#panika

Próbujesz uciec. Telefon w rękę. Muzyka głośniej. Lodówka otwarta po raz dziesiąty. Nagle jesteś bardzo głodna emocjonalnie, oczywiście na czekoladę. Bo przecież kakao rozwiązuje problemy życiowe. Naukowo potwierdzone przez mój nastrój.

Ludzie mówią myśl pozytywnie. Jasne. Już siadam i klikam w głowie opcję szczęście. Dlaczego wcześniej na to nie wpadłam. Geniusze motywacji powinni dostać medal z kartonu.

Najlepsze jest to, że przed innymi można uciec. Wyjść. Zablokować. Udawać że nie istnieją. A przed sobą. Powodzenia. Nawet w łazience jesteś ze sobą. Nawet pod prysznicem myśli mają wodoodporną wersję.

Czasem marzę o ciszy w głowie. Takiej prawdziwej. Nie tej udawanej z serialem w tle. Chcę usiąść i nie analizować każdego słowa sprzed pięciu lat. Nie robić scenariuszy rozmów które nigdy się nie wydarzą. Nie wygrywać kłótni pod prysznicem.

I wiesz co jest najśmieszniejsze. Kiedy w końcu robi się trochę spokojnie, to od razu panika. Dlaczego jest cicho. Czy coś się zepsuło. Może zaraz wróci lawina.

Uciekasz całe życie, a meta jest w środku. Gratulacje. Bilet w jedną stronę.

Brud