#nahihilo

Heto na!

Tutungo tayo kung saan-saan.

Masaya 'to.

Marami nanaman akong masasaksihan.

B'yahe kung s'an lagi kong inaabangan. . .

B'yahe na iba rin ang maaaring puntahan.

Tulad ng byahe na ito, papunta daw forever.

Oo may isang malaking “daw”. . .

Hinintay ko talaga 'tong byaheng 'to

kasi naliligaw ako.

Nawawala ako sa sarili ko kaya n'ong

dumating ka sa buhay ko sumakay ako.

Sa umpisa masaya—

masaya dahil nakilala kita.

Lagi tayong magkasama saan man patungo

ang mga paa natin na walang kapaguran.

Hatid-sundo mo ko.

May mga chat at text pa na halos

gumulong-gulong na ko sa lapag

sabay takip ng unan sa mukha.

Hay! ang saya! Kaso. . .dumating s'ya.

Ngayon dalawa na kami.

Sa lugar na pinatutunguhan natin naging mabato.

Nasa palagitnaan na tayo ng b'yahe at tila ako'y nahilo samantalang ikaw naman ay nanlalamig,

at s'ya naman ay nagmistulang jacket na

nakayakap sa'yo.

Sa byahe syempre mawawalan ba ng stop over?

Deputa parang nakakadama na ko ng “game over”.

Ayoko pa 'di pa tayo tapos sa pupuntahan natin.

Kahit na nakasaksi na ang puso ko ng sakit,

aayusin ko 'to nang pilit.

Heto na bumabyahe nanaman tayo pero

iba na ang pwesto.

May iba ka nang katabi, habang ako ay nawalan

parang tanga nakatayo, naghahanap na lang ng

ibang upuan kaso wala na, puno na, tama na.

Wala na nga kasing bakante kasi napunan na n'ya.

Kaya kailangan ko nang bumaba.

Nakababa na ko, mag isa na ulit.

Nakatayo ako sa gilid habang nakatingin sa inyo

na unti-unting paalis pero. . .

'di naman dito nagtatapos ang b'yahe.

Umalis lang ako kase napuno na,

saka ayokong tumayo lang sa gitna at

magmistulang tanga.

Ipagsiksikan ang sarili ko na alam kong

wala nang lugar o pwesto.

Kaya heto ako naghihintay.

Nag aabang nanaman kaya sa katangahan

may nakabangga sa'kin bigla, napaisip ako kung

saan nanaman ito tutungo pero isa lang ang alam ko. . . Bagong destinasyon na ang pupuntahan ko,

at sinisigurado kong hindi na masasaktan ang

puso ko dahil ang b'yahe na to, ito ay tutungo

sa mahabang proseso.

'Yong tipong pribado at hindi publiko.

'Yong ako lang—ako lang ang nag-iisa sa kaniyang puso.

           Ang sama sa pakiramdam na akala mo parehokayo ng nararamdaman para sa isa't-isa. Akala mo may mutual understanding nakayo, pero guni-guni lang pala ang lahat. Hindi mo na tuloy alam kung saan kana lulugar ngayon sa kanya. Mananatili ka bang kaibigan nya o handa kang isugalang lahat para maging ikaw ang iniibig nya.

'Oo ngapala, hindi nga pala tayo

Hanggang dito lang ako, nangangarap na mapa-sayo

Hindi sinasadya

Na hanapin pa anglugar ko

Asan nga ba ako? Andiyan pa ba sa iyo?'

           Isa sa pinaka mahirap na sitwasyon ay ang magkagusto ka isang kaibigan/kabarkada. Araw-araw kayong magkatabi, magkadikit at magka-usap. Halos lahat ng bagay ay inyong ginagawa ng magkasama at hindi kumpleto ang araw pag wala ang isa. Pero paano nga kapag dumating sa punto na hindi na lamang barkada ang tingin mo sa kanya, higit pa sa isang kapatid ang nararamdaman mo para sa kanya, at higit sa lahat, taliwas na ang sinasabi ng isip at tinitibok ng puso mo sa dapat na pagkakaibigang namamagitan sa inyo.

