#pag-alis

View On WordPress

⚜ 9:04PM, 05 | 31 | 20

Sa Mga Taong Umalis Nang Hindi Nagpapaalam. ---- Siguro may dahilan ... ganun na lang siguro ang dapat kung isipin. Siguro dahil ayaw na. Ayaw mo na maging parte ng buhay ko no? Boring siguro. Siguro, hindi naman kasi worth while yung pagiging parte ng buhay ko. Madami akong imperfections . Nakulitan ka ba? Nainis ka ba sa akin? May mali ba kong nasabi? May mas may sense na bang kausap at mas masarap kausap kaysa sa'kin? Siguro, mas mabait yun o kaya walang dull moments kapag kasama yung taong yun noh? O baka naman nagtatampo ka sa'kin dahil hindi ako nakakareply agad sa pm mo, Dahil minsan busy-busyhan ako. baka naman may girlfriend ka na? tapos ayaw mo na kong pansinin kasi masaya ka na ... naalala ko pa nga sabi mo dati gusto mong magmahal ng alam mong di ka iiwanan , yung hindi ka gagawing panakip butas , at hindi ka paaasahin. Naks! nakita mo na siguro no? Kung hindi, bakit? bakit hindi ka na nagpaparamdam sakin? bat hindi ka na nangangamusta? nagpalit ka ba ng number? ni hi, ni hello, o kaya kahit hoy at kahit blankong mensahe , WALA. Ang tagal na din ah. Matagal ka nang hindi nagkikwento. Nag-alala tuloy ako . May nangyari ba sayong masama? Nagka amnesia ka ba bigla? Nadulas ka ba tapos bigla mo na lang di maalala yung pangalan ko? Baka na snatch yung phone mo at di mo na naalala number ko, o baka nahack fb mo kaya di mo na nabubuksan. Ni "seen" sa message ko, WALA. Sana nga, ganun lang yung dahilan. O baka, umalis ka na sa Pinas at gustong magbagong buhay... baka may gusto kang ayusin sa sarili mo, na broken ka ba? bakit di mo sinabi sakin? Dadamayan naman kita eh . Diba nga, ako yung tagapayo mo... yung sumbungan mo kapag sinasaktan ka nya, yung nagcocomfort sayo kapag hindi ka okay ... Miss na miss na kita. Bakit bigla ka na lang umalis? Bakit di ka nagpapaalam, bakit di ka na nagpaparamdam, Alam ko hindi ka pa patay. Shit ka. Pero daig mo pa ang patay sa lungkot na bininigay mo sakin. Ikaw yung nagpapatawa sakin lagi . Ikaw yung nangungulit. Ikaw yung nagagalit pag nagpapakatanga nanaman ako, kapag may umaapi sakin, ikaw pa yung nauunang rumesbak sa isip mo lang, alam ko dahil sinasabi mo sakin. Pero bakit? bakit hindi ka nagpapaalam? Ganun ba kadali sayo ang lumimot, wala lang ba yung pinagsamahan? Yung konting kilig, pero hindi maipakita, Wala lang siguro talaga yun noh? Sa sobrang tagal mong bumalik, napapagod na kong umasa . napapagod din akong maghintay. nakakalungkot, pero siguro kailangan ko ding .... LUMIMOT. Oyyy , kakalimutan na kita ah . Nagpapaalam na ako. Narealize kong hindi ko kailangang humawak ng matagal sa isang bagay na wala na ... Babalik ka pa ba? Ayoko sana lumimot , dahil mahalaga ka sa'kin . Pero, alam mo,masakit din pala . Masakit maghintay sa wala. Paalam na ah. Kakalimutan na din kita. Kailangan ko ng CLOSURE kahit alam kong wala naman talagang TAYO. Regalo ko na to sa sarili ko. Alam kong hindi naman talaga kita makakalimutan , pero kahit yung nararamdanan ko na lang na naiwan nung nawala ka. CLOSURE. Salamat, kaibigan sa lahat. Ingat ka lagi. :)

May mga taong dumadating sa buhay natin ng sobrang biglaan. Yung walang pasabi, magugulat ka na lang kasi nandiyan na sila at hindi mo na sila maiwanan. Kung may dumadating ng biglaan marami ring umaalis ng biglaan. Yung pagtulog mo sa gabi excited ka pa kasi bukas andiyan pa din siya yun pala paggising mo wala na. Wala na pala siya, hindi na niya nahintay yung paggising mo. Napakasakit isipin na may mga ganong tao. Biglaan yung pagdating tapos biglaan din ang pag-alis. Ang sakit magising isang umaga wala na yung taong pinahahalagahan mo. Magigising ka na lang hindi na siya yug dati mong kakilala. Magugulat ka na lang sa laki ng pinagbago niya. Sa dami nang biglaang pagdating at pag-alis mapapatanong na lang tayo, "bakit laging biglaan?" Maiisip natin, "hindi man lang ako nakapagpaalam" "hindi man lang ako nakapaghanda sa pagdating niya/sa pag-alis niya." Nakakalungkot isipin na kahit anong mangyari hindi natin masagot yang tanong na iyan. Ilang beses na nangyari sa akin yung mga biglaan na iyan. Ilang beses ko nang iniyakan yung mga biglaang pag-alis nang mga taong mahahalaga sa akin. Ilang beses na ko nakaramdam ng lungkot dahil sa mga pag-iiwan. Ilang beses ko nang sinabing hindi na ko maaattched sa mga tao pero laging bigo. Ilang beses na ba kong nasaktan dahil sa kanila? Napakaraming beses na. Pero hindi ako nawawalan ng tiwala sa ibang tao. Lagi ko kasing naiisip na baka kapag nagtayo ako ng pader sa paligid ko, baka wala nang magkalakas ng loob na pumasok. At doon ako natatakot. Natatakot akong iwan ako ng lahat at maging mag-isa na naman ako. Kaya kahit ilang biglaang pagdating at pag-alis ang dumating sa buhay ko, tatanggapin ko sila ng buong buo. Ibibigay ko yung tiwala ko ng buong buo. Naniniwala kasi akong nilalagay sila ni Lord sa buhay ko dahil may purpose sila, may kailangan silang ituro sa akin. At kailanagan na nilang umalis kapag natutunan ko na iyon. Kaya imbis na magalit or magpakabitter ako sa kanila, nagpapasalamat na lang ako. Nagpapasalamat ako sa mga bagay na naituro nila sa akin. At alam ko balangn araw mas mapapasalamatan ko pa sila.

Sa huli, ako pa rin ang batang iniiwan ng lahat. Lahat umaalis, lahat lumalayo, lahat nagpapaalam, at lahat, naglalaho parang bula. Minsan, hindi mo mapapansin, pero, makikita mo nalang, wala na. Puro mga alaala nalang ang matitira, mga anino ng kahapon, mga pinaglipasang retaso ng mga saglit na sandali. Lahat naman umalis, natural iyon, pero, ang hindi ko matanggap, bakit lahat ay kailangang umalis. Lahat, umaalis. Putanginang lahat ay umaalis.

Miss her and her music :">

I love this song, plus, I love Barbie Almalbis, isa siya sa mga impossible crushes ko kasama si Taylor Swift at si Zoe Sandejas <3 :))))