#oldlady

AF24: Ms Maple

Art Fight 2024 Attack 055 (Surprise Attack)

- Ja caluteńkie życie kocham tę postać i w to wierzę: wierzę, że był na ziemi ten człowiek, który rozsiewał miłość i dobro, ale za to został zabity i na tym dla mnie kończy się prawda. Całe życie, bezustannie jestem uczona tego, że on poszedł do Nieba i „tam” siedzi po prawicy ojca swego i my tam pójdziemy. Dla mnie właśnie to są bajki. My mamy się na tych bajkach nauczyć żyć i my mamy w to wierzyć. Ja wierzę tylko w tego człowieka na ziemi, który żył, ale nie w to, że - przecież to się w głowie nie mieści - że „tam” jest raj i my wszyscy pójdziemy do raju? Skoro ten raj jest tak ważny, to dlaczego ludzie płaczą, gdy ktoś umiera? Jeśli on ma iść do raju, to w takim razie orkiestra z Nowego Orleanu powinna mu grać, rozrywkowa orkiestra i wszyscy powinni tańczyć. Po co mi ten raj? Jak ja tego człowieka nie widzę, ręki mu nie podam, nie dotknę go. 

Ostatnie spotkanie z Jadwigą, wrzesień 2017

~

- All my life, I love this character and I do believe in God: I believe that there was this man on earth who spread love and goodness, but he was killed for it, and that's where the truth ends for me. All my life, I have been constantly taught that he went to Heaven and "there" sits at the right hand of his father, and we will be there. For me, that's what fairy tales are. We are learn to live from these fairy tales and we are believe in them. I only believe in this man on earth who lived, but not in the fact that - after all, it doesn’t fit in the head - that "there" is paradise and we will all go to paradise? If this paradise is so important, why do people cry when someone dies? If he's going to heaven, then the New Orleans band should play for him, the entertainment band and everyone should dance. What's this paradise for? If I don't see this man, I won't shake his hand, I won't touch him.