#nazile

Devri "illâ"da tabiatta bulmuştuk ya kendimizi; ilk orada çırılçıplak, sivri kayaların şekil verdiği dağların arasında uzanan bir vadiden doğuvermiştik Toprak Ana’nın rahminden kutsi ruhun eliyle denizlere; gün doğumlarından gün batımlarına, ilk Mesih’le hayata gözlerimizi dağlarda, vadilerde, derelerde açmıştık. Başımıza gelenin ne olduğunu çok sonra bilmiştik, kitaplarda kendimizi okurken, okuduğumuz için “evet işte bu hallerdi bizim haller” derken… ansızın gelivermiştik işte miladımıza, doğuvermiştik çırılçıplak, fıtrat’a dönüvermiştik, nur topu gibi bir bebek tutuşturuvermişlerdi elimize, “her doğan bebek İslâm üzre doğar” hadisi şerifini bizzat yaşayıp, birde şahit tutulmuştuk. Kendi içimizde İslâm olduğumuz için mi doğmuştuk, yoksa doğduğumuz an mı İslâm olmuştuk, ya da doğumun diğer adı mıydı İslâm? Safiyettekilerdi İslâm olanlar, ama kesinlikle bedenden doğanlar değil, ruhlarının rahimlerinden doğanlar… Nazile Serna ONUR