan, nagging mas masakit ang makitang nasaktan kita.

 Alam kong huli na ang liham kong ito

Mahigit anim na taon na ang nakakalipas.. Kaytagal na rin ng ika’y iniwan ko

Ngunit kahit ganon, nais ko pa ring malaman mo..

 “Pag-ibig man natin ay hindi nabigyan ng pagkakataong maumpisahan

At iyo mang inakala pag-ibig mo’y diko nasuklian

Natakot man akong ilaban ang aking pag-ibig na nararamdaman..

Kailan man ay hindi ko  ito nagawang wakasan.”

lubhang masakit

tunay na nakaka-siphayo

at nakakapanimdim

ng kaluluwa

ang malamang

lublob sa sigalot’

suliranin

ang abang bansa

ang ating mga kapwa….

(itutuloy)

@panulaangkabayongbaliw

12abril2015