#p.141

What is the fear inside language? No accident of the body can make it stop burning.

in al die imaginaire tussenruimten tussen waken en slapen, licht en donker, droom en visioen, film en sensuele nabijheid, die stemmen die aan lichamen zonder identiteit lijken te behoren, kunnen alle in elkaar overgaan en zich weer afsplitsen, zonder dat er opheldering komt omtrent de vraag over wie het gaat - we voelen alleen die onweerstaanbare, fascinerende directheid, alsof we zelf worden aangeraakt

voortdurend in staat van alarm terwijl hij op de tippen van zijn tenen een mentale ruimte binnenkomt waar het meest ondenkbare binnen handbereik ligt - al is het niet duidelijk te onderscheiden, beweegt het amper of treedt het juist plots in een schel licht waarin het opnieuw verdwijnt.

Ik was enkel een lichaam voor je!

Ik was blij.

Zijn stem trachtte op alle manieren verheven te klinken.

It is only when we lsoe them that we ever notice the things we had. As soon as we get them back, we stop noticing them again.