'Nasusuka ako, kinakain na ang loob

Masakit na mga tuhod, kailangan bang lumuhod?

Gusto ko lang naman, yung totoo

Yung tipong ang sagot, ay di rin isang tanong'

             Gustong gusto mong sumabog lalo na pag-iba ang kasama nya, pag-iba ang kausap nya, pag iba ang bukang bibig nya at lalo na kapag may pinopormahan o may pumoporma na sa kanyang iba. Nais mong ipaglaban na may 'KAYO', na dapat siya ay para sayo at ikaw ay para sa kanya lamang. Pero ano nga ba ang laban mo kung ikaw ay isang hamak na kaibigan lang.

 'Dahil, di na makatulog

Hindi na makakain

Dahil di na makatawa

Dahil, di na'

             Para sa iba, madali lamang mag bigay ng payo, madali lamang solusyonan ang bagay na ito, pero sa isang banda, ang gantong pangyayari ay nakakadurog ng puso, masakit sa kalooban sa kadahilanang mamimili ka, ang inyong matagal ng iningatang pagkakaibigan o nais mong simulang pagmamahalan. Handa bang isugal ang lahat ng ito para sa isang bagay na hindi ka naman talaga sigurado?

'Oo nga pala, hindi nga pala tayo

Hanggang dito na lang ako

Nahihilo, nalilito

Asan ba ko sayo? Asan ba ko sayo?

Nahihilo, nalilito

Asan ba ko sayo? Aasa ba ko sayo?

Nahihilo... Nahihilo...

Nalilito...'

             Masaklap isipin na ikaw lamang ang nakakaramdam ng ganito, masakit ipagpilitan na sana balang araw magiging kayo. Darating sa punto na gusto mong sumuko, gusto mong pigilan ang nararamdam mo kasi hindi mo lubos malaman kung ang ipinapakita at ipinaparamdam nya sayo ay tanging pagmamahal bilang isang kapatid lamang o mas higit pa rito. Ano nga ba ang mayroon kayo? Ano nga ba ang tunay na namamagitan sa inyo? Dapat ka pa nga bang umasa? May puwang ka nga ba sa puso nya? Parte ka na nga ba ng mundo nya? Paano kung guni-guni mo lang ang lahat? Ikaw lang pala tong si !*!*#@* na aasa asa. Paano kung ikaw lang ang gumagawa ng sarili mong istorya na may KAYO at hanggang dulo ay siya ang kasama mo.

             Siguro nga sobrang nakakalito, masakait sa ulo at sobrang magulo, Ano nga ang susundin mo, Ang utak mo o ang puso mo? Pagkakaibigan nyo o ang nararamdaman mo? Alam kong mahirap, pero eto ang mga bagay na maipapayo ko sayo. Base sa aking narinig at natandaan, utak ang nagdidikta ng mararamdaman ng puso. Kapag inisip mong mahal mo siya, yun din ang ititibok ng puso mo. Kaya nga naman daw nasa ulo ang utak, para ito ang mag-maniobra ng buhay mo at ayusin ang magiging takbo ng puso mo. Sa aking pansariling opinyon, at abse na rin sa mga maraming espiryensya sa buhay, mas mabuti ng magkagusto sa isang taong alam mo na ang halos buong pagkatao, tanggap mo mula paa hanggang ulo, sa ganitong paraan, hindi ka na mahihirapan na siya ay pakisamahan hanggang sa magpakailanman.

             Huwag kang matakot umamin, dahil kung sa iyo ay kapatid ang kanyang tingin, kahit ano pa ang iyong sabihin at sapitin, ikaw ay kanyang patuloy na tatanggapin.

           Huwag kang mag-alinlangang magtapat, dahil kung ikaw ay karapadapat, hindi ka matatakot na ipaalam sa kanya ang lahat lahat.

           At higit sa lahat huwang kang matatakot sumubok, lalo na kung ang puso mo ay sya naman talaga ang itinitibok.