#nodaywithout

Ik zag een beetje op tegen vandaag. Maar dat bleek allemaal niet nodig. Na de afspraak een uur later stond ik opgelucht buiten en toen stroomde alles weer. Toch drukker gemaakt dan ik dacht.  Kop koffie halen Een lieve tweep (= iemand van twitter) en haar man lagen met hun boot in de haven in Dordrecht. Ze zouden rond de middag gaan varen. Het was nu elf uur dus ik kon nog mooi vanaf Zwijndrecht naar Dordt fietsen om een kop koffie te halen. Dat deed ik. En het werd erg gezellig en warm en fijn.  Er ontstaat ruimte Nu ben ik thuis. Verf en penselen liggen klaar. Ik snap ook nu het woord opluchting...er ontstaat ruimte voor nieuwe indrukken en vriendschappen. No day without...opluchting.

De regen komt hier met bakken uit de lucht. De verwarming staat zelfs aan. En het is een onbegrensde dag, een echte zon(der)dag.  Of een afzonderdag, een zonderzondag, een (z)onderduikdag, of een verzonnen dag. Zoonlief werkt achter z'n laptop aan de eettafel, dochterlief slaapt op de bank onder herfstdekentje, husband maakt muziek boven achter de pc en ik teken aan m'n houten oude ptt-bureautje.  De geluiden van deze grenzeloze dag: radiojournaal, getik van regen tegen het zijraam en aanspringende cv oja en een snorrende Minguskat op een rood kussentje hier achter mij. No day without...zondagen.

De dood hoort bij het leven. Klinkt logisch toch als mensen dat zeggen. Dat was het voor mij ook lange tijd; logisch. Maar toen m'n vader plotseling dood ging toen vond ik het niet meer zo logisch. Ik vond het onheilspellend. Dat er zomaar mensen waar je heel veel van houdt in één keer uit je leven verdwijnen. Ik werd bang en eigenlijk ben ik steeds banger geworden voor de dood. Niet om zelf dood te gaan dat is juist zo raar maar om je allerliefsten te verliezen in één klap. M'n moeder redt zich aardig. Ze woont zelfs in een nieuw appartement. Niks aanleunwoning gewoon een normale driekamerflat. Ze bowlt, fietst en rijdt auto. Dus best nog kwiek voor 82 jaar. Ze heeft heel lieve buren en die letten een beetje op haar, delen dingen en ze hebben lol met elkaar. De buren zijn rond de 75. Lieverds. Nu gaat vannacht of morgen of overmorgen de buurvrouw dood. Ze is namelijk in heel korte tijd (weken) erg ziek geworden. Ik loop heel de dag al met een brok in m'n keel, onheilspellend. En ik ben bang. En verdrietig.  No day without...de dood. 

Moeten - lees ik net - omzetten naar mogen. Ja lekker makkelijk gezegd! Hoe moet ik dat doen? Verplichte kost moet nu eenmaal gebeuren. Eten koken, wasjes draaien, stofzuigen en meer van dat soort hobby's.  Lees deze 10 tips... En dan als je denkt even rustig te bladeren op internet  moet je volgens andere blogs ook weer van alles. Lees deze 10 tips voor betere zakelijke blogs, abonneer je hier voor elke dag het ultieme blog in je mailbox... 

Ontkiemen is het stadium van de groei van een plant waarin uit een kiem een plant groeit, lees ik in het woordenboek. En kiemplantjes zijn altijd zo fris en knapperig om te zien. Het ontkiemen lijkt een beetje op hoe ik dingen bedenk en teken. Het verse idee zo in één keer vanuit hoofd naar handen op papier. Of op een servetje, of koffiefilter enz.  Het uitwerken daarna is wat meer een strijd. En soms eindigt het zelfs zo dat de pennen door de kamer vliegen. Driftkikker komt bij mij net iets voor geduld. Maar na het rapen van het schrijfgerei keert de rust weer en plotseling is het project klaar. En dan ben ik - logisch - intens gelukkig!  No day without...geduld.

Klein, pietepeuterig, priegelen, mini...daar ben ik van. Allerlei materialen; van acrylverf tot kleurpotloden. Uren stippelen, strepen, rondjes en driehoeken tekenen. Ik dobber op zeegroen en schommel richting horizon en word roze (ja sorry ik overdrijf graag sprookjesachtig). Kalm, gestaag vult het tekenblad zich. Veel klein wordt vanzelf groots. Een soort yoga maar dan op papier... Echte yoga blijk ik altijd de enige te zijn die ter aarde stort zelfs bij de simpelste oefeningen. Dan zegt zo'n juf tegen de hele groep: niets moet bij yoga, alles mag... (jaja). Ik hou het bij m'n papieren versie.  No day without...klein.

Deze dag glinsterde. Mensen liepen in t-shirts buiten, fleurig en kleurig, ze groeten elkaar zelfs spontaan. De watervogels kwetterden en spetterden en maakten er een waterballet van. En de gewone vogels floten zich de kelen schor.  Deze dag sprankelde. Er lag een champagne waas over de stad. Iedereen genoot met volle teugen. Eindelijk begrepen we het. Er viel zachtheid over ons. Een voornajaarsdag (met dagverzachter). No day without...zachtheid.