#paggalang

Noong unang panahon, sa isang kaharian sa malalayong lugar, may nakatira na isang prinsesa na ang pangalan ay si Penelope. Hindi siya ang karaniwang prinsesa, sapagkat wala siyang interes sa mga tradisyunal na tungkulin ng isang prinsesa tulad ng pagtutuhing, pagsasayaw, o paghihintay sa isang prinsipe upang iligtas siya. Sa halip, nangarap si Penelope ng mga pakikipagsapalaran at sigla sa labas…

Ako po si Marian,

Anim na taong gulang

Nasa unang baitang

Mabait at magalang

Gumagamit ng po at opo,

Kahit sa labas ng tahanan

Sa oras ng klase,

Lalo na sa simbahan

Humihingi ng paumanhin

Kapag ako’y nagkakamali

Lubos na nagpapasalamat

Kapag mayroong pagbati

Maunawaain sa mga kaibigan

Upang hindi mag-away

Mapagmahal sa mga magulang

Dahil sila ang nagbibigay ng gabay

Lagi ko itong isasaisip 

Upang maging huwaran

Ako ay pinalaking magalang

Mabuti at uliran

Kung Kilala lang Ninuman ang Diyos Matatakot Siya sa Diyos at Lalayuan ang Kasamaan

https://tl.kingdomsalvation.org/wp-content/grand-media/audio/knows-God-can-fear-God.m4a

I Upang layuan ang kasamaan, dapat matutunan mo’ng matakot sa Diyos. Upang matamo ang takot, dapat matutunan mo ang tungkol sa Diyos. Upang matutunan ang Diyos, dapat mong isagawa ang salita N’ya, danasin ang disiplina’t paghatol N’ya. Ang pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan ay may malaking kaugnayan, k…

Isa sa mga dakilang inobliga at ipinag-utos sa atin ng Diyos ay ang pakikitungo ng mabuti at Paggalang sa ating mga magulang, Ito ay makikita natin sa marangal na Qur'an na pinagsasama sa pangunahing utos ni Allah na pagsamba lamang sa Kanya at huwag Siyang ipagtambal sa anumang bagay.

Sinabi ni Allah sa Kanyang marangal na Qur'an: (Sambahin ninyo si Allah at Huwag ninyo Siyang ipagtambal sa anumang bagay at kayo ay maging mabuti sa inyong mga magulang). Surah An-nisa: 36

At Kanyang sinabi: (At ipinag-utos ng iyong Panginoon na huwag kayong sasamba maliban lamang sa Kanya (Allah), at maging mabuti sa mga magulang..). Surah Al-israa: 23

Naiulat ni Abu Hurairah -kinalugdan siya ni Allah- kanyang sinabi: "dumating ang isang lalake sa Propeta Muhammad -sallallahu alaihi wa sallam- at siya ay nagsabi: sino sa mga tao ang pinaka may karapatan ng aking mabuting pakikitungo? Siya (Propeta) ay nagsabi: Ang iyong Nanay, ang lalake ay nagsabi: at pagkatapos sino? Kanyang sinabi: Ang iyong Nanay, ang lalake ay nagsabi: at pagkatapos sino? Kanyang sinabi: Ang iyong Nanay, ang lalake ay nagsabi: at pagkatapos sino? Kanyang sinabi: Ang iyong Tatay"

Nang mga nakaraang linggo, hindi na ako nakapagblog. Hindi ko alam kung bakit pero pipilitin kong maibahagi itong kwentong umiikot sa isipan ko ngayon. Isang paalala na hindi ako ito ngunit may nakita lamang akong inspirasyon upang gawain ko ito.

May isang batang lalaki. Ang batang ito ay nasa sa kanya na ang lahat. Ang luho, yaman at pagmamahal. Sa tuwing may gusto siya, kailangan ay makuha niya ito. Lagi siyang puno ng saya kasama ang kanyang mga mamahaling laruan at mga gamit. May mga katulong na laging umaalalay sa kanya, magarbong handa araw-araw, wala nang makakapigil sa kanya. Mahall na mahal siya ng kanyang mga magulang ngunit kapag siya’y nagagambala ng mga ito sa paglalaro ay nagwawala siya. Masakit man para sa kanila, masaya na sila na makitang masaya ang anak nila. Ngunit isang araw, isang nakapanlulumong pangyayari ang naganap. Lahat ng yaman niya ay nawala. nagising na lamang siya sa isang kalsada na punung-puno ng humaharurot na kotse at mapolusyon na hangin. Tinakpan niya ang kanyang maliliit na butas ng ilong. Pinilit niyang hindi huminga upang hindi masuka sa masulasok na amoy. Nanggagaling pala ang amoy sa tabing basurahan na kinakalkalan ng isang ale. Ang aleng ito ay punung-puno ng grasa, madumi, nangangayayat at kuba na sa kakatrabaho. Umiwas ang bata ng tingin ngunit may narinig siyang tuyong ubo sa kanyang likuran at sabay ang isang malakas na dahak. Lumingon siya at nakita ang isang lalaking nakatabon sa isang manipis at gutay-gutay na kumot. Mas payat siya kaysa sa ale. Nagulat ang bata dahil siya rin ay madungis na at napakapayat. Napansin niya ring mga magulang niya ang mga basurero.

“Bakit tayo nandito, ama, ina?” hinaing ng bata.

“Hayaan mo na anak, basta’t magkakasama tayo ay magiging maayos lang ang lahat.” tugon ng ale.

Umiyak ang batang lalaki at wala nang nagawa. Makalipas ang ilang araw, nakaranas din siya ng matinding kagutuman. Pilit siyang umiiwas sa pagkain ng papag sapagkat nandidiri siya dito. Ngunit sa tuwing titingin siya sa mga magulang niya na kumakain nito ay natatakam siya. Tumutulo na ang laway niya ngunit hinihigop niya ulit ito pabalik. Nang makatulog na ang lahat, dali-dali siyang bumangon at kinain ang papag. Naiiyak man siyang kainin ito, damang-dama niya ang sarap na umaalingawngaw sa kanyang bibig. Isang araw nagtanong siya.

“Inay, bakit tayo nagkaganito? Mayaman tayo dati ngunit naging mahirap na tayo?”

Hindi nakasagot ang ale at nagsimula siyang himasin ang buhok ng anak niya. Nkaramdam ng tuwa ang bata. HIndi niya alam na ang haplos ng isang ina ay ganoon kainit sa pakiramdam. Agad siyang nakatulog. Ngunit nagising siya ng isang malakas na dagundong. Agad niyang ginising ang kanyang mga magulang. May tumama palang napakalakas na lindol. Para sa isang kalyeng, punung-puno ng mga humaharurot na kotse, tila’y nakikipagpatintero ka sa mga nagbabanggaan at tumatalsik na parte ng sasakyan. Binuhat ng ale ang lalaki ngunit hindi niya ito kaya. Tumakbo na lamang silang dalawa habang pinoprotektahan ang mga ulo nila.