#pabloneruda

Gözlerim, ayakkabılarım, öfkemle, her şeyi unutarak, dingin bir şekilde yürüyorum.

( Pablo Neruda )

.

.

.

.

.

Halkım ben,

hani şu sayılamayan,

hani şu çok halk.

Soluğumun öyle bir gücü var ki

sessizliği deler geçerim, dinlemem,

filiz verir, boy atarım,

zifiri karanlık demem.

Zulüm, acı, ölüm, şu bu

bir anda gizlerse de tohumu,

ölmüş gibi görünürse de halk,

döner gelir elbet bir gün nisan ayı,

kavuşur baharına toprak,

kızgın eller dağıtır atar ağır havayı.

Ölümün içinden yeşerir yaşamak.

Pablo Neruda, Crepusculario.