#onzeker

Voel je je wel eens onzeker? Lees dan deze 9 tips om je zelfvertrouwen te versterken en onzekerheid te overwinnen:

Ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd

Ik loop er al een tijdje mee in mijn hoofd, maar op een of andere manier heb ik het niet bespreekbaar durven maken met mijn vrouw. Je bent al gauw bang dat het verkeerd wordt opgepakt, dat ze wellicht denkt dat ik niet meer van haar hou en dat misschien je huwelijk er flink mee te lijden heeft. Maar ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd. Continue reading

Hoeveel laat jij jouw leven beïnvloeden door wat anderen denken over jou..?

Hoeveel laat jij jouw leven beïnvloeden door wat anderen zouden kunnen denken over jou..? Want phoe dat is bij mij vooral de kwestie.. En dat is al jaren zo..

Ik zit nu in stress op de bank.. Omdat mijn auto nu op de stoep geparkeerd staat waar altijd eigenlijk auto’s staan van buren.. Want ik kon mijn auto niet…

Tris Prior Art

Illustratie met vlakken en lijnen werk van Tris Pior de hoofdpersoon van de Divergent series.

Toelichting:

Voor school een hele tijd terug al hadden we de opdracht om bij een iconisch personage of persoon uit te kiezen en hierbij een vlakken en lijnen werk te maken. Op de achtergrond moesten de vaardigheden te zien zijn die je net geleerd had van het maken van een landschap in Illustrator.

Ik heb toen gekozen voor Tris, omdat ik haar een iconisch caracter vind en ze mijn eerste hoofdpersoon was binnen het YA-genre waar ik mij zelf in kon herkennen.

Over de illustratie zelf was ik lang onzeker en kon ik lastig iets goeds uit de illustratie halen. Inmiddels is ben ik er nog steeds wel onzeker over, maar ik zie er zeker wel iets goeds in. Het is origineel en het voldoet aan de eisen die ik op school had.

Lang verhaal..., maar hiermee wil ik eigenlijk in het kort zeggen dat het niet uitmaakt als jij onzeker bent over je werk, want anderen kunnen er inspiratie, hoop of wat dan ook eruit halen en dat vind ik zelf een van de mooiste dingen die je kan bereiken met het creëren/ontwerpen van je producten en of teksten...

Peuterdans het klinkt zo leuk. Tja dat zou het ook moeten zijn toch? Omdat er hier weinig in de omgeving voor kleine kinderen te doen is vond ik dit dus een zeer leuk idee. Het begon er helaas al mee dat Bram niet echt door de juf betrokken werd. Hij moest achter alle anderen kindjes gaan zitten. Nadat ze alle namen had opgenoemd begon ze met haar les. Ze begon met de kindjes die duidelijk al een langere tijd lessen volgde te dansen. En daar stond Bram daar, niet wetende wat nu de bedoeling was. Hij trok mij mee en ik probeerde hem mee te laten doen. De juf liet het allemaal maar gebeuren en bedacht niet dat het misschien handig was om Bram even bij zijn hand te pakken en meer erbij te betrekken. Na 5 min kwam Bram toch redelijk wat los. En stapte wij steeds wat verder de kleedkamer in. Na 4 min begon hij toch te huilen omdat mama en papa ineens weg waren. We liepen terug en troostte hem. Toen ik met hem terug wilde lopen werden we tegen gehouden door mevrouw de eigenaresse. Of we wilden vertrekken. Ze hadden eindelijk een keer een klas waarin de kindjes niet huilde en hadden al vele afmeldingen gehad. Of we anders over 5/6 weken terug wilde komen voor peuterdans samen met ouders. We hebben mevrouw maar vriendelijk bedankt en een huilende Bram mee genomen. Hij wilde dansen en heeft dat meermaals gezegd.

Gelukkig heeft deze mama zich wat verdiept in activiteiten voor kleine kinderen. Dus gezien Gilze duidelijk geen optie was zijn wij door gereden naar Rijen. Jeetje wat een wereld van verschil zeg! Eigenaresse geeft daar zelf de lessen en ging zo leuk met Bram om! Volgende week start hij dus lekker daar.

Maar hoe is het toch mogelijk dat bepaalde mensen duidelijk niet met kinderen tussen de 2 en 3 jaar kunnen omgaan? Het is in mijn ogen vrij logisch dat een kind in een nieuwe omgeving even moet wennen en dus best wel eens even een traantje zal laten. Wat inleving zou mij dan zeer op zijn plaats lijken. Kinderen zijn geen gestroomlijnde voorgeprogrammeerde robotjes. Ze hebben ook gevoelens en emoties. Laat die toch eens toe!

En beste onaardige eigenaresse van de dansschool die ik hier niet bij naam zal noemen. Ik hoop dat je beseft dat je een kindje zeer onzeker hebt gemaakt. Als een kindje weggestuurd word omdat JIJ niet tegen een beetje gehuil kan en daarna sorry mama zegt en denkt dat het allemaal aan hem ligt. Ik heb mijn zoon een hele dikke knuffel moeten geven en moeten zeggen dat het aan die gemene mevrouw lag. Dat is wat jij bij een kind van bijna 3 los weekt. Een kind van bijna 3 die vele malen meer gevoel heeft dan jij op dat moment had